การใช้กลวิธีทางภาษาในการตอบคำถามของตัวละคร ที่มีบทบาทเป็นบุคคลในวงการบันเทิง
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษากลวิธีทางภาษาที่ใช้ในการตอบคำถามของตัวละครที่มีบทบาทเป็นบุคคลในวงการบันเทิงในบริบทการให้สัมภาษณ์ต่อสื่อมวลชนโดยรวบรวมข้อมูลจากบทสนทนาในการให้สัมภาษณ์ต่อสื่อมวลชนของตัวละครที่มีบทบาทเป็นบุคคลในวงการบันเทิงจากละครที่มีเนื้อหาที่เกี่ยวข้องกับบุคคลในวงการบันเทิง ผลการศึกษาพบว่ากลวิธีทางภาษาที่ตัวละครเลือกใช้ในการตอบคำถามในการให้สัมภาษณ์ พบทั้งหมด 9 กลวิธี ได้แก่ กลวิธีการใช้ถ้อยคำลดน้ำหนักความรุนแรง กลวิธีการปฏิเสธสมมติฐานของคำถาม กลวิธีการให้ข้อมูลเพิ่มเติม กลวิธีการขอโทษ กลวิธีการแสดงการถามกลับ กลวิธีการปฏิเสธการตอบคำถาม กลวิธีการแสดงความสงสัยหรือประหลาดใจ กลวิธีการยอมรับสมมติฐานของคำถาม และกลวิธีการกล่าวโจมตี โดยการเลือกใช้กลวิธีขึ้นอยู่กับเจตนาในการสื่อสารของตัวละคร ผลการวิเคราะห์สะท้อนให้เห็นว่า “หน้า” หรือภาพลักษณ์มีความสำคัญอย่างยิ่งต่ออาชีพในวงการบันเทิง อย่างไรก็ตาม เนื่องจากบริบทของการให้สัมภาษณ์ดังกล่าวปรากฏอยู่ในสื่อบังเทิง การดำเนินเรื่องจึงมุ่งสร้างความสนุกสนานและเปิดเผยอารมณ์ความรู้สึกของตัวละคร ส่งผลให้ปรากฏกลวิธีทางภาษาที่เน้นการแสดงอารมณ์และความรู้สึกมากกว่าการให้สัมภาษณ์ของบุคคลในวงการบันเทิงที่เน้นการแสดงอารมณ์และความรู้สึกมากกว่าการให้สัมภาษณ์ของบุคคลในความเป็นจริง ทั้งนี้เพื่อเอื้อให้ผู้รับชมสามารถเข้าถึงตัวละครและเข้าใจมิติทางอารมณ์ของเรื่องได้ดียิ่งขึ้น
Article Details

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เนื้อหาและข้อมูลในบทความที่ลงตีพิมพ์ในวารสารฟ้าเหนือระบบ ThaiJO2 ถือเป็นข้อคิดเห็นและความรับผิดชอบของบทความโดยตรงซึ่งกองบรรณาธิการวารสารไม่จำเป็นต้องเห็นด้วยหรือร่วมรับผิดชอบใด ๆ
บทความ ข้อมูล เนื้อหา รูปภาพ ฯลฯ ที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสารฟ้าเหนือระบบ ThaiJO2 ถือเป็นลิขสิทธิ์ของ วารสารฟ้าเหนือระบบ ThaiJO2 หากบุคคลหรือหน่วยงานใดต้องการนำทั้งหมดหรือส่วนหนึ่งส่วนใดไปเผยแพร่ต่อ หรือเพื่อกระทำการใดๆจะต้องได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรจากวารสารฟ้าเหนือระบบ ThaiJO2 ก่อนเท่านั้น
เอกสารอ้างอิง
ฐิติภา คูประเสริฐ. (2560). กลวิธีการนำเสนอภาพลักษณ์ของบุคคลสาธารณะในการตอบคำถามของสื่อมวลชน: กรณีความขัดแย้ง [วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต, มหาวิทยาลัยศิลปากร]. DSpace at Silpakorn University. http://ithesis-ir.su.ac.th/dspace/bitstream/123456789/1198/1/56202802.pdf.
ตวงรัตน์ กะการดี และ เขมฤทัย บุญวรรณ. (2563). กลวิธีทางภาษาในการวิพากษ์ในรายการ “มาสเตอร์เชฟ จูเนียร์ ไทยแลนด์ ซีซั่น 2”. วารสารดอกแก้วปริทัศน์, มหาวิทยาลัยนเรศวร. 1, 1-14.
พลอยพรรณ มาคะผล. (2558). ละครรีเมกกับการถ่ายโยงเนื้อหาในละครโทรทัศน์ไทย [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์]. http://ethesisarchive.library.tu.ac.th/thesis/2015/TU_2015_5607030300_3069_2779.pdf
สิทธิธรรม อ่องวุฒิวัฒน์. (2553). กลวิธีทางภาษาที่ใช้ในการตอบคำถามของดารานักแสดงไทยในการให้สัมภาษณ์สื่อมวลชน. วรรณวิทัศน์,. 10, 54-93.
Brown P., & Levinson S. (1978). Universal in Language Usage: Politrness Phenomena. Cambridge University Press.
Brown P., & Levinson S. (1987). Politeness: Some universal in Language usage. Cambridge University Press.
Chen R. (2001). Self-Politeness. Journal of Pragmatics 33, 87-106.
Grice H. P. (1975). Logic and conversation. The Logic of Grammar, 64-75.