ตัวแบบภาวะผู้นำชุมชนท้องถิ่นยุคประเทศไทย 4.0
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา ออกแบบและพัฒนาตัวแบบและสามารถของภาวะผู้นำชุมชนท้องถิ่นที่เหมาะสมสอดรับกับบริบทและแนวโน้มการเปลี่ยนแปลงสู่ประเทศไทย 4.0 ด้วยฐานคิดของยุทธศาสตร์ชาติ (พ.ศ. 2561-2580) มุ่งเน้นให้ชุมชนท้องถิ่นมีความเข้มแข็งสามารถบริหารจัดการชุมชนได้ด้วยตนเอง ปัจจัยภาวะผู้นำที่สามารถขับเคลื่อนชุมชนท้องถิ่นให้เหมาะสมเท่าทันกับยุคสมัยจึงมีความสำคัญเป็นอย่างยิ่ง ผู้วิจัยใช้แนวคิดภาวะผู้นำที่ได้ศึกษาวิจัยและพัฒนามาอย่างต่อเนื่องเป็นกรอบแนวทางการศึกษาวิจัย โดยออกแบบวิธีการทางการศึกษาวิจัยเชิงคุณภาพ ด้วยแนวคิดการวิจัยอนาคตแนวชาติพันธุ์วรรณนา กลุ่มเป้าหมายคัดเลือกจากผู้นำชุมชนท้องถิ่นครอบคลุมทุกภูมิภาค ได้แก่ 1) กลุ่มผู้นำชุมชนริมคลองลาดพร้าว-เปรมประชากร (กรุงเทพและปริมณฑลฯ) 2) กลุ่มผู้นำชุมชนย่านเมืองเก่าภูเก็ต (ภาคใต้) 3) กลุ่มผู้นำชุมชน กรุงเทพ ปริมณฑล ภาคกลาง และภาคตะวันออก (4) กลุ่มผู้นำภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ผลการศึกษาพบ “ตัวแบบบทบาทของผู้นำชุมชนท้องถิ่น” ในการขับเคลื่อนชุมชนท้องถิ่นมุ่งสู่อนาคตเป็นชุมชนที่เข้มแข็ง สามารถจัดการตนเองได้ในระยะ 20 ปีข้างหน้า 5 บทบาท ได้แก่ 1) นักคิดผู้มีวิสัยทัศน์และสามารถคิดเชื่อมโยงได้เป็นระบบ 2) นักประชาธิปไตยหัวใจธรรมาภิบาล 3) นักบริหารจัดการเชิงกลยุทธ์ 4) สถาปนิกกระบวนการชุมชน และ 5) นักสร้างและประสานสัมพันธ์ภาคีเครือข่าย
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
1) เนื้อหาทั้งหมดของบทความที่ลงตีพิมพ์ในวารสารการพัฒนาทรัพยากรมนุษย์และองค์การ เจ้าของผลงานมีการคิด ค้นคว้า ทบทวนวิเคราะห์ สรุป เรียบเรียงและอ้างอิงข้อมูลโดยผู้แต่งเอง กองบรรณาธิการไม่มีส่วนร่วมรับผิดชอบ
2) บทความที่ตีพิมพ์ในวารสารนี้ ต้องไม่เคยได้รับการตีพิมพ์เผยแพร่ที่ใดมาก่อน และไม่อยู่ระหว่างการเสนอเพื่อพิจารณาตีพิมพ์ในวารสารฉบับอื่น หากตรวจพบว่า มีการตีพิมพ์ซ้ำซ้อน ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้แต่งแต่เพียงผู้เดียวในการละเมิดลิขสิทธิ์
3) ผลงานที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสารวิชาการ ถือเป็นกรรมสิทธิ์ของวารสารห้ามนำข้อความทั้งหมดหรือบางส่วนไปพิมพ์ซ้ำ เว้นเสียแต่ว่าจะได้รับอนุญาตจากทางกองบรรณาธิการวารสารฯ
เอกสารอ้างอิง
สมบัติ กุสุมาวลี. (2555). โครงการพัฒนาหลักสูตรการพัฒนาผู้นำเพื่อสังคมรุ่นใหม่. โครงการบริการวิชาการที่เป็นความร่วมมือระหว่างสำนักงานกองทุนการสร้างเสริมสุขภาพ (สสส.), องค์การกระจายเสียงและแพร่ภาพสาธารณะแห่งประเทศไทย (Thai PBS), และสถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์.
สมบัติ กุสุมาวลี, จิรประภา อัครบวร, & บุญอนันต์ พินัยทรัพย์. (2545). ยุทธศาสตร์ชุมชนเข้มแข็งด้วยการพัฒนาทรัพยากรมนุษย์: กรณีศึกษา ตำบลบางพระ จังหวัดฉะเชิงเทรา. วารสารพัฒนบริหารศาสตร์, 42(4), 311–387.
Dotlich, D. L., Cairo, P. C., & Rhinesmith, S. H. (2006). Head, heart, and guts: How the world’s best companies develop complete leaders. Jossey-Bass.
Senge, P. M. (1990a). The fifth discipline: The art and practice of the learning organization. Doubleday.
Senge, P. M. (1990b). The leader’s new work: Building learning organizations. Sloan Management Review, 32(1), 7–23.
Textor, R. B. (1995). The ethnographic futures research method: An application to Thailand. Futures, 27(4), 461–471. https://doi.org/10.1016/0016-3287(95)00011-K
