การนำนโยบายสภาเด็กและเยาวชนตำบลไปสู่การปฏิบัติ: กรณีศึกษาสภาเด็กและเยาวชนตำบลดวนใหญ่ อำเภอวังหิน จังหวัดศรีสะเกษ

ผู้แต่ง

  • กิตติชัย ขันทอง อาจารย์ประจำสาขาวิชารัฐศาสตร์ วิทยาลัยกฎหมายและการปกครอง มหาวิทยาลัยราชภัฏศรีสะเกษ

คำสำคัญ:

สภาเด็กและเยาวชนตำบล, การนำนโยบายไปปฏิบัติ

บทคัดย่อ

งานวิจัยการนำนโยบายสภาเด็กและเยาวชนตำบลไปสู่การปฏิบัติ กรณีศึกษาสภาเด็กและเยาวชนตำบลดวนใหญ่ อำเภอวังหิน จังหวัดศรีสะเกษ มีวัตถุประสงค์ 2 ข้อ คือ (1) เพื่อศึกษาการนำนโยบายสภาเด็กและเยาวชนไปปฏิบัติขององค์การบริหารส่วนตำบลดวนใหญ่ (2) เพื่อศึกษาบทบาทการดำเนินกิจกรรมของสภาเด็กและเยาวชนตำบลดวนใหญ่ ผลการศึกษา พบว่า วัตถุประสงค์ข้อ 1 การนำนโยบายสภาเด็กและเยาวชนไปปฏิบัติขององค์การบริหารส่วนตำบลดวนใหญ่ ได้เห็นความสำคัญทั้งฝ่ายบริหารและฝ่ายบุคลากรที่รับผิดชอบงาน ตลอดจนการบูรณาการกับเงื่อนไขทางเศรษฐกิจ สังคมวัฒนธรรมของตำบลดวนใหญ่ ทำให้การดำเนินการนำนโยบายไปปฏิบัติประสบความสำเร็จ วัตถุประสงค์ข้อ 2 การดำเนินกิจกรรมบทบาทของสภาเด็กและเยาวชน เป็นการวิจัยปฏิบัติการแบบมีส่วนร่วม PAR ผ่าน 2 ชุดกิจกรรม คือ ชุดกิจกรรมโครงการส่งเสริมพัฒนาอาชีพเพื่อลดปัญหายาเสพติดและเด็กติดเกมในตำบลดวนใหญ่ และชุดกิจกรรมบทบาทสภาเด็กและเยาวชนงานรำลึกพระยาไกรภักดีศรีนครลำดวน ผลการดำเนินงานสะท้อนผลให้เห็นว่า มีอุปสรรคระหว่างปฏิบัติการที่สภาเด็กและเยาวชนจัดกิจกรรมขึ้นแต่สามารถแก้ไขปัญหาได้ ซึ่งโดยภาพรวมประสบความสำเร็จตามแผนงานสภาเด็กและเยาวชนขององค์การบริหารส่วนตำบลดวนใหญ่ 

เอกสารอ้างอิง

เจนจิรา พวงมาเทศ. (2561). เจ้าหน้าที่องค์การบริหารส่วนตำบลดวนใหญ่. (16 มิถุนายน 2561). สัมภาษณ์.

ชานนท์ โกมลมาลย์ และคณะ. (2559). “การวิจัยประเมินผลการพัฒนาสภาเด็กและเยาวชน”. วารสารสังคมสงเคราะห์ศาสตร์ 24(1).

ณัฐกร วิลัยเลิศ. เจ้าหน้าที่องค์การบริหารส่วนตำบลดวนใหญ่. (17 มิถุนายน 2561). สัมภาษณ์.

ไพบูลย์ สุทธิ. (2554). การวิจัยเชิงปฏิบัติการแบบมีส่วนร่วมเพื่อเสริมสร้างกระบวนการเรียนรู้ในการพัฒนาเด็กและเยาวชนขององค์การบริหารส่วนตำบลและชุมชน. กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

รุจ รักงาม. (2552). การศึกษาการมีส่วนร่วมของเยาวชนต่อการพัฒนากิจกรรมของสภาเยาวชนกรุงเทพมหานคร: กรณีศึกษาพื้นที่เขตสะพานสูง. (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์, คณะสังคมสงเคราะห์ศาสตร์.

สิทธิชัย วิลัยเลิศ. (2561). นายกองค์การบริหารส่วนตำบลดวนใหญ่. (17 มิถุนายน 2561). สัมภาษณ์.

สุปราณี ไวมงคุณ. (2550). ความคิดเห็นและการมีส่วนร่วมของเด็กและเยาวชนเครือข่าย กรณีศึกษาโครงการสภาเด็กและเยาวชนจังหวัดระยอง. (การค้นคว้าอิสระปริญญามหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยขอนแก่น, วิทยาลัยการปกครองท้องถิ่น, สาขาการปกครองท้องถิ่น.

สมศักดิ์ อมรสิริพงศ์. (2555). “รูปแบบและวิธีการจัดสวัสดิการสังคมที่เหมาะสมสำหรับกลุ่มเด็กและเยาวชนโดยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น”. วารสาร มฉก. วิชาการ 15(30).

สมพงษ์ จิตระดับ และคณะ. (2555). รายงานการวิจัยฉบับสมบูรณ์ โครงการการสร้างความเป็นพลเมืองดีในสภาเด็กและเยาวชนระดับท้องถิ่น. กรุงเทพมหานคร: ธรรมดาเพรส.

Kindon, S., Pain, R. and Kesby, M., editors (2007). Participatory action research approaches and methods: connecting people, participation and place. London: Routledge.

Van Meter, Donald S.; & Van Horn, Carl E. (1975). “The Policy Implementation Process: A Conceptual Framework”. Administration and Society 6(4): 445-487.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2022-06-29

รูปแบบการอ้างอิง

ขันทอง ก. . (2022). การนำนโยบายสภาเด็กและเยาวชนตำบลไปสู่การปฏิบัติ: กรณีศึกษาสภาเด็กและเยาวชนตำบลดวนใหญ่ อำเภอวังหิน จังหวัดศรีสะเกษ. รัฐศาสตร์พิจาร, 9(17), 77–101. สืบค้น จาก https://so01.tci-thaijo.org/index.php/PSC/article/view/258504

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิจัย