การพัฒนาองค์ประกอบและตัวชี้วัดความรับผิดชอบต่อสังคม ของมหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย
คำสำคัญ:
องค์ประกอบ, ตัวชี้วัด, การตอบสนองของสังคมบทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อการพัฒนาองค์ประกอบและตัวชี้วัดความรับผิดชอบต่อสังคมของมหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย และเพื่อตรวจสอบความสอดคล้องขององค์ประกอบและตัวชี้วัดความรับผิดชอบต่อสังคมของมหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย กลุ่มตัวอย่างในการวิจัย ได้แก่ อาจารย์ พระนักศึกษา นักศึกษา และศิษย์เก่า ของมหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย จำนวน 385 รูป/คน เครื่องมือในการวิจัยคือ แบบสอบถามเรื่ององค์ประกอบและตัวชี้วัดความรับผิดชอบต่อสังคมของมหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย และแบบสัมภาษณ์แบบมีโครงสร้าง สถิติในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าร้อยละ ค่าต่ำสุด ค่าสูงสุด ค่าเฉลี่ย ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน และค่าสถิติวัดระดับความกลมกลืนของโมเดลกับข้อมูลเชิงประจักษ์ ด้วยโปรแกรมสำเร็จรูป
ผลการวิจัยพบว่า 1) องค์ประกอบความรับผิดชอบต่อสังคมของมหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย ประกอบด้วย 5 องค์ประกอบ 63 ตัวชี้วัด ได้แก่ องค์ประกอบด้านการตอบสนองความต้องการของสังคม องค์ประกอบด้านการสื่อสารกับสังคมและรับใช้สังคมทั่วไป องค์ประกอบด้านการสื่อสารกับสังคมและรับใช้สังคมตามหลักพุทธศาสนา องค์ประกอบด้านความเสมอภาคในโอกาสการเข้าถึงอุดมศึกษา และองค์ประกอบด้านการลดปัญหาความเสียเปรียบในสังคม โดยทุกโมเดลมีความสอดคล้องกับข้อมูลเชิงประจักษ์ 2) ผลการวิเคราะห์องค์ประกอบเชิงยืนยันอันดับสองความรับผิดชอบต่อสังคมของมหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย โมเดลมีความสอดคล้องกลมกลืนกับข้อมูลเชิงประจักษ์ และ 3) ผลการวิเคราะห์ข้อมูลเชิงคุณภาพที่ได้จากการสัมภาษณ์เพื่อยืนยันองค์ประกอบความรับผิดชอบต่อสังคมของมหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย ผู้อำนวยการวิทยาลัยศาสนศาสตร์ทุกท่านมีความเห็นสอดคล้องกับองค์ประกอบและตัวชี้วัดความรับผิดชอบต่อสังคมของมหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย
เอกสารอ้างอิง
ชาญณรงค์ บุญหนุน. 2551. พระสงฆ์ไทยในอนาคต บทสำรวจเบื้องต้นว่าด้วยความเปลี่ยนแปลง. กรุงเทพฯ: ศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร.
ณัฐชรินธร อภิวิชญ์ชลชาติ. 2551. “การศึกษาการให้ความหมายรูปแบบและกลยุทธ์การดำเนินกิจกรรมความรับผิดชอบต่อสังคมของบริษัทปตท. จำกัด (มหาชน)”. สารนิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต. นครปฐม : มหาวิทยาลัยศิลปากร.
ดิลกะ ลัทธพิพัฒน์. 2553. เลื่อมล้ำของโอกาสทางการศึกษากับแนวโน้มของค่าจ้างในประเทศไทย. กรุงเทพฯ: สถาบันเพื่อการพัฒนาประเทศไทย.
ทัศนี เจนวิถีสุข. “การสื่อสารเชิงพุทธกับการเปลี่ยนแปลงสังคม”. วิทยนิพนธ์ พุธศาสตรดุษฎีบัณฑิต. กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
บงกช สุทัศน์ ณ อยุธยา. 2557. แนวทางเสริมสร้างธรรมาภิบาลในสังคมไทยด้วยการสร้างจิตสำนึก ค่านิยม ผ่านสุภาษิต คำพังเพย. กรุงเทพฯ : สำนักงานผู้ตรวจการแผ่นดิน.
เบญจา ยอดดำเนิน-แอ็ตติกจ์ และกาญจนา ตั้งชลทิพย์. 2552. การวิเคราะห์ข้อมูลเชิงคุณภาพ: การจัดการข้อมูล การตีความ และการหาความหมาย. กรุงเทพฯ: ชีโน พับลิชชิ่ง (ประเทศไทย).
ปารีณา ประยุกต์วงศ์และแมทโอเซ็น. 2553. รายงานวิจัยเรื่องการพัฒนา CSR ในประเทศไทย และบทบาทอาสาสมัคร. สืบค้นเมื่อธันวาคม 2555จากwww.ngobiz.org/csr.php
พิพัฒน์ นนทนาธรณ์. 2550. “ทัศนคติและการรับรู้ด้านความรับผิดชอบต่อสังคมขององค์กรของชุมชนมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์”. วิทยานิพนธ์ บริหารศาสตรมหาบัณฑิต. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.
วัลลภา เฉลิมวงศาเวช. 2555. “ความรับผิดชอบต่อสังคมขององค์กรอุดมศึกษา”, Exclusive Journal. 2(1), 116-112.
สถาบันไทยพัฒน์. 2555. 4 กลยุทธ์เพิ่มดีกรี CSR สร้างกระแสขับเคลื่อนทั่วประเทศ. สืบค้นเมื่อ 5 กันยายน2555, จาก
http://thaicsr.blogspot.com/2009/11/4-csr.html
สุมน อมรวิวัฒน์. 2557. ปฎิญญา “มหาวิทยาลัยรับผิดชอบต่อสังคม”. กรุงเทพฯ: ศูนย์ส่งเสริมและพัฒนาแผ่นดินเชิงคุณธรรม.
สุภางค์ จันทวานิช. 2549. วิธีการวิจัยเชิงคุณภาพ พิมพ์ครั้งที่ 14. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
Axinn, William G. and Jennifer S. Barber. 2001. “Mass Education and Fertility Transition.” American Sociological Review.66(4), 481-505.
Chutkaew.C . 2006. Sustainable Competitive Advantage of Strategic Corporate Social Responsibility in Thai Companies. ”MA. Corporate Strategy and Governance’s Dissertation. England: Nottingham University.
Nelson, Jack L., Carlson, Kenneth, Palonsky, Stuart B. (1996). Critical Issues in Education: A Dialectic Approach. Third Edition. New York: the McGraw-Hill.
Nejati, M.Shafaei, A., SalamzadehY., and Daraei, M. 2011. “Corporate Social Responsibility,” African Journal of Bussiness Management. 5(2), 440 – 447.
Torrado, N., Bonilla,D., and Clarke L. 2008. Establishing a Theoretical Framework for University Social Responsibility: Review and Synthesis. Retrieved June 30, 2013, From
https://www.google.co.th/search?
q=Establishing+a+Theoretical+Framework+for+University+Social+Responsibility%3A+Review+and+Synthesis&oq=Establishing+a+Theoretical+Framework+for+University+Social+Responsibility%3
A+Review+and+Synthesis&aqs=chrome..69i57.1854j0j8&sourceid=chrome&espvd=210&es_sm=93&ie=UTF-8
Vallaeys, F. 2008. ‘Responsabilidad Social Universitaria: Una Nueva Filosofia de Gestion Etica e Inteligente Para Las Universidades,” Educación Superior y Sociedad, 13(2), 195 - 220.
