ภาพสะท้อน: การเดินทางของอารมณ์ในช่วงปี พ.ศ.2561-2564

บทคัดย่อ

เรื่องราวความสลับซับซ้อนของสภาวะภายในจิตใจของมนุษย์นั้น ล้วนแล้วแต่เป็นสิ่งที่ยากแก่การอธิบายออกมาเป็นคำพูดหรือตัวอักษร แต่หากจิตนั้นมีความสามารถพิเศษในการสัมผัสได้ รับรู้ได้ และเข้าใจได้ หมายความว่า ไม่ว่ายุคสมัยใด ธรรมชาติและความเร้นลับของจิตใจมนุษย์ ไม่ได้ต่างไปจากธรรมชาติและความเร้นลับของความจริง (เฮอร์มานน์ เฮสเส, 2561) นอกจากนี้มนุษย์ยังมากด้วยอารมณ์ความรู้สึก ไม่มีระเบียบหลักการที่แน่นอนตายตัว ไม่สามารถควบคุมได้ โดยเฉพาะตัวเองแล้ว ยิ่งจะเกินความสามารถในการควบคุม (โกวเล้ง, 2564) หลักคิดนี้ได้สอดคล้องกับการสร้างงานศิลปะเช่นกัน ดังที่ ศรีวรรณ เจนหัตถการกิจ (2558) อาจารย์และศิลปินที่สร้างสรรค์งานศิลปะแนวนามธรรม กล่าวว่า ความเป็นไปของงานศิลปะแนวนามธรรมเหล่านี้ จะสะท้อนให้เห็นถึงสภาวะทางอารมณ์ ความคิด และความรู้สึกในช่วงขณะนั้นได้เป็นอย่างดี สอดคล้องกับ จิรวัฒน์ พิระสันต์ (2559) กล่าวว่า งานศิลปะที่สร้างสรรค์ขึ้นมาโดยมนุษย์นั้น ล้วนแล้วแต่เป็นที่รวมความหมายและคุณค่าของพฤติกรรมมนุษย์ ความคิด และความรู้สึกทั้งสิ้น ในส่วนของเนื้อหาเรื่องราวที่แสดงออกในงานจิตรกรรมแนวนามธรรมชุด “REFLECTIONS” ภาพสะท้อน: การเดินทางของอารมณ์ในช่วงปี พ.ศ.2561-2564 ในครั้งนี้ ล้วนแล้วแต่เป็นผลของการสะท้อนกลับของความรู้สึกนึกคิดและอารมณ์ความรู้สึกที่ได้รับจากสิ่งแวดล้อมรอบตัว ที่ตกลงมากระทบเร้าภายในจิตใจส่งผลสะเทือนไปถึงฝีแปรงที่เห็นได้ถึงรอยแรงบดกดขยี้ของพู่กันและเนื้อสีที่เข้มข้นอย่างมีจังหวะ ฉับพลัน และรวดเร็ว ที่เกิดขึ้นในห้วงเวลาที่ต่อเนื่องกันเป็นเวลาหลายปี จะเห็นได้ว่าทุกเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นระหว่างการเดินทางของอารมณ์ในช่วงปี พ.ศ.2561-2564 นั้น มีความสำคัญต่อการสร้างสรรค์ผลงานจิตรกรรมแนวนามธรรมชุด “REFLECTIONS” เป็นอย่างมาก เพราะเป็นเหตุที่ทำให้เกิดแรงบันดาลใจจนเกิดจินตนาการให้สร้างสรรค์ผลงานศิลปะ ตามที่ผู้วิจัยต้องการจะถ่ายทอดเรื่องราวที่เป็นเนื้อแท้ของอารมณ์ความรู้สึกอย่างต่อเนื่องบนผืนผ้าใบให้ครบถ้วน ตามที่ปรากฏออกมาทั้ง 15 ผลงานในครั้งนี้