การพัฒนาสมรรถนะการทำงานข้ามวัฒนธรรมสำหรับบัณฑิตในศตวรรษที่ 21
คำสำคัญ:
การพัฒนาสมรรถนะ, สมรรถนะการทำงานข้ามวัฒนธรรม, ศตวรรษที่ 21บทคัดย่อ
บทความวิชาการนี้เป็นการกล่าวถึงการพัฒนาสมรรถนะการทำงานข้ามวัฒนธรรมสำหรับบัณฑิตในศตวรรษที่ 21ซึ่งในศตวรรษที่ 21 จะเกิดการทำงานข้ามวัฒนธรรมมากขึ้น ดังนั้นการเรียนรู้ความแตกต่างทางวัฒนธรรมและการร่วมงานกับบุคคลหลากหลายจะเป็นทักษะที่โลกการทำงานใหม่ต้องการ ดังนั้น สถาบันอุดมศึกษาซึ่งมีมาตรฐานด้านการดำเนินการตามภารกิจด้านที่สำคัญในด้านการผลิตบัณฑิตที่ต้องการพัฒนาสมรรถนะการทำงานข้ามวัฒนธรรมให้กับบัณฑิต โดยสามารถนำหลักการพัฒนาสมรรถนะที่แบ่งออกเป็น 3 ระยะมาดำเนินงานอย่างต่อเนื่อง คือ ระยะที่ 1 การจัดทำรูปแบบสมรรถนะการทำงานข้ามวัฒนธรรมที่ต้องการ ระยะที่ 2 การประเมินสมรรถนะของบัณฑิตที่เป็นปัจจุบัน และระยะที่ 3 การพัฒนาสมรรถนะ โดยการพัฒนาการเรียนรู้บนฐานของสมรรถนะ (Competency – Based Learning: CBL) เพื่อกำหนดสมรรถนะที่ก่อให้เกิดพฤติกรรมที่ต้องการในเรื่องการปรับตัวสู่บริบทความหลากหลายทางวัฒนธรรม และปัจจัยทางวัฒนธรรมเฉพาะของสมรรถนะข้ามวัฒนธรรมซึ่งมีความสอดคล้องกับแนวคิดทักษะแห่งศตวรรษที่ 21 ดังนั้น สถาบันอุดมศึกษาจึงควรมุ่งเน้นให้ผู้เรียนรู้จักเรียนรู้ที่พัฒนาตนเองในด้านการเข้าใจวัฒนธรรม การจัดการทัศนคติ การเรียนรู้วัฒนธรรมโดยตรงและจากแหล่งข้อมูลที่เชื่อถือได้ ด้วยการเรียนรู้ รับมือ อธิบาย เปิดมุมมองทางวัฒนธรรมเพื่อสร้างความเข้าใจใหม่ ไปสู่การวางแผนการสื่อสาร การนำเสนอให้เหมาะสมกับวัฒนธรรมที่อยู่ รวมถึงการสะท้อนให้เห็นถึงการเรียนรู้จากการปฏิสัมพันธ์และประสบการณ์ จนก่อให้เกิดพฤติกรรมการทำงานข้ามวัฒนธรรมในสภาพแวดล้อมที่มีความแตกต่าง และหลากหลายทางวัฒนธรรมได้อย่างมีประสิทธิภาพ
เอกสารอ้างอิง
Abbe, A., Gulick, L. M., & Herman, J. L. (2007). Cross-cultural competence in army leaders: A conceptual and empirical foundation. USA.: US Army Research Institute for the Behavioral and Social Sciences.
Chuanwan, C. (2009). Model of teacher competency and educational personnel. Bangkok: National Institute for Development of Teachers, Faculty Staff and Educational Personnel. (in Thai)
Chunpen, N. (2012). Development of indicators and a scale for measuring teachers’ cross–cultural competence: Testing measurement invariance by teachers’ background. Educational Research and Psychology, Faculty of Education. Chulalongkorn University. Bangkok. (in Thai)
DuBrin, A. J. (2011). Human relations for career and personal success (11th ed.). London, United Kingdom: Pearson.
Eckel, A. (2014). Cross Cultural Competence (CCC) from cultural understanding to cross cultural competence. Retrieved from http:// www. cimic-coe.org/products/conceptual-design/cimic-innovation/advanced-cultural -competence-aac/cross-cultural-competence-ccc/.
Hajjar, R. M. (2010). A new angle on the U.S. Mitary’s emphasis on developing cross-cultural competenc: Connecting in-ranks’ cultural diversity to cross-cultural competence. Thousand Oaks, CA: Sage Publications.
Intarasopa, W. (2012). Development of instructional leadership competencies of Small-Sized School Administrators (Doctoral dissertation). Educational Administration, Faculty of Education. Chulalongkorn University. Bangkok. (in Thai)
Junvith, P., & Sasiwuttiwat, S. (2013). Human capital development for better productivity. Annual academic seminar 2013: New development model: Towards quality growth based on productivity improvement. Bangkok: TDRI.
Khunphonkaew, J. (2014). Ready to work across cultures?. Retrieved from
https://www.bangkokbiznews.com/blogs/columnist/105929 (in Thai)
McClelland, D. (1973). Testing for competency rather than for intelligence. American psychologist journal, 28(1), 1-14.
Office of the Civil Service Commission. (2005). Deployment of resource management capabilities human. Seminar documents: Performance of government officials, 31 January 2005. Bangkok: Office of the Civil Service Commission. (in Thai)
Office of the Higher Education Commission. (2011). Strategies for Thai higher education in preparation for becoming an ASEAN Community. Retrieved from www.tm.mahidol.ac.th/th/ asean/ASEAN15-Plan.pdf. (in Thai)
Office of the Higher Education Commission. (2017). Internal education quality assurance guide higher education 2014 B.E. Nonthaburi: Parbpim Limited Partnership. (in Thai)
Panich, V. (2015). Ways to create learning for students in the 21st century. Walailak journal of learning innovations, 1(2), 3–14.
Paris, C., Johnston, J., Hughes, S., McCoy-Fisher, C., Severe, C., Reid, P., & van Driel, M. (2011). Framework for cross-cultural competence and learning recommendations. In DEOMI 8th Biennial EO, Diversity, and Culture Research Symposium, December 6-8, 133-151 Florida: Patrick Air Force Base. https://bit.ly/3IWHcOI
Pittayapongsakorn, N. (2017). Change attitudes towards Thai education (End), Bangkokbiznews. Retrieved from https://tdri.or.th/2017/10/education-paradigm-shift-2/. (in Thai)
Pongsrirojana, S. (2015). The challenges of Thai higher education toward ASEAN community in the year 2015. Romphruek journal, 33(1), 25-55. (in Thai)
Rasmussen, L. (2016). Cross-cultural competence: Engage people from any culture. Retrieved from http://www.globalcognition.org/cross-cultural-competence/.
Sinthunava, K., & Pokpong, S. (2019). Important factors for cross-cultural experiential learning. Journal of graduate studies in Northern Rajabhat Universities, 9(2), 63-76. (in Thai)
Sirimai, K. (2012). Work competencies. Retrieved from http://competency.rmutp.ac.th/. (in Thai)
Sompongtum, C. (1997). Development of operational competency: Core competencies. Journal of educational administration Burapha University, 1(1), 25–41.
