ปัจจัยพยากรณ์การทำวิจัยของอาจารย์มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลศรีวิชัย

บทคัดย่อ

งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยพยากรณ์และสร้างสมการพยากรณ์การทำวิจัยของอาจารย์มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลศรีวิชัย เก็บรวบรวมข้อมูลกลุ่มตัวอย่างที่เป็นอาจารย์มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลศรีวิชัย จำนวน 266 คน เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูลเป็นแบบสอบถามประกอบด้วย 3 ตอน วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติ สัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์พหุคูณและการวิเคราะห์การถดถอยพหุคูณโดยใช้เทคนิคแบบขั้นตอน (Stepwise)

ผลการวิจัยพบว่า พิจารณาค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันระหว่างปัจจัยต่างๆ กับการทำวิจัย ในช่วง 5 ปี (พ.ศ.2554 -2558) พบว่า ปัจจัยนโยบายของผู้บริหารในการส่งเสริมการทำวิจัย (X₁) และ ปัจจัยสภาพแวด- ล้อมและบรรยากาศในการทำวิจัย (X₂) มีความสัมพันธ์ทางบวกกับการทำวิจัย อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 โดยค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์เท่ากับ 0.135 และ 0.110 ตามลำดับ ซึ่งการวิเคราะห์การถดถอยพหุคูณ เพื่อพยากรณ์การทำวิจัยพบว่า ปัจจัยนโยบายของผู้บริหารในการส่งเสริมการทำวิจัย (X₁) สามารถพยากรณ์การทำวิจัย (Y) ได้อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 โดยตัวแปรสามารถพยากรณ์การทำวิจัยได้ร้อยละ 1.50 มีความคลาดเคลื่อนมาตรฐานของการพยากรณ์ 2.26 ซึ่งปัจจัยนโยบายของผู้บริหารในการส่งเสริมการทำวิจัย (X₁) มีค่าสัมประสิทธิ์ของตัวพยากรณ์ในรูปคะแนนดิบ (b) เท่ากับ 1.241 มีค่าสัมประสิทธิ์ของตัวพยากรณ์ในรูปคะแนนมาตรฐาน (β) เท่ากับ 0.135 และมีค่าคงที่ของการพยากรณ์ในรูปคะแนนดิบ (a) เท่ากับ -2.192

โดยเขียนเป็นสมการพยากรณ์ในรูปคะแนนดิบและคะแนนมาตรฐาน ได้ดังนี้

สมการพยากรณ์ในรูปคะแนนดิบ

Y’ = -2.192 + 1.241X₁  

สมการพยากรณ์ในรูปคะแนนมาตรฐาน

Z’_y = 0.135Z₁