ปัจจัยที่ส่งผลต่อการใช้ภาษาจีนกลาง ตามทักษะการเรียนรู้ใน ศตวรรษที่ 21 ของนักศึกษาหลักสูตรศิลปศาสตรบัณฑิต สาขาภาษาจีน มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงราย
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
งานวิจัยเรื่องนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาปัจจัยที่ส่งผลต่อการใช้ภาษาจีนกลางตามทักษะการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21 และเพื่อศึกษาระดับการใช้ภาษาจีนกลาง ตามทักษะการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21 ประชากรที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้ จำนวน 118 คนเครื่องมือที่ใช้ในการเก็บข้อมูลคือแบบสอบถาม วิเคราะห์ข้อมูลโดยสถิติ ค่าร้อยละค่าเฉลี่ย () ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน (S.D.) ผลวิจัยพบว่า
1. ปัจจัยที่ส่งผลต่อความสามารถในการใช้ภาษาจีนกลางมีภาพรวมอยู่ในระดับมาก ( = 3.68, S.D. = 0.81) เมื่อพิจารณาแบบรายด้านพบว่าด้านตัวครูผู้สอนอยู่ในระดับมากที่สุด รองลงมาคือด้านสถาบันศึกษา และด้านผู้เรียนตามลำดับ
2. ระดับความสามารถในการใช้ภาษาจีนกลางของผู้ตอบแบบสอบถามมีภาพรวมอยู่ในระดับปานกลาง ( = 3.39, S.D. = 0.57) เมื่อพิจารณาเป็นรายด้านพบว่า ด้านการสื่อสารมีค่าเฉลี่ยสูงสุด อยู่ในระดับมาก รองลงมาคือด้านความคิดสร้างสรรค์ และด้านการอ่านตามลำดับ
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เนื้อหาและข้อมูลในบทความที่ลงตีพิมพ์ในวารสารฟ้าเหนือระบบ ThaiJO2 ถือเป็นข้อคิดเห็นและความรับผิดชอบของบทความโดยตรงซึ่งกองบรรณาธิการวารสารไม่จำเป็นต้องเห็นด้วยหรือร่วมรับผิดชอบใด ๆ
บทความ ข้อมูล เนื้อหา รูปภาพ ฯลฯ ที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสารฟ้าเหนือระบบ ThaiJO2 ถือเป็นลิขสิทธิ์ของ วารสารฟ้าเหนือระบบ ThaiJO2 หากบุคคลหรือหน่วยงานใดต้องการนำทั้งหมดหรือส่วนหนึ่งส่วนใดไปเผยแพร่ต่อ หรือเพื่อกระทำการใดๆจะต้องได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรจากวารสารฟ้าเหนือระบบ ThaiJO2 ก่อนเท่านั้น
เอกสารอ้างอิง
กรมวิชาการ. (2544). หลักสูตรการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2544 (พิมพ์ครั้งที่ 3).กระทรวงศึกษาธิการ.
กัลปพฤกษ์โชคสิริ โชคดีมีสุข. (2558). การเตรียมความพร้อมด้านภาษาจีนในการก้าวเข้าสู่ประชาคม เศรษฐกิจอาเซียน. วารสาร มฉก. วิชาการ, 19(37), 153-161.
จิรากุล พิพัฒนตันติศักดิ์. (2548). การศึกษาปัจจัยที่ส่งผลต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนภาษาอังกฤษของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 จังหวัดบุรีรัมย์ [วิทยานิพนธ์มหาบัณฑิตไม่ได้ตีพิมพ์]. มหาวิทยาลัยศิลปากร.
ชิทชล ยานารมย์. (2556). การพัฒนาทักษะการฟัง-พูดภาษาอังกฤษของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5/1 โดยใช้ภาพยนตร์ต่างประเทศ. [เอกสารที่ไม่ได้ตีพิมพ์].กลุ่มสาระภาษาต่างประเทศ, โรงเรียนเตรียมบัณฑิตพิชชาลัย.
ดวงเดือน แสงชัย. (2533). การสอนภาษาอังกฤษระดับประถมศึกษา (พิมพ์ครั้งที่1).โอ เอส พริ้นติ้ง เฮ้าส์.
ธนวัตน์ อรุณสุขสว่าง และ นรินทร์ สังข์รักษา. (2558). ปัจจัยที่ส่งผลต่อความสามารถในการใช้ภาษาอังกฤษ ตามทักษะการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21 ของนักเรียนมัธยมศึกษาปีที่ 6 เขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา กรุงเทพมหานคร เขต 2 เพื่อรองรับการเข้าสู่ประชากรอาเซียน. Veridian E –Journal SilpakornUniversity, 8(2), 493 -505.
บุญชม ศรีสะอาด. (2545). การวิจัยเบื้องต้น (พิมพ์ครั้งที่ 7). สุวีริยาสาส์น.
ปัญญา วรรณชัย. (2553). ความสามารถด้านการฟัง-พูดภาษาอังกฤษของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 ที่ได้รับการสอนโดยรูปแบบการสอนแบบทางตรง.[วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต ไม่ได้ตีพิมพ์]. มหาวิทยาลัยของแก่น.
รังสรรค์ จันต๊ะ (2541). เอกสารประกอบการสอนวิชา ศท130 [เอกสารไม่ได้ตีพิมพ์].คณะธุรกิจการเกษตร, มหาวิทยาลัยแม่โจ้.
กระทรวงศึกษาธิการ. (2561, 17 ธันวาคม). ยกระดับสมรรถนะภาษาจีน. ศูนย์เทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร สำนักงานปลัดกระทรวงศึกษาธิการ.
https://www.moe.go.th/ยกระดับสมรรถนะภาษาจีน/15231.
Jakobovits, Leon A. (1971). Foreign language learning. A psycholinguistic analysis of the issues. Newbury House.
Niall McCarthy. (2019, February 21). Two Worlds: Languages IRL and Online. Statista. https://www.statista.com/chart/14900/twoworlds-languages-irl-and-online/.
