กลยุทธ์การบริหารความเป็นเลิศของศูนย์การศึกษาพระพุทธศาสนาวันอาทิตย์ ในสหราชอาณาจักรสู่โรงเรียนในฐานะชุมชนแห่งการเรียนรู้
คำสำคัญ:
กลยุทธ์, การบริหารความเป็นเลิศ, โรงเรียนในฐานะชุมชนแห่งการเรียนรู้บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยแบบผสานวิธี มีวัตถุประสงค์เพื่อ (1) ศึกษาความต้องการจำเป็นของการบริหารความเป็นเลิศและโรงเรียนในฐานะชุมชนแห่งการเรียนรู้ (2) วิเคราะห์สภาพแวดล้อมภายนอกและภายใน
(3) ร่างกลยุทธ์การบริหารความเป็นเลิศ และ (4) ตรวจสอบกลยุทธ์การบริหารความเป็นเลิศของศูนย์ศึกษาพระพุทธศาสนาวันอาทิตย์ในสหราชอาณาจักรสู่โรงเรียนในฐานะชุมชนแห่งการเรียนรู้ ตัวอย่างผู้ให้ข้อมูล ได้แก่ ผู้บริหาร ครู และบุคลากรทางการศึกษา รวม 217 คนจากศูนย์การศึกษาพระพุทธศาสนาวันอาทิตย์ 23 แห่ง โดยเลือกแบบเจาะจงตามเกณฑ์คุณสมบัติ และผู้ให้ข้อมูลสำคัญ 5 ท่านสำหรับตรวจสอบกลยุทธ์ เครื่องมือวิจัยประกอบด้วยแบบสอบถามและแบบประเมินกลยุทธ์ การวิเคราะห์ข้อมูลใช้สถิติเชิงพรรณนา ค่าดัชนีความต้องการจำเป็น และการวิเคราะห์เนื้อหา ผลการวิจัยพบว่า (1) ความต้องการจำเป็นสูงสุดด้านการบริหารความเป็นเลิศ คือ การเน้นผู้เรียนเป็นสำคัญ และด้านโรงเรียนในฐานะชุมชนแห่งการเรียนรู้ คือ วิสัยทัศน์ (2) การวิเคราะห์สภาพแวดล้อมพบว่า โดยรวมเป็นโอกาสและจุดแข็ง อยู่ในตำแหน่ง “ดาวรุ่ง” (3) กลยุทธ์หลัก
4 ด้าน ได้แก่ 1) การเน้นผู้เรียนเป็นสำคัญ 2) การพัฒนาการวัดผล การวิเคราะห์ และการจัดการความรู้ 3) การสรรหาผู้นำองค์กรที่มีวิสัยทัศน์ และ 4) การบริหารจัดการที่เป็นเลิศ และ 18 กลยุทธ์รอง และ (4) ผลการตรวจสอบกลยุทธ์มีความเหมาะสม ความเป็นไปได้ ความเป็นประโยชน์ และความคุ้มค่า อยู่ในระดับมากที่สุด
ทุกด้าน ยกเว้นความเป็นไปได้อยู่ในระดับมาก
เอกสารอ้างอิง
Baldrige Performance Excellence Program. (2017). Education criteria for performance excellence. Gaithersburg, MD: National Institute of Standards and Technology.
Bunto, S. (2021). Educational management for promoting morality and ethics in schools. Master’s thesis, Mahachulalongkornrajavidyalaya University, Ubon Ratchathani Campus. (in Thai)
Department of Religious Affairs. (2008). Buddhist integrated learning management. Bangkok: Department of Religious Affairs. (in Thai)
Fullan, M. (2015). The new meaning of educational change. (5th ed.). New York: Teachers College Press.
Hord, S. M. (1997). Professional learning communities: Communities of continuous inquiry and improvement. Austin, TX: Southwest Educational Development Laboratory.
Kaplan, R. S., & Norton, D. P. (1992). The balanced scorecard: Measures that drive performance. Harvard business review, 71(1), 71-79.
Krejcie, R. V., & Morgan, D. W. (1970). Determining sample size for research activities. Educational and psychological measurement, 30(3), 607-610.
Leithwood, K., & Jantzi, D. (2000). The effects of transformational leadership on organizational conditions and student engagement with school. Journal of educational administration, 38(2), 112–129.
Murata, A., & Takahashi, A. (2002). District-level lesson study: How Japanese teachers improve their teaching of elementary mathematics. Paper presented at the annual meeting of the National Council of Teachers of Mathematics Research Presession, Teachers College, Columbia University, New York.
Office of the Basic Education Commission. (2020). Education criteria for performance excellence (EdPEx) & OBECQA. Bangkok: Office of the Basic Education Commission. (in Thai)
Office of the Education Council. (2017). Thailand education scheme in brief (2017–2036). Bangkok: Prik Wan Graphic.
Office of the National Award for Quality. (2020). TQA criteria for performance excellence framework 2020–2021. Bangkok: National Productivity Institute, Ministry of Industry. (in Thai)
Phimphong, S. (2008). Missionary monk handbook. Bangkok: Division of Buddhist Dissemination, Office of National Buddhism. (in Thai)
Phra Brahmagunabhorn (P. A. Payutto). (2002). Threefold training: Morality, concentration and wisdom. Bangkok: Mahachulalongkornrajavidyalaya University. (in Thai)
Putnam, R. D. (1993). Making democracy work: Civic traditions in modern Italy. Princeton, NJ: Princeton University Press.
Sato, M. (2016). School as learning community: A practical guide to learning for democracy. Singapore: Springer.
Sato, M. (2019). School as learning community. Tokyo: University of Tokyo Press.
Senge, P. M. (2006). The fifth discipline: The art & practice of the learning organization.
New York: Doubleday.
Sergiovanni, T. J. (1994). Building community in schools. San Francisco, CA: Jossey-Bass.
Stoll, L., Bolam, R., McMahon, A., Wallace, M., & Thomas, S. (2006). Professional learning communities: A review of the literature. Journal of educational change, 7(4), 221–258.
Thailand. (1999/2002). National education Act B.E. 2542 (1999), and amendment (No. 2) B.E. 2545 (2002). Bangkok: Royal Thai Government Gazette. (in Thai)
Tsukui, A., & Murase, M. (Eds.). (2019). Lesson study and schools as learning communities: Asian school reform in theory and practice. Abingdon: Routledge.
Usaho, K. (2024). Balance scorecard management strategy of large schools under the office of Pathumthani Primary educational service area. EAU heritage journal social science and humanities, 14(3), 103-118. (in Thai)
