การพัฒนาทักษะการอ่านอัลกุรอาน โดยใช้ชุดสูเราะฮฺอัลกุรอานแบบ AC Model สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 1 ที่มีภาวะสมาธิสั้น
คำสำคัญ:
การพัฒนาทักษะการอ่านอัลกุรอาน, ชุดสูเราะฮฺ อัลกุรอาน, รูปแบบการสอนแบบ AC Model, AC Modelบทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อพัฒนาและหาประสิทธิภาพของชุดสูเราะฮอัลกุรอานแบบ AC Model เพื่อพัฒนาทักษะการอ่านอัลกุรอาน สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 1 ที่มีภาวะสมาธิสั้น ตามเกณฑ์มาตรฐาน 80/80 2) เพื่อพัฒนาทักษะการอ่าน อัลกุรอาน โดยใช้ชุดสูเราะฮฺอัลกุรอานแบบ AC Model สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 1 ที่มีภาวะสมาธิสั้น 3) เพื่อศึกษาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน สาระอัลกุรอาน สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 1 ที่มีภาวะสมาธิสั้น โดยใช้ชุดสูเราะฮฺอัลกุรอานแบบ AC Model 4) เพื่อศึกษาหาความพึงพอใจของนักเรียนที่มีภาวะสมาธิสั้น โดยใช้ชุดสูเราะฮฺอัลกุรอานแบบ AC Model กลุ่มตัวอย่างในการวิจัย คือ นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 1 ห้อง 2 โรงเรียนตาร์เบียตุลวาตันมูลนิธิ ภาคเรียนที่1 ปีการศึกษา 2563 จำนวน 25 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยคือ ชุดสูเราะฮอัลกุรอาน แบบ AC Model แบบประเมินทักษะการอ่านอัลกุรอาน แบบทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน แบบประเมินความพึงพอใจของนักเรียนที่มีต่อการเรียนรู้โดยชุดสูเราะฮ อัลกุรอาน แบบ AC Model วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน
ผลการวิจัยพบว่า 1) ค่าประสิทธิภาพของชุดสูเราะฮอัลกุรอานแบบ AC Model เรื่อง การพัฒนาทักษะการอ่านอัลกุรอาน โดยใช้ชุดสูเราะฮฺอัลกุรอานแบบ AC Model สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 1 ที่มีภาวะสมาธิสั้น จำนวน 8 ชุดที่ผนวกอยู่ในแผนทั้ง 8 แผน ,มีประสิทธิภาพโดยรวมเท่ากับ E1/E2 = 82.45/81.8 2)คะแนนแบบประเมินทักษะการอ่านอัลกุรอานของนักเรียนกลุ่มตัวอย่างที่ได้รับการจัดการเรียนการสอนโดยชุดสูเราะฮฺอัลกุรอานแบบAC Model หลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียนเฉลี่ยเท่ากับ 7.36 3) คะแนนผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน เรื่อง การพัฒนาทักษะการอ่านอัล
กุรอาน โดยใช้ชุดสูเราะฮฺอัลกุรอานแบบ AC Model สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 1 ที่มีภาวะสมาธิสั้น หลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียนเฉลี่ยเท่ากับ 4.34 4)ความพึงพอใจของผู้เรียนที่โดยชุดสูเราะฮฺอัลกุรอานแบบAC Model เรื่อง การพัฒนาทักษะการอ่านอัลกุรอาน โดยใช้ชุดสูเราะฮฺอัลกุรอานแบบ AC Model สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 1 ที่มีภาวะสมาธิสั้น โดยภาพรวมอยู่ในระดับความพอใจมากที่สุด ( = 41.68)
เอกสารอ้างอิง
กิตต์กวี โพธิ์โน. ( 2555). การดูแลปัญหาสุขภาพจิตเด็กป่วยเป็นโรคสมาธิสั้น.
มาโนช อาภรณ์สุวรรณ. (2550). โรคสมาธิสั้น หลากหลายวิธีบำบัดเพื่อลูกรัก. กรุงเทพฯ : พิมพ์ดี.
กระทรวงศึกษาธิการ. (2553). หลักสูตรอิสลามศึกษา ตามหลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.