ปัจจัยที่ส่งผลต่อความวิตกกังวลในการพูดภาษาญี่ปุ่นของนักศึกษาโปรแกรมวิชาภาษาเอเชียตะวันออก แขนงวิชาภาษาญี่ปุ่น มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงราย
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาปัจจัยที่ส่งผลต่อความวิตกกังวลในการพูดภาษาญี่ปุ่นของนักศึกษาโปรแกรมวิชาภาษาเอเชียตะวันออก แขนงวิชาภาษาญี่ปุ่น มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงราย 2) เพื่อศึกษาระดับความวิตกกังวลในการพูดภาษาญี่ปุ่นของนักศึกษาโปรแกรมวิชาภาษาเอเชียตะวันออก แขนงวิชาภาษาญี่ปุ่น มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงราย 3) เพื่อเสนอแนวทางในการพัฒนาการจัดการเรียนการสอนหลักสูตรศิลปศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาภาษาเอเชียตะวันออก แขนงวิชาภาษาญี่ปุ่น มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงราย กลุ่มประชากรได้แก่ นักศึกษาชั้นปีที่ 1-4 โปรแกรมวิชาภาษาเอเชียตะวันออก แขนงวิชาภาษาญี่ปุ่น คณะมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงราย และกลุ่มตัวอย่างในการตอบแบบสอบถามคือนักศึกษาชั้นปีที่ 1-4 รับเข้าปีการศึกษา 2561-2564 โปรแกรมวิชาภาษาเอเชียตะวันออก แขนงวิชาภาษาญี่ปุ่น คณะมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงราย จำนวน 125 คน และกลุ่มตัวอย่างสัมภาษณ์แบบกึ่งโครงสร้างคือนักศึกษาชั้นปีที่ 1-4 รับเข้าปีการศึกษา 2561-2564 โปรแกรมวิชาภาษาเอเชียตะวันออก แขนงวิชาภาษาญี่ปุ่น คณะมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงราย จำนวน 35 คน คัดเลือกจากนักศึกษาที่มีแนวโน้มความกังวลในการพูดภาษาญี่ปุ่นสูงจากการตอบแบบสอบถาม เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยได้แก่ แบบสอบถาม แบบสัมภาษณ์แบบกึ่งโครงสร้าง ใช้วิธีการทางสถิติ คือ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ค่าความเบี่ยงเบนมาตรฐาน ผลการวิจัยพบว่าปัจจัยที่ส่งผลต่อความวิตกกังวลในการพูดภาษาญี่ปุ่นมากที่สุดคือปัจจัยด้านพฤติกรรมในการพูดภาษาญี่ปุ่นของผู้เรียน มีค่าเฉลี่ย 3.11 ค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานเท่ากับ 0.89 อยู่ในระดับปานกลาง และระดับความวิตกกังวลในการพูดภาษาญี่ปุ่นโดยภาพรวมอยู่ในระดับปานกลาง มีค่าเฉลี่ย 2.92 ค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานเท่ากับ 0.75 และแนวทางพัฒนาการจัดการเรียนการสอนต้องการให้เพิ่มรายวิชาสนทนาภาษาญี่ปุ่นโดยมีอาจารย์เจ้าของภาษาเป็นผู้สอน ควรให้อิสระในการตอบคำถามในบทสนทนามากกว่าการท่องจำ หรือความถูกต้องทางไวยากรณ์ และผู้เรียนยังต้องการให้ผู้สอนให้กำลังใจในการเรียนแม้ว่าผู้เรียนจะเกิดข้อผิดพลาดในการเรียนภาษาญี่ปุ่น
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เนื้อหาและข้อมูลในบทความที่ลงตีพิมพ์ในวารสารฟ้าเหนือระบบ ThaiJO2 ถือเป็นข้อคิดเห็นและความรับผิดชอบของบทความโดยตรงซึ่งกองบรรณาธิการวารสารไม่จำเป็นต้องเห็นด้วยหรือร่วมรับผิดชอบใด ๆ
บทความ ข้อมูล เนื้อหา รูปภาพ ฯลฯ ที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสารฟ้าเหนือระบบ ThaiJO2 ถือเป็นลิขสิทธิ์ของ วารสารฟ้าเหนือระบบ ThaiJO2 หากบุคคลหรือหน่วยงานใดต้องการนำทั้งหมดหรือส่วนหนึ่งส่วนใดไปเผยแพร่ต่อ หรือเพื่อกระทำการใดๆจะต้องได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรจากวารสารฟ้าเหนือระบบ ThaiJO2 ก่อนเท่านั้น
เอกสารอ้างอิง
เกศนีย์ มากช่วย, อามานี สามะอะ, ซีฮัม อุมา, วรเวทย์พิสิษ ยศศิริ, และ มูฮาหมัดสุ กรี หะยีสะนี. (2560). ปัจจัยที่ส่งผลต่อความวิตกกังวลในการพูดภาษาอังกฤษของนักศึกษาชั้นปีที่ 3 หลักสูตรศิลปศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาภาษาอังกฤษ มหาวิทยาลัยราชภัฏยะลา. ใน ทัศนีย์ ประธาน (บ.ก.), พลวัตการศึกษายุคเศรษฐกิจและสังคมดิจิทัล. การประชุมหาดใหญ่วิชาการระดับชาติและนานาชาติ ครั้งที่ 9 (น. 131-143). มหาวิทยาลัยหาดใหญ่.https://www.hu.ac.th/conference/proceedings/
ทนัญชัย เยี่ยมสวัสดิ์. (2559). ความวิตกกังวลในการเรียนภาษาอังกฤษ: องค์ประกอบ ผลกระทบและแนวทางการแก้ปัญหา. วารสารสุทธิปริทัศน์, 30(95), 1-12.
ประกาย จิโรจน์กุล. (2552). การวิจัยทางการพยาบาล: แนวคิด หลักการ และวิธีปฏิบัติ (พิมพ์ครั้งที่ 2). สถาบันพระบรมราชชนก สำนักงานปลัดกระทรวงสาธารณสุข.
ประดิษฐ์ คำมุงคุณ, พระมหาสันติราษฎร์ ฌานสนฺติ (พวงมลิ), พระมหาวราสายะ วราสยานน์, พระมหาศรัญย์วัตร์กิตฺติวชิโร (อินลม), และ สมโภชน์ โว้วงษ์. (2562). ความวิตกกังวลในการพูดภาษาอังกฤษของนักศึกษาชั้นปีที่ 1 มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย วิทยาเขตล้านนา. วารสารมหาจุฬานาครทรรศน์, 6(10), 5860-5875.
พิมลมาศ เกตุฉาย. (2562). ปัจจัยที่ส่งผลต่อความวิตกกังวลในการพูดภาษาอังกฤษเพื่อการสื่อสารกับครูผู้สอนภาษาอังกฤษที่ เป็นเจ้าของภาษา: กรณีนักศึกษาระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูงปีที่ 2 วิทยาลัยเทคนิคสัตหีบ [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต ไม่ได้ตีพิมพ์]. มหาวิทยาลัยบูรพา.
เมธิณี โอคอนเนอร์. (2559). ความวิตกกังวลในการพูดภาษาอังกฤษของนักเรียนหลักสูตร ภาษาอังกฤษชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 โรงเรียนบุรีรัมย์พิทยาคม [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต ไม่ได้ตีพิมพ์]. มหาวิทยาลัยราชภัฏบุรีรัมย์.
วราภรณ์ วราธิพร, สายัณห์ วงศ์สุรินทร์, อรนุช สมประสิทธิ์, ภัทรพรรณ พรหมคช และ พูนพชร ทัศนะ. (2562). การศึกษาความวิตกกังวลในการพูดภาษาอังกฤษ ของนักศึกษาชั้นปีที่ 2 คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏวไลยอลงกรณ์ ในพระบรมราชูปถัมภ์. วารสารวิชาการหลักสูตรและการสอน มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร, 11(30), 119-124.
ศิริวรรณ มุนินทรวงศ์. (2561). ปัญหาการฝึกงานและทักษะในการทำงานของนักศึกษาสาขาวิชาภาษาญี่ปุ่น มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์. วารสารเครือข่ายญี่ปุ่นศึกษา, 8(3), 206-218.
หอการค้าญี่ปุ่น-กรุงเทพฯ. (2564, 10 กันยายน). แนะนำหอการค้าญี่ปุ่น-กรุงเทพฯ. หอการค้าญี่ปุ่น-กรุงเทพฯ. https://www.jcc.or.th/th/site/index
อมรรัตน์ มะโนบาล และ เตวิช เสวตไอยาราม. (2560). การศึกษาความวิตกกังวลในการเรียนรู้ภาษาญี่ปุ่นของผู้เรียนระดับต้นที่มีพื้นฐานภาษาญี่ปุ่นแตกต่างกันเรียนอยู่ในชั้นเรียนเดียวกัน. วารสารเครือข่ายญี่ปุ่นศึกษา, 7(1), 33-50.
Embassy of Japan in Thailand. (2020, November 22). 長期滞在者・永住者及び職業別在留日本人数. Embassy of Japan in Thailand. https://www.th.emb-japan.go.jp/jp/consular/zairyu06.htm
Gardner, R. C. & MacIntyre, P.D. (1993). A student's contribution to Second Language Learning: Part II, Affective Factors. Language Teaching, 26(1), 1-11.
Horwitz, E. K., Horwitz, M.B. & Cope, J. (1986). Foreign language classroom anxiety. The Modern Language Journal, 70(2), 125-132. https://www.jstor.org/stable/327317#metadata_info_tab_contents
Littlewood, W. (1984). Foreign and second language learning. Cambridge University.
MacIntyre, P. D., & Gardner, R. C. (1994). The Subtle Effects of Language Anxiety on Cognitive Processing in the Second Language. Language Learning, 44(1), 283-305. https://doi.org/10.1017/S0261444800000045
Young, D. J. (1991). Creating a low-anxiety classroom environment: What does language anxiety research suggest?. The Modern Language Journal, 75(4), 426-439.
