การพัฒนาทักษะการอ่าน-เขียนภาษาอังกฤษของนักเรียนชาติพันธุ์ม้งชั้น ป.4 โดยใช้กระบวนการบูรณาการภาษาศาสตร์

บทคัดย่อ

งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) เปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนก่อนและหลังการเรียนรู้โดยใช้กระบวนการบูรณาการทางภาษาศาสตร์ของนักเรียนกลุ่มชาติพันธุ์ที่เรียนด้วยภาษาม้ง (ภาษาแม่) กับนักเรียนกลุ่มชาติพันธุ์ที่เรียนด้วยภาษาไทย (ภาษาที่สองหรือสาม) และ 2) ศึกษาความพึงพอใจของครูและนักเรียนกลุ่มชาติพันธุ์ที่มีต่อกระบวนการบูรณาการทางภาษาศาสตร์กับการสอนภาษาอังกฤษ กลุ่มประชากร ได้แก่ นักเรียนกลุ่ม   ชาติพันธุ์ม้งชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 จำนวน 32 คน จำแนกเป็น 2 กลุ่ม ได้แก่ กลุ่มที่ได้รับการสอนด้วยภาษาไทย 16 คน และกลุ่มที่ได้รับการสอนด้วยภาษาม้ง 16 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ แบบทดสอบก่อนและหลังเรียนด้านการอ่านออกเสียง คำศัพท์ และการแต่งประโยค แบบเรียน 3 ภาษา (ภาษาม้ง-ภาษาไทย-ภาษาอังกฤษ) แบบสังเกตการสอน แบบสอบถามความพึงพอใจ และแบบสัมภาษณ์กลุ่ม ผลการวิจัยพบว่า 1) ผลสัมฤทธิ์หลังเรียนของนักเรียนทั้งสองกลุ่มด้วยสถิติ Wilcoxon signed rank-test เพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (<.005) ในขณะเดียวกันผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักเรียนทั้งสองกลุ่มไม่มีความแตกต่างกัน ซึ่งอาจเป็นเพราะระดับภาษาม้งและภาษาไทยที่ครูใช้ในชั้นเรียนมีลักษณะเป็นคำ หรือประโยคสั้น ๆ ไม่ซับซ้อน และระดับภาษาอังกฤษของบทเรียนที่ใช้สอนเป็นเนื้อหาของภาษาในระดับเบื้องต้น 2) ผลการสำรวจทัศนคติพบว่า ครูมีทัศนคติที่ดีและพึงพอใจต่อกระบวนการฯ และสื่อในระดับมากที่สุด ส่วนนักเรียนมีทัศนคติที่ดีและพึงพอใจต่อกระบวนการฯ และสื่อในระดับมาก ซึ่งสามารถบ่งบอกว่ากระบวนการบูรณาการฯ นี้สามารถยกระดับแรงจูงใจและผลลัพธ์การเรียนรู้ภาษาอังกฤษได้ และยังส่งผลให้นักเรียนต้องการเรียนรู้ในระดับสูงขึ้น และอาจนำไปสู่การลดจำนวนของนักเรียนกลุ่มชาติพันธุ์ที่หลุดจากระบบการศึกษาขั้นพื้นฐานในที่สุด