การพัฒนาชุดการจัดการเรียนรู้โดยใช้เทคโนโลยีโลกเสมือนจริงเพื่อพัฒนาทักษะกระบวนการทางวิทยาศาสตร์บูรณาการอิสลามสำหรับนักเรียนระดับประถมศึกษา
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้เป็นการวิจัยและพัฒนามีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อพัฒนาชุดการจัดการเรียนรู้วิทยาศาสตร์บูรณาการอิสลามด้วยเทคโนโลยีโลกเสมือนจริงสำหรับนักเรียนระดับประถมศึกษา
2) เพื่อศึกษาผลสัมฤทธิ์และผลการพัฒนาทักษะวิทยาศาสตร์บูรณาการอิสลามของนักเรียนระดับประถมศึกษาที่ศึกษาผ่านชุดการจัดการเรียนรู้วิทยาศาสตร์บูรณาการอิสลามด้วยเทคโนโลยีโลกเสมือนจริงสำหรับนักเรียนระดับประถมศึกษา 3) เพื่อศึกษาเจตคติทางการเรียนของนักเรียนระดับประถมศึกษาที่ศึกษาผ่านชุดการจัดการเรียนรู้วิทยาศาสตร์บูรณาการอิสลามด้วยเทคโนโลยีโลกเสมือนจริงสำหรับนักเรียนระดับประถมศึกษา โดยมีนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 ปีการศึกษา 2563 ของโรงเรียนบ้านคาโต มีจำนวนนักเรียนทั้งหมด 34 คนเป็นกลุ่มตัวอย่าง ผลการวิจัยพบว่า ประสิทธิภาพของชุดการจัดการเรียนรู้วิทยาศาสตร์บูรณาการอิสลามด้วยเทคโนโลยีโลกเสมือนจริงสำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 พบว่า ประสิทธิภาพของชุดการจัดการเรียนรู้วิทยาศาสตร์บูรณาการอิสลามมีค่าประสิทธิภาพระหว่างเรียนเท่ากับ 82.65 และประสิทธิภาพของหลังเรียนเท่ากับ 90.74 ซึ่งคะแนนหลังเรียนสูงกว่าเกณฑ์มาตรฐานที่กำหนดไว้คือไม่ต่ำกว่ามาตรฐาน 75/75 ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนรู้ก่อนและหลังเรียนโดยใช้ชุดการเรียนรู้วิทยาศาสตร์บูรณาการอิสลามมีแตกต่างกันที่นัยสำคัญทางสถิติ .001 และมีค่าดัชนีประสิทธิผลเท่ากับ 0.6294 สำหรับผลการพัฒนาทักษะวิทยาศาสตร์บูรณาการอิสลามพบว่า มีค่าเฉลี่ยเท่ากับ 8.41 ผลการประเมินคะแนนเจตคติทางการเรียนมีค่าเฉลี่ยรวมเท่ากับ 4.85 จัดอยู่ในระดับมากที่สุด
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี. (23 สิงคาคม 2554). สืบค้นเมื่อวันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2563. จาก https://www.mhesi.go.th/main/th/34-news/news-gov/2396-sti-policy-ptp.
กระทรวงศึกษาธิการ. (2551). หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐานพุทธศักราช 2551. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.
กำจร ตติยกวี. (2559). สืบค้นเมื่อวันที่ 20 สิงคาหม 2562. จาก ขับเคลื่อนการศึกษาไทยสู่ไทยแลนด์ 4.0: http://www.thaihealth.or.th/Content/33499-ขับเคลื่อนการศึกษาไทยสู่ไทยแลนด์ 4.0.html.
จารุวัจน์ สองเมือง. (2560). การบูรณาการเพื่อเปิดโลกการเรียนรู้ของนักเรียน. สืบค้นเมื่อวันที่ 9 มีนาคม 2563. จาก http://tawasau.ftu.ac.th/jaruwut/?p=154.
ณพัฐอร บัวฉุน, นฤมล ยุตาคม, และพจนารถ สุวรรณรุจิ. (2561). สภาพการจัดการเรียนการสอนวิทยาศาสตร์เพื่อคุณภาพชีวิต หมวดวิชาศึกษาทั้วไป. วไลยอลงกรณ์ในพระบรมราชูปถัมภ์.
เตชาเมธ เพียรชนะ, ดร.ศิริรัตน์ ศรีสอาด, และ รศ.ดร.นาตยา ปิลันธนานนท์. (2561). การปฏิรูปการศึกษาวิทยาศาสตร์ ระดับการศึกษาขั้นพื้นฐาน. รัชต์ภาคย์.ทบวงมหาวิทยาลัย.
แนวนโยบายด้านวิทยาศาสตร์ ทรัพย์สินทางปัญญา และพลังงาน. (2555). รายงานแสดงผลการดำ เนินการของคณะรัฐมนตรีตามแนวนโยบายพื้นฐานแห่งรู้, (หน้า 443-473).
ประวิตร ชูศิลป์. (2541). เจตคติทางวิทยาศาสตร์ (Scientific attitude) กับจุดมุ่งหมายของการสอน
พรทิพย์ ปริยวาทิต. (2559). ผลของการใช้บทเรียน Augmented Reality Code เรื่องคาศัพท์ภาษาจีนพื้นฐานสำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ ๓ โรงเรียนเทศบาล ๒ วัดตานีนรสโมสรปริญญาศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต, สาขาวิชาเทคโนโลยีและสื่อสารการศึกษามหาวิทยาลัยสงขลานครินทร.
พันธ์ ทองชุมนุม. (2547). การสอนวิทยาศาสตร์. กรุงเทพฯ: โอเดียนสโตร์.
พิมพันธ์ เดชะคุปต์. (2544). การเรียนการสอนที่เน้นผู้เรียนเป็นสำคัญ: แนวคิดวิธีและเทคนิคการสอน 1. กรุงเทพฯ : เดอะมาสเตอร์กรุ๊ฟแมนเนจเม้นท์.
ไพบูลย์ แคนวัง. (2558). นวัตกรรมและสื่อการเรียนการสอน สืบค้นเมื่อวันที่ 20 สิงหาคม 2563. จากhttp://noompaiboon.blogspot.com/2015/09/blog-post.html.
ภานุวัฒน์ เปรมปรี. (2556). การพัฒนาชุดกิจกรรมการเรียนรู้ เรื่อง ระบบนิเวศน้ำจืดสำาหรับนักเรียนชั้น มัธยมศึกษาปีที่ 4 โรงเรียนประเทียบวิทยาทาน จังหวัดสระบุรี. ปริญญานิพนธ์ กศม. (การมัธยมศึกษา). กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
รพีพรรณ สุคนธวงศ์. (2557). เป้าหมายของการจัดการเรียนรู้วิทยาศาสตร์. สืบค้นเมื่อวันที่ 1 ตุลาคม 2562 จาก https://www.google.com/search?
วิชัย วงษ์ใหญ่ . (2543). การพัฒนาหลักสูตร. กรุงเทพฯ: สํานักพิมพ์มาตรฐานการอุดมศึกษา.
ศิริพร ทิพย์สิงห์. (2545). การพัฒนาชุดการเรียนการสอนเรื่อง “ชีวิตกับสิ่งแวดล้อม” โดย ใช้ประโยชน์จากแหล่งประสบการณ์การเรียนรู้วิทยาศาสตร์บริเวณชุมชนวดั ประดิษฐาราม กรุงเทพมหานคร. วิทยานิพนธ์ปริญญาการศึกษามหาบัณฑิต วิชาเอก วิทยาศาสตรศึกษา , มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ
สถาบันส่งสริมการทดสอบวิทยาศาสตร์และเทคโนโลย. (2562). ผลการประเมิน PISA 2018 สืบค้นเมื่อวันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2563. จาก https://pisathailand.ipst.ac.th/news-12/
สมภาภณ์ สุขสมจิต, & สมคิด แซ่หลี. (2019). การพัฒนาชุดฝึกอบรมการผลิตสื่อความจริงเสริม และ การขึ้นรูปโมเดล 3 มิติ เพื่อเพิ่มสมรรถนะสำหรับครูในประเทศลาว. รายงานการประชุม วิชาการเสนอผลงานวิจัยระดับชาติและนานาชาติ, 1(10), 343-352.
สำนักงานคณะกรรมการการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ (สศช.). (2554). แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่10. กรุงเทพมหานคร.
สำนักงานเลขาธิการสภากาศึกษา. (2555). ยุทธศาสตร์การพัฒนาคุณภาพการศึกษา:ระเบียวาระแห่งชาติ. กรุงเทพฯ: พริกหสานกราฟิค.
สุดถนอม ธีระคุณ. (2555). การพัฒนาชุดการ ด้วยเทคนิคการจัดการความรู้ กลุ่มสาระการเรียนรู้วิทยาศาสตร์ หน่วยการเรียนรู้ พลังงานไฟฟ้า สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปี ที่ 3 โรงเรียนสายปัญญารังสิต. วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตร์มหาบัณฑิต, สาขาเทคโนโลยีการวิจัยและพัฒนาหลักสูตร, คณะครุศาสตร์อุตสาหกรรม, มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี
อเนก พุทธิเดช และคณะ. (2561). การพัฒนาบทเรียนเรื่องการประยุกต์ปริพันธ์จำกัดเขต โดยประยุกต์ใช้เทคนิคความจริงเสริมบนโทรศัพท์เคลื่อนที่สมาร์ทโฟน. มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลสุวรรณภูมิประจ าปีงบประมาณ พ.ศ. 2561.
อาภรณ์ ใจเที่ยง. (2537). หลักการสอน. นครปฐม: ภาควิชาหลักสูตรและการสอน คณะคุรุศาสตร์.
สถาบันราชภัฏนครปฐม.
อิรฟาน แมะอูมา, และ จารุวัจน์ สองเมือง. (2562). การศึกษาสภาพการจัดการเรียนรู้บูรณาการอิสลามกับวิทยาศาสตร์อิสลามศึกษาโดบใช้เทคโนโลยีเสมือนจรริง. เครือข่ายศึกษาศาสตร์อิสลามเพื่อการพัฒนาระบบนิเวศทางการศึกษาสำหรับอุมมะฮฺในศตวรรษที่ 21.
อุไรวรรณ ศรีไชยเลิศและสรเดช ครุฑจ้อน. (2560). การพัฒนาสื่อการสอนด้วยเทคโนโลยีโลกเสมือนจริง 2 มิติแบบมีปฏิสัมพันธ์ เรื่อง ปรากฏการณ์ของโลกและเทคโนโลยีอวกาศสำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6. การประชุมสวนสุนันทาวิชาการด้านวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี ระดับชาติ ครั้งที่ 1 “การสร้างสรรค์และนวัตกรรมก้าวสู่ประเทศไทย 4.0”
Dewey, J. (1956). The child and the curriculum and the school and society. Chicago: Phoenix.
Muneeroh Phadung. (2015). An interactive e-book design and its development to enhance the literacy learning of the minority language students. International Journal of Sustainable Energy Development, 228-232.
