ปัจจัยขับเคลื่อนและความสำเร็จของการบูรณาการปัญญาประดิษฐ์เพื่อความยั่งยืนขององค์กรในธุรกิจไทย: การประยุกต์ใช้กรอบแนวคิดเทคโนโลยี-องค์กร-สิ่งแวดล้อมในยุคเศรษฐกิจสีเขียว

บทคัดย่อ

งานวิจัยนี้มุ่งศึกษาปัจจัยขับเคลื่อนและอุปสรรคของการใช้ AI เพื่อความยั่งยืนในธุรกิจไทย พัฒนาโมเดลเชิงสาเหตุด้วยกรอบแนวคิด TOE บูรณาการกับ RBV และทฤษฎีสถาบัน และเสนอแนวทางเชิงกลยุทธ์ โดยใช้ระเบียบวิธีวิจัยแบบผสมผสาน (Mixed-Methods) แบ่งเป็น 2 ระยะ คือ การสัมภาษณ์เชิงลึกผู้บริหาร 25 ท่าน และการสำรวจองค์กรในกลุ่มอุตสาหกรรม BCG 340 แห่ง วิเคราะห์ด้วย PLS-SEM ผลการวิจัยพบว่า แรงขับเคลื่อนหลักมาจากแรงกดดันห่วงโซ่อุปทานโลก (เช่น CBAM) มากกว่าแรงจูงใจภายใน และค้นพบอุปสรรคเชิงโครงสร้างใหม่ 3 ประการ คือ "กับดักทางภาษา" (ต้นทุนแฝงสูง), "ต้นทุนการทวนสอบ" (ขัดขวาง SMEs) และ "วิกฤตทักษะคู่ขนาน" ผลเชิงปริมาณยืนยันว่า แรงกดดันจากห่วงโซ่อุปทาน (β = 0.345) และความพร้อมด้านทักษะคู่ขนาน (β = 0.312) มีอิทธิพลเชิงบวกสูงสุดต่อความสำเร็จ ขณะที่ความซับซ้อนในการปรับให้เข้ากับท้องถิ่น (β = -0.245) และต้นทุนการทวนสอบ (β = -0.265) ส่งผลลบอย่างมีนัยสำคัญ งานวิจัยจึงเสนอให้จัดตั้งแพลตฟอร์มทวนสอบข้อมูลคาร์บอนแห่งชาติ และสนับสนุนการพัฒนา Open Thai LLM เพื่อลดต้นทุนและยกระดับความสามารถในการแข่งขัน