ความต้องการของชุมชนต่อการให้บริการวิชาการของวิทยาลัยอิสลามศึกษา มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์

ผู้แต่ง

  • ซัยนูรดีน นิมา วิทยาลัยอิสลามศึกษา ม.อ.ปัตตานี

คำสำคัญ:

คำสำคัญ : ความต้องการการบริการวิชาการของชุมชน, สำนักงานวิชาการและบริการชุมชน, วิทยาลัยอิสลามศึกษา

บทคัดย่อ

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงสำรวจ (Survey Research) มีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาระดับเปรียบเทียบความต้องการของชุมชนต่อการให้บริการวิชาการและเปรียบเทียบความต้องการของชุมชนต่อการบริการของสำนักงานวิชาการและบริการชุมชน และประมวลแนวทางการส่งเสริมและพัฒนาการบริการวิชาการแก่ชุมชนของวิทยาลัยอิสลามศึกษา มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ โดยกำหนดกลุ่มตัวอย่างแบบเฉพาะเจาะจง (Popursive sampling) จำนวนทั้งหมด 384 คน และแบ่งสัดส่วนจำนวนเท่าๆกันประกอบด้วยผู้นำศาสนา  สตรีและแม่บ้าน ครูโรงเรียนเอกชนสอนศาสนา  ข้าราชการ  เจ้าหน้าที่และสมาชิกสหกรณ์ในสามจังหวัดชายแดนภาคใต้ เก็บรวบรวมข้อมูลโดยใช้แบบสอบถามเกี่ยวกับความต้องการของชุมชนต่อการให้บริการวิชาการของสำนักงานวิชาการและบริการชุมชน และประเด็นการสัมภาษณ์เชิงลึกเกี่ยวกับแนวทางการส่งเสริมและพัฒนาการบริการวิชาการแก่ชุมชนของวิทยาลัยอิสลามศึกษา มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ วิเคราะห์ข้อมูลใช้สถิติเชิงพรรณนา (Descriptive Statistic) ผลการวิจัย พบว่า

  1. ระดับความต้องการของชุมชนต่อการให้บริการวิชาการของสำนักงานวิชาการและบริการชุมชน วิทยาลัยอิสลามศึกษา มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ โดยภาพรวมอยู่ในระดับมากทุกด้าน ด้านที่มีความต้องการบริการมากที่สุดคือ ด้านการเสริมสร้างสมรรถภาพของบุคลากรในหน่วยงาน ( = 3.98, S.D.=0.68) รองลงมา คือ ด้านการให้คำปรึกษาแนะนำช่วยเหลือ ( = 3.97, S.D. = 0.71) ด้านการเผยแพร่ความรู้ (   = 3.96, S.D. = 0.66) ด้านการร่วมมือในการแก้ปัญหาของชุมชน ( = 3.92, S.D. = 0.66) และด้านการทำนุบำรุงศิลปวัฒนธรรม  ( = 3.72, S.D. = 0.73) ตามลำดับ
  2. ผลการเปรียบเทียบความต้องการของชุมชนต่อการบริการของสำนักงานวิชาการและบริการชุมชน พบว่า ความต้องการต่อการบริการจำแนกตามตำแหน่งและอายุของกลุ่มตัวอย่างมีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ 0.05 ส่วนความต้องการต่อการบริการจำแนกตามเพศ และภูมิลำเนาไม่มีความแตกต่างกันทางสถิติ
  3. แนวทางการส่งเสริมและพัฒนาการบริการวิชาการแก่ชุมชนของวิทยาลัยอิสลามศึกษา มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์มี 4 ด้าน คือ

     1) ด้านการเผยแพร่ความรู้ โดยให้ความรู้เกี่ยวกับการบริหารจัดการองค์กร ผลิตเอกสาร ตำรา แปลหนังสือและเผยแพร่บทความวิชาการด้านอิสลามศึกษา ผ่านเครื่องมือสื่อสาร เทคโนโลยีหรือสื่อออนไลน์ต่างๆที่ทันสมัย

     2) ด้านการให้คำปรึกษาแนะนำ โดยเน้นเรื่องชารีอะห์ในประเด็นต่างๆ การจัดอบรมเกี่ยวกับการเสริมสร้างคุณธรรม จริยธรรม ระบบการไกล่เกลี่ย และอมรบก่อนการสมรส การช่วยเหลือด้านสังคมสงเคราะห์ สนับสนุนกองทุนเด็กกำพร้า ยากจน ผู้ด้อยโอกาส และโอกาสในการประกอบอาชีพ

     3) ด้านการร่วมมือในการแก้ไขปัญหาด้านศาสนาในชุมชน โดยร่วมมือกับองค์กรภายนอก และเป็นตัวกลางในการเชื่อมความสัมพันธ์และความร่วมมือกับชุมชน

     4) ด้านการทำนุบำรุงศิลปวัฒนธรรม โดยจัดกิจกรรมด้านการอนุรักษ์วัฒนธรรมท้องถิ่นที่สอดคล้องกับหลักการศาสนา และการแสดงผลงานเกี่ยวกับศิลปวัฒนธรรม ประวัติบุคคลสำคัญในอดีต การศึกษาวิจัยที่เกี่ยวกับความเชื่อ วัฒนธรรมของชุมชนชาวมุสลิม และการทำนุบำรุงศิลปวัฒนธรรมที่ไม่ขัดกับหลักศาสนาอิสลาม

คำสำคัญ : ความต้องการการบริการวิชาการของชุมชน, สำนักงานวิชาการและบริการชุมชน, วิทยาลัยอิสลามศึกษา

เอกสารอ้างอิง

บรรณานุกรม
กมล ภู่ประเสริฐ. 2545. การบริการวิชาการใน สถานศึกษา:ชุดการพัฒนาสู่มาตรฐานการศึกษาขั้นพื้นฐาน. พิมพ์ครั้งที่2 .กรุงเทพฯ: เมธีทิปส์.
กองบริการวิชาการศึกษา. 2537. คู่มือบริการวิชาการ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์.
ขัตติยา กรรณสูตร. 2522. รูปแบบการบริการวิชาของมหาวิทยาลัย. มปท.
ปานทิพย์ ผดุงศิลป์. 2534. การศึกษาเชิงวิเคราะห์ภารกิจสถาบันเทคโนโลยีราชมงคล. จุฬาลงกรณมหาวิทยาลัย. บัณฑิตวิทยาลัย . ครุศาสตร์ (อุดมศึกษา).
นิเลาะ แวอุเซ็ง. " แนวโน้มการบริหารของวิทยาลัยอิสลามศึกษา มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ในทศวรรษหน้า (พ.ศ. 2540-2549).
" วิทยานิพนธ์ปริญญาศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต (การบริหารและการจัดการการศึกษาอิสลาม) บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์, 2540.
มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์. 2550. รายงานประจำปี 2548-2549 สำนักส่งเสริมและการศึกษาต่อเนื่อง. สงขลา : ไอคิวมีเดีย.
วิทยาลัยอิสลามศึกษา. 2553. รายงานประจาปีการประเมินคุณภาพ ภาควิชาอิสลามศึกษาประจำปี การศึกษา 2552.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2019-06-25

รูปแบบการอ้างอิง

นิมา ซ. (2019). ความต้องการของชุมชนต่อการให้บริการวิชาการของวิทยาลัยอิสลามศึกษา มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์. วารสาร อัล-ฮิกมะฮฺ, 9(17), 135–143. สืบค้น จาก https://so01.tci-thaijo.org/index.php/HIKMAH/article/view/134738