การพัฒนาหลักสูตรฝึกอบรมสื่อทำมือสำหรับครูผู้สอนวิชาภาษาไทย ในโรงเรียนโครงการตามพระราชดำริสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี เขตพื้นที่เกาะจังหวัดสตูล
คำสำคัญ:
การพัฒนาหลักสูตรฝึกอบรมสื่อทำมือบทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาสภาพการบริหารงานวิชาการโรงเรียน สภาพปัญหาและความต้องการในการจัดกิจกรรมการเรียนการสอนวิชาภาษาไทยของครูผู้สอน 2) เพื่อหาประสิทธิภาพและประสิทธิผลของหลักสูตรฝึกอบรมสื่อทำมือให้เป็นไปตามเกณฑ์ 80/80 และ 3) ติดตามผลการใช้สื่อทำมือที่ผลิตขึ้นในการนำไปใช้จริงกับนักเรียน
กลุ่มเป้าหมายในการวิจัยครั้งนี้ คือครูผู้สอนวิชาภาษาไทยในโรงเรียนโครงการตามพระราชดำริสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารีเขตพื้นที่เกาะ จังหวัดสตูลจำนวน18 คน
เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ แบบสัมภาษณ์ หลักสูตรฝึกอบรมสื่อทำมือสำหรับครูผู้สอนวิชาภาษาไทยในโรงเรียนโครงการตามพระราชดำริสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี เขตพื้นที่เกาะจังหวัดสตูล ประกอบไปด้วย 3 หน่วยการเรียนรู้ ใบบันทึกผลการเรียนรู้ โดยใช้แผนการทดลองแบบ One Group Pre-test Post-test Design แบบสอบถามความคิดเห็นของครูผู้สอนวิชาภาษาไทย และแบบสังเกต
การวิเคราะห์ข้อมูลพื้นฐานใช้ค่าเฉลี่ย ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน ประเมินความสอดคล้องและความเหมาะสมของหลักสูตรระยะสั้น ใช้การหาค่าดัชนีความสอดคล้อง การสร้างแบบทดสอบใช้การหาค่าอำนาจจำแนกและหาค่าความยากง่ายของแบบทดสอบรายข้อ การหาประสิทธิภาพของหลักสูตรฝึกอบรมใช้การตรวจหาประสิทธิภาพแบบรายบุคคลและแบบรายกลุ่ม ทดสอบค่าความแตกต่างใช้ t-test
ผลการวิจัยพบว่า
1) สภาพการบริหารงานวิชาการโรงเรียน พบว่า มีการดำเนินงานตามนโยบายของหน่วยงานต้นสังกัดและมีสภาพบริบทรอบด้านที่ใกล้เคียงกัน มีปัญหาไม่มากนัก เรื่องการเรียนการสอนมีปัญหาใกล้เคียงกัน เช่น ครูขาดความชำนาญในใช้ทรัพยากรที่มีอยู่ผลิตสื่อการเรียนการสอนสำหรับโรงเรียนพื้นที่เกาะ ขาดวิธีการจัดกิจกรรมการเรียนการสอนที่หลากหลาย ขาดการฝึกอ่าน ท่อง และเขียน ส่วนปัญหาและความต้องการในการจัดกิจกรรมการเรียนการสอนวิชาภาษาไทยของครูผู้สอน มีปัญหาใกล้เคียงกัน เช่น ครูผู้สอนบางส่วนไม่จบสาขาวิชาภาษาไทยทำให้ขาดความชำนาญในการสอน ขาดวิธีการจัดกิจกรรมการเรียนการสอนที่หลากหลาย นักเรียนใช้ภาษาถิ่น เนื้อหาในหนังสือมีมากเกินไปทำให้ต้องเรียนรวบรัดเป็นต้น มีความต้องการที่จะให้มหาวิทยาลัย พัฒนาความรู้ ทักษะในเรื่อง การผลิตสื่อและการใช้สื่ออย่างง่าย 2) ผลการตรวจสอบหาประสิทธิภาพและประสิทธิผลของหลักสูตรฝึกอบรมสื่อทำมือ พบว่า เป็นไปตามเกณฑ์ที่ตั้งไว้ (81/85) และ ผลการทดสอบนัยสำคัญทางสถิติของค่าเฉลี่ยก่อนและหลังการใช้หลักสูตรฝึกอบรมสื่อทำมือแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 3) ผลการติดตามการใช้สื่อทำมือที่ผลิตขึ้นในการนำไปใช้จริงกับนักเรียน ครูผู้เข้ารับการฝึกอบรมทุกคนมีการผลิตสื่อทำมือและนำไปใช้จริงกับนักเรียนในชั้นเรียนปกติและที่มีปัญหาการอ่านไม่ค่อยคล่องและการเขียนไม่ค่อยได้ ในภาคเรียนที่ 2/2560 ทั้ง 9 โรงเรียน มีการพัฒนาการผลิตสื่อทำมือโดยนักเรียนร่วมทำ มีการนำมาสอนซ่อมเสริม มีการสร้างกลุ่มเครือข่าย Online ประสานงานระหว่างกลุ่มครูที่เข้ารับการฝึกอบรม มีการหารือการใช้สื่อการสอนร่วมกัน บางโรงเรียนมีการต่อยอดพัฒนาจัดทำเป็นแบบฝึกทักษะวิชาภาษาไทยโดยมีสื่อทำมือมาประกอบ เช่น แบบฝึกทักษะการอ่านจับใจความ การอ่านสรุป และการย่อความ เป็นต้น
เอกสารอ้างอิง
โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.
จำรัส อินทลาภาพร. (2558). การพัฒนาหลักสูตรฝึกอบรม เพื่อเสริมสร้างความสามารถในการจัดการเรียนรู้
ตามแนวสะเต็มศึกษา สำหรับครูระดับประถมศึกษา. ปริญญาปรัชญาดุษฎีบัณฑิต ปร.ด. (สาขาการวิจัย
และพัฒนาหลักสูตร). กรุงเทพฯ : บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยศรีนครินทร์วิโรฒ. ถ่ายเอกสาร.
ฉัตรวรรณ์ ลัญฉวรรธนะกร. (2560). สอนอ่านสะกดคำด้วยสื่อทำมือ Teaching Reading Phonics by Using
Handmade Materials. วารสารครุศาสตร์จุฬา ปีที่ 45 ฉบับที่ 3 (กรกฏาคม-กันยายน 2560). หน้า
237.
ชูชัย สมิทธิไกร. (2550). การฝึกอบรมบุคลากรในองค์กร. พิมพ์ครั้งที่ 4. กรุงเทพฯ : จุฬาลงกรณ์ มหาวิทยาลัย.
ลภัสรดา มุสิกวงศ์. (2559). การพัฒนาหลักสูตรฝึกอบรมภาวะผู้นำแบบใฝ่บริการ ของนักศึกษาวิทยาลัยดุสิตธานี
ปริญญาการศึกษาดุษฎีบัณฑิต กศ.ด.(สาขาวิชาการอุดมศึกษา). กรุงเทพฯ : บัณฑิตวิทยาลัย
มหาวิทยาลัยศรีนครินทร์วิโรฒ. ถ่ายเอกสาร.
ศักรินทร์ ชนประชา. (2557). ทฤษฎีการเรียนรู้ผู้ใหญ่ : สิ่งที่ครูสอนผู้ใหญ่ต้องเรียนรู้. วารสารศึกษาศาสตร์
คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ วิทยาเขตปัตตานี. ปีที่ 25 ฉบับที่ 2
(พฤษภาคม-สิงหาคม 2557). หน้า 16
สกาวเนตร ไทรแจ่มจันทร์. (2558). การพัฒนาหลักสูตรฝึกอบรมเพื่อเสริมสร้างทักษะชีวิตสำหรับนักเรียนพยาบาล
ทหารอากาศ. ปริญญาการศึกษาดุษฎีบัณฑิต กศ.ด. (สาขาวิชาการบริหารและการจัดการการศึกษา). กรุงเทพฯ : บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยศรีนครินทร์วิโรฒ. ถ่ายเอกสาร.
สถาบันทดสอบการศึกษาแห่งชาติ (องค์การมหาชน). ประกาศผลโอเน็ต ป.6-ม.3 คะแนนสูงขึ้นแต่เฉลี่ย
ไม่ถึงครึ่ง. (ออนไลน์) แหล่งสืบค้น www.onetresult.niets.or.th. สืบค้นเมื่อวันที่ 17 กรกฎาคม 2559.
สาวิตรี สิทธิชัยกานต์. (2559). การพัฒนาหลักสูตรฝึกอบรมเสริมสร้างความสามารถในการจัดการเรียนรู้บูรณาการ ธรรมชาติวิทยาศาสตร์ สำหรับครูระดับมัธยมศึกษา. ปริญญาปรัชญาดุษฎีบัณฑิต ปร.ด. (สาขาการวิจัย
และพัฒนาหลักสูตร). กรุงเทพฯ : บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยศรีนครินทร์วิโรฒ. ถ่ายเอกสาร.
สุวัฒน์ วัฒนวงศ์. (2538). จิตวิทยาการเรียนรู้ผู้ใหญ่. กรุงเทพฯ : โอ.เอส.พริ้นติ้ง เฮ้าส์
สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาจังหวัดสตูล. (2561). ข้อมูลสารสนเทศ. สืบค้นเมื่อ 21 กรกฏาคม 2561
จาก https://www.sesao.go.th.
สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาปัตตานี เขต 2. (2558). สภาพปัญหาการจัดการเรียนการสอนใน
สถานศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาปัตตานี เขต 2. ปัตตานี :ถ่ายเอกสาร.
อาชัญญา รัตนอุบล. (2554). การศึกษาและการเรียนรู้ตลอดชีวิต Lifelong Education and Lifelong Learning.
กรุงเทพฯ : โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
Guglielmino, Lucy M. (1977). Development of the Self–directed Learning Readiness Scale.
Dissertation Ed.D. (Education, Adult and Continuing). Georgia: Graduate school.
University of Georgia. Photocopied.
Knowles, Malcolm S. (1975). The Adult Education Movement in the United States. Holt :
Rinehart and Winston.
Skager, Rodney. (1978). Lifelong Education and Evaluation Practice. Oxford : Frankfurt
Unesco Institute for Education.
Nolker, H. & Schoenfelt, E. (1980). Vacational Traning Teaching Curriculum. Planning. Expert Velag. Grafenau : Wurtt.
Rogers, A. (1986). Teaching Adults. Milton Keynes : Open University Press.
Roger, J. (1977). Adults Learning. Milton Keynes : Open University Press.
Taba, H. 1962. Curriculum Development Theory and Practice. New York : Harcourt, Brace and
World.
Tyler, R.W. (1975). Basic Principles of Curriculum and Instruction. Chicago : University of Chicago
Press.
