การพัฒนาเลิร์นนิง อ็อบเจกต์ กลุ่มสาระการเรียนรู้วิทยาศาสตร์ เรื่อง ชีวิตสัตว์ สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2
คำสำคัญ:
เลิร์นนิง อ็อบเจกต์, กลุ่มสาระการเรียนรู้วิทยาศาสตร์, ชีวิตสัตว์บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) พัฒนาเลิร์นนิง อ็อบเจกต์ กลุ่มสาระการเรียนรู้วิทยาศาสตร์ เรื่อง ชีวิตสัตว์ สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 ให้มีประสิทธิภาพ E1/E2 ตามเกณฑ์ 90/90 2) ศึกษาผลการเรียนรู้ด้วยเลิร์นนิง
อ็อบเจกต์ กลุ่มสาระการเรียนรู้วิทยาศาสตร์ เรื่องชีวิตสัตว์ โดยพิจารณาจากการทดสอบก่อนเรียนและหลังเรียน และคุณภาพผลงานของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 ที่เรียนด้วยเลิร์นนิง อ็อบเจกต์ กลุ่มสาระการเรียนรู้วิทยาศาสตร์ เรื่อง ชีวิตสัตว์ 3) ศึกษาระดับความพึงพอใจของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 ที่มีต่อการเรียนด้วยเลิร์นนิง อ็อบเจกต์ กลุ่มสาระการเรียนรู้วิทยาศาสตร์ เรื่อง ชีวิตสัตว์ กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้เป็นนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 ที่เรียนวิชาวิทยาศาสตร์ ในภาคเรียนที่ 2 ปีการศึกษา 2557 จำนวน 73 คน ด้วยวิธีการสุ่มแบบหลายขั้นตอน โดยใช้แบบแผนการวิจัยแบบกลุ่มเดียวสอบก่อนและสอบหลังเครื่องมือที่ใช้ในงานวิจัยได้แก่ 1) เลิร์นนิง อ็อบเจกต์ เรื่อง ชีวิตสัตว์ สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 2) แบบประเมินคุณภาพเลิร์นนิง อ็อบเจกต์ 3) แผนการจัดการเรียนรู้ 4) แบบทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน 5) แบบประเมินคุณภาพผลงาน 6) แบบสอบถามความพึงพอใจของนักเรียน ผลการวิจัยปรากฏว่า 1) เลิร์นนิง อ็อบเจกต์ กลุ่มสาระการเรียนรู้วิทยาศาสตร์ เรื่อง ชีวิตสัตว์ สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 มีประสิทธิภาพ E1/E2 เท่ากับ 88.85/87.58 ซึ่งเป็นไปตามเกณฑ์ที่กำหนดไว้ 90/90 2) คะแนนจากการทดสอบก่อนเรียนและหลังเรียนของนักเรียนที่เรียนด้วยเลิร์นนิง อ็อบเจกต์หลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 และคุณภาพผลงานของนักเรียนที่เรียนด้วยเลิร์นนิง อ็อบเจกต์โดยรวมอยู่ในระดับดี 3) ความพึงพอใจของนักเรียนที่มีต่อการเรียนด้วยเลิร์นนิง อ็อบเจกต์อยู่ในระดับมาก (4.29)
เอกสารอ้างอิง
ขวัญชนก อนุรักษ์จันทรา. 2555. “การพัฒนาเลิร์นนิง ออบเจ็กต์เรื่องการคูณและการหาร สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1”. วิทยานิพนธ์.กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.
ข่าวสด. (2555, ธันวาคม 13). “คณิต - วิทย์ เด็กไทยถูกจัดว่าแย่,” ข่าวสด. หน้า 13.
ใจทิพย์ ณ สงขลา. 2550. E - Instruction Design วิธีวิทยาการออกแบบการเรียนการสอนอิเล็กทรอนิกส์. กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ชัยยงค์ พรหมวงศ์. 2556. “การทดสอบประสิทธิภาพชุดการสอน,”วารสารศิลปากรศึกษาศาสตร์วิจัย. 5(1), 7-20
ชัยวัฒน์ สุทธิรัตน์. 2555. 80 นวัตกรรมการจัดการเรียนรู้ที่เน้นผู้เรียนเป็นสำคัญ. พิมพ์ครั้งที่ 5.กรุงเทพฯ: แดเน็กซ์ อินเตอร์คอร์ปอเรชั่น.
ณัฐกร สงคราม. 2553. การออกแบบและพัฒนามัลติมีเดียเพื่อการเรียนรู้. กรุงเทพฯ: วี. พริ้น (1991).
ทิศนา แขมณี. 2550. ศาสตร์การสอน. พิมพ์ครั้งที่ 6. กรุงเทพฯ: ด่านสุทธาการพิมพ์
นวลสวาสดิ์ มณีชัย. 2555. การพัฒนาเลิร์นนิง ออบเจ็กต์บนแท็บเล็ต เรื่อง งานประดิษฐ์ของฉันที่มีต่อผลงานสร้างสรรค์ สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 1. วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตร์มหาบัณฑิต.ปทุมธานี: มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี.
นุชลี อุปภัย. 2555. จิตวิทยาการศึกษา. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพฯ: วี. พริ้น (1991).
บุษยพล วารีย์. 2553. “ผลการใช้เลิร์นนิงอ๊อบเจ็ตก์ที่มีต่อความสามารถในการสร้างความรู้ด้วยตนเองของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1”. วิทยานิพนธ์ ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต.เชียงใหม่: มหาวิทยาลัยเชียงใหม
พูนสุข อุดม. 2548. การจัดการเรียนการสอนวิทยาศาสตร์ระดับการศึกษาขั้นพื้นฐาน. สงขลา: มหาวิทยาลัยทักษิณ.
พิมพ์พัชร พรสวรรค์. 2552. “การพัฒนาสื่อการเรียนรู้เชิงวัตถุรูปแบบจำลองสถานการณ์ในการเรียนวิชาวิทยาศาสตร์สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2”. วิทยานิพนธ์ ครุศาสตรอุตสาหกรรม- มหาบัณฑิต.กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าพระนครเหนือ.
พิสุทธา อารีราษฎร์. 2551. การพัฒนาซอฟต์แวร์ทางการศึกษา. มหาสารคาม: อภิชาตการพิมพ์.