อาหารเกาหลีริมทาง: การขายซอฟต์พาวเวอร์ด้านวัฒนธรรมการกินผ่านละครซีรีส์และภาพยนตร์เกาหลี
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยเรื่องนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษากลยุทธ์การนำนโยบาย Soft Power มาใช้ในการส่งออกวัฒนธรรมการกินอาหารเกาหลีริมทางผ่านละครซีรีส์และภาพยนตร์เกาหลี รวมถึงศึกษาการนำเอาอาหารเกาหลีริมทางมาใช้เป็นเครื่องมือในการเสริมสร้างภาพลักษณ์ของประเทศ โดยใช้วิธีเก็บรวบรวมข้อมูลจากเอกสาร บทความ สื่อสิ่งพิมพ์ สื่อออนไลน์ และงานวิจัยต่าง ๆ ที่เกี่ยวข้องกับประเด็นวัฒนธรรมอาหารและอาหารเกาหลีเพื่อนำมาวิเคราะห์เนื้อหา ผลการวิจัยพบว่าประเทศเกาหลีใต้ใช้เมนูอาหารเกาหลีริมทางเป็นกลยุทธ์ในการขายวัฒนธรรมการกินและเสริมสร้างภาพลักษณ์ของประเทศผ่านละครซีรีส์และภาพยนตร์เกาหลี ทำให้สามารถสร้างมูลค่าจนกลายเป็นสินค้าทางวัฒนธรรมได้
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เนื้อหาและข้อมูลในบทความที่ลงตีพิมพ์ในวารสารฟ้าเหนือระบบ ThaiJO2 ถือเป็นข้อคิดเห็นและความรับผิดชอบของบทความโดยตรงซึ่งกองบรรณาธิการวารสารไม่จำเป็นต้องเห็นด้วยหรือร่วมรับผิดชอบใด ๆ
บทความ ข้อมูล เนื้อหา รูปภาพ ฯลฯ ที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสารฟ้าเหนือระบบ ThaiJO2 ถือเป็นลิขสิทธิ์ของ วารสารฟ้าเหนือระบบ ThaiJO2 หากบุคคลหรือหน่วยงานใดต้องการนำทั้งหมดหรือส่วนหนึ่งส่วนใดไปเผยแพร่ต่อ หรือเพื่อกระทำการใดๆจะต้องได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรจากวารสารฟ้าเหนือระบบ ThaiJO2 ก่อนเท่านั้น
เอกสารอ้างอิง
กนกรัตน์ ยศไกร. (2553). จาก “กิมจิ” “ออปาแซะ” ถึง “ผักดอง”: ความหมายและการสื่อสารของอาหาร. ใน ศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร (บ.ก.), ปาก-ท้อง และของกิน: จริยธรรมและการเมืองเรื่องอาหารการกิน. (น. 226-246). ศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร.
กิตติ ประเสริฐสุข. (2561). Soft Power ของเกาหลีใต้: จุดแข็งและข้อจำกัด. วารสารเอเชียตะวันออกศึกษา, 22(1), 122-139.
จารุวรรณ เจตเกษกิจ. (2556). จับตามองยุทธวิธีอาหารเกาหลีเจาะตลาดโลก. วารสารอุตสาหกรรมสาร, 55(1), 36-38.
จิต ผลิญ. (2555). เกาหลีใต้ผู้นำอุตสาหกรรม วัฒนธรรมยุคใหม่. วารสารอุตสาหกรรมสาร, 54(6), 25-26.
จิรัชญา วรรณโสภา. (2561). อิทธิพลกระแสเกาหลีต่อการท่องเที่ยวประเทศเกาหลีใต้ของชาวรัสเซีย [สารนิพนธ์ศิลปศาสตรบัณฑิต ไม่ได้ตีพิมพ์]. มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
ชงคุมา กมลเวชช. (ม.ป.ป.). รูปแบบธุรกิจเชิงวัฒนธรรม. DITP. https://ditp.go.th/contents_attach/78631/78631.pdf
ชนิพรรณ บุตรยี่. (2549, 1 เมษายน). อาหารเกาหลี: กระแสล่ามาแรง. หมอชาวบ้าน. https://www.doctor.or.th/article/detail/1570
นิธิ เอียวศรีวงศ์. (2547). บริโภคโพสต์โมเดิร์น. มติชน.
พัชริ บอนคำ. (2563, 15 กุมภาพันธ์). อุตสาหกรรมบันเทิง เศรษฐกิจหลักเกาหลี หมัดเด็ดจากรัฐบาล. urban creature. https://urbancreature.co/southkorea-koreanwave/
มุน, ฮวีชัง. (2560). แรงขับเคลื่อนในการพัฒนาเศรษฐกิจของสาธารณรัฐเกาหลี [The driving forces of Korea’s economic development]. จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
เมธาพร ใจสุทธิ และ พรทิพย์ เย็นจะบก. (2558). การสื่อสารผ่านทูตวัฒนธรรมด้านอาหารและอุตสาหกรรมการท่องเที่ยวของประเทศเกาหลีใต้. ในมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ (บ.ก.), การประชุมวิชาการมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ครั้งที่ 53: สาขาศึกษาศาสตร์, สาขาเศรษฐศาสตร์ และบริหารธุรกิจ, สาขามนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ (น.825-832). มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.
วราภรณ์ ซื่อประดิษฐ์กุล, ภัสวลี นิติเกษตรสุนทร, และ จันทนา ทองประยูร. (2559). อัตลักษณ์ชาติพันธุ์กับการเป็นสินค้าทางวัฒนธรรม. วารสารวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงราย, 11(2), 191-212.
วิสาขา เทียมลม. (2565). อาหารเกาหลีทำให้เราเพลิดเพลิน: อุตสาหกรรมวัฒนธรรมในซีรีส์เกาหลี. วารสารรามคำแหงฉบับรัฐประศาสนศาสตร์, 5(2), 1-33.
วีรญา กังวานเจิดสุข. (2563). วัฒนธรรมการรับประทานอาหารของชาวเกาหลี, ใน นภดล ชาติประเสริฐ (บ.ก.), เกาหลีปัจจุบัน: สังคมและวัฒนธรรมเกาหลี (น.205–228). มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
วุฒินันท์ สุนทรขจิต. (2551). ร้านอาหารญี่ปุ่นสมัยใหม่: พื้นที่การสื่อสารความหมาย อัตลักษณ์และความเป็นญี่ปุ่น [วิทยานิพนธ์ปริญญา มหาบัณฑิต ไม่ได้ตีพิมพ์]. มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
ศรินธร รัตน์เจริญขจร. (2544). ร้านกาแฟ: ความหมายในวัฒนธรรมไทยยุคบริโภคนิยม [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต ไม่ได้ตีพิมพ์]. มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
ศิริพร ดาบเพชร. (2565). K-Wave กับเศรษฐกิจเกาหลีใต้. คณะสังคมศาสตร์มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
อัญชลา โภชนสมบูรณ์. (2556). การศึกษาร้านอาหารเกาหลีในกรุงเทพฯ จากมุมมองมานุษยวิทยา. ใน สิทธินี ธรรมชัย (บ.ก.(, แสงแห่งพลวัตเกาหลี การประชุมวิชาการระดับชาติเกาหลีศึกษาครั้งที่ 3 (น.15-30). มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
Lee, T. (2012). Developing policy strategies for Korean cuisine to become a tourist attraction. In OECD (Ed.), Food and the Tourism Experience. The OECD-Korea Workshop (pp. 101-111). OECD. https://doi.org/10.1787/9789264171923-en
