แนวทางพัฒนาครูพี่เลี้ยงโดยใช้ระบบหนุนนำต่อเนื่องของโรงเรียนเฉพาะความพิการ กลุ่ม 2 สังกัดสำนักบริหารงานการศึกษาพิเศษ
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพเพื่อถอดบทเรียนและหาแนวทางพัฒนาครูพี่เลี้ยงโดยใช้ระบบหนุนนำต่อเนื่อง กลุ่มผู้ให้ข้อมูลหลัก ประกอบไปด้วย ครูพี่เลี้ยงโรงเรียนเฉพาะความพิการ ครูผู้มีประสบการณ์โรงเรียนเฉพาะความพิการ ผู้บริหารโรงเรียนเฉพาะความพิการ และนักวิชาการที่มีความรู้ความสามารถด้านการศึกษาพิเศษ จำนวน 25 คน โดยเลือกแบบเจาะจง เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูล คือ แบบสัมภาษณ์แบบกึ่งโครงสร้าง วิเคราะห์ข้อมูลด้วยวิธีการสังเคราะห์เนื้อหา ผลการวิจัย พบว่า แนวทางพัฒนาครูพี่เลี้ยงโดยใช้ระบบหนุนนำต่อเนื่อง (การโค้ช) แบ่งออกเป็น 3 ขั้นตอน ดังนี้ 1) ก่อนการโค้ช ต้องดำเนินการโดยกำหนดนโยบายของโรงเรียน
เพื่อใช้เป็นแนวทางในการดำเนินงาน มีการอบรมให้ความรู้กับครูพี่เลี้ยง กระตุ้นให้ครูพี่เลี้ยงเกิดการเปลี่ยนแปลง สร้างขวัญและกำลังใจ ส่งเสริมให้มีการสร้างเครือข่ายครูพี่เลี้ยง 2) ระหว่างการโค้ช ดำเนินการโดยใช้วิธีการทำงานร่วมกันเป็นทีมที่มีประสิทธิภาพด้วยการวางแผนและระบบงานที่ดี ร่วมกับการใช้วงจร PDCA ในการทำงาน ใช้แรงเสริมในรูปแบบการให้ข้อมูลย้อนกลับ นิเทศติดตามผลด้วยการโค้ชแบบกัลยาณมิตร 3) หลังการโค้ช ดำเนินการโดยทบทวน แลกเปลี่ยนเรียนรู้เพื่อปรับรูปแบบการโค้ช ประกอบไปด้วย 5 องค์ประกอบ ดังนี้ 1) การสร้างความตระหนัก 2) การสร้างความท้าทาย 3) การวางแผน 4) การโค้ชทางปัญญา และ 5) การสะท้อน
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ทุกบทความที่ได้รับการตีพิมพ์ ผ่านการประเมินจากผู้ทรงคุณวุฒิ (Peer Review) จำนวน 3 ท่าน จากหลากหลายสถาบัน โดยผู้ประเมินบทความไม่ทราบชื่อผู้เขียน และผู้เขียนไม่ทราบชื่อผู้ประเมิน (Double-blind Review)
ข้อความและบทความในวารสารหาดใหญ่วิชาการเป็นแนวคิดของผู้เขียน มิใช่ความคิดเห็นของคณะผู้จัดทำ และมิใช่ความรับผิดชอบของมหาวิทยาลัยหาดใหญ่ กองบรรณาธิการวารสารหาดใหญ่วิชาการ ไม่สงวนสิทธิ์การคัดลอกบทความเพื่อใช้ประโยชน์ทางวิชาการ แต่ให้อ้างอิงแสดงที่มาของบทความ
เอกสารอ้างอิง
Gottesman, B. L. (2000). Peer coaching for educators. Lanhan: The Scarecrow.
Jongsatityoo, J. (2015). Report on the synthesis of results of a research project on teacher development process with teacher coaching (Research report). Bangkok: Office of Research Fund and Office of the Basic Education Commission. [in Thai]
Khampuang, T. (2018). Holistic teacher development by comparing competencies. Bangkok: Office of Research Fund and Office of the Basic Education Commission. [in Thai]
Krohn, D. A. (1999). An ethno cultural training model for graduate level school psychology students working with families of children with development disabilities: A pilot study. New Jersey: Graduate School of Applied and Professional Psychology.
Lenhardt, V. (2004). Coaching for meaning: The culture and practice of coaching and team building. Great Britain: Palgrave Macmillan.
Ministry of Education. (2018). Education in Thailand 2018 (8th ed.). Bangkok: Prik Waan Graphic. [in Thai]
Rungruang, K., & Poolsuwan, S. (2015). Project teacher development with the support system for continuing to enhance academic achievement and 21st century skills of students Nakhonnayok Province (Research report). Bangkok: Research Fund Office and the Office of the Commission. [in Thai]
Sængsimuk, S. (2014). Model of the development of teacher competency in educational institutions under the district office primary education. Education Journal Naresuan University, 16(2), 13-14. [in Thai]
Special Education Bureau. (2018). Special education for children with special needs. Bangkok: Department of Special Education Faculty of Education. [in Thai]
Tomlinson, C. A., Brimijoin, K., & Narvaez, L. (2008). The differentiated classroom. Alexandria: Association for Supervision and Curriculum Development.
Toonthong, S. (2015). Research and development project for teacher development process with continuous support system that promotes 21st century skills of students in Lopburi Province. Bangkok: Office of Research Fund and Office of the Basic Education Commission. [in Thai]
