“เตาไอน้ำ D.I.Y. สไตล์ทุ่งบ่อแป้น” รูปแบบนวัตกรรมการจัดการพลังงานโดยนวัตกรรมกระบวนการ

Main Article Content

Rawipha Yongprayun
Warakhom Wongchai
Weera Punin

บทคัดย่อ

งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อประเมินประสิทธิภาพของเตาไอน้ำ D.I.Y. สไตล์ทุ่งบ่อแป้น โดยเปรียบเทียบกับเตาไอน้ำนึ่งก้อนวัสดุเพาะเห็ดประหยัดฟืนที่เป็นโครงสร้างเหล็ก ในกลุ่มวิสาหกิจชุมชนบ้านทุ่งบ่อแป้น อำเภอห้างฉัตร จังหวัดลำปาง และเพื่อเผยแพร่ภูมิปัญญาชุมชนด้วยหลักการวิจัยเชิงปฏิบัติการแบบมีส่วนร่วม ตั้งแต่ร่วมกันออกแบบนวัตกรรม จัดเก็บข้อมูลการใช้งานจริง และปรับเปลี่ยนเตาไอน้ำรูปแบบเดิมให้มีกลไกการทำงานตามรูปแบบของเตาไอน้ำ D.I.Y. สไตล์ทุ่งบ่อแป้น ผลวิจัยพบว่า เตาไอน้ำ D.I.Y. สไตล์ทุ่งบ่อแป้น มีพฤติกรรมการผลิตไอน้ำ และค่าประสิทธิภาพเชิงความร้อน ร้อยละ 8.80 ซึ่งใกล้เคียงกับเตาไอน้ำชุดท่อ 2 ทบ และจากการปรับเปลี่ยนเตาไอน้ำรูปแบบเดิมซึ่งเป็นเตาไอน้ำรูปแบบถัง 200 ลิตร เป็นเตาไอน้ำ D.I.Y. สไตล์ทุ่งบ่อแป้น ทำให้มีรายได้เพิ่มขึ้นจากการประหยัดฟืน 2,910 บาทต่อคนต่อครั้ง หรือ 3 บาทต่อก้อนโดยประมาณ เมื่อคำนวณในภาพรวม หากสมาชิกนึ่งก้อนวัสดุเพาะเห็ดเฉลี่ยเดือนละ 3 ครั้ง ภายใน 1 ปี จะมีรายได้เพิ่มขึ้น 104,760 บาทต่อคน นอกจากนี้ เมื่อประเมินการปล่อยก๊าซเรือนกระจกของเตาไอน้ำ พบว่า การเปลี่ยนเตาของสมาชิก 1 คน จะลดปริมาณการปล่อยก๊าซเรือนกระจกลงเท่ากับ 8,307.68 kgCO2/ปี เมื่อคิดในภาพรวมของสมาชิกทั้ง 10 คน จะสามารถลดการปล่อยก๊าซเรือนกระจกได้ 83 tonCO2/ปี นอกจากนี้ชุมชนวางแผนการเผยแพร่ภูมิปัญญาด้วยการรวมกลุ่ม “สล่า” ซึ่งเป็นช่างของชุมชนเพื่อดูแล ซ่อมบำรุง และให้คำแนะนำเมื่อเกิดปัญหาการใช้งานเตาไอน้ำ D.I.Y. สไตล์ทุ่งบ่อแป้น และทำหน้าที่เป็นวิทยากรขยายความรู้ให้กับผู้ที่สนใจหรือชุมชนใกล้เคียง

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
Yongprayun, R., Wongchai, W., & Punin, W. (2019). “เตาไอน้ำ D.I.Y. สไตล์ทุ่งบ่อแป้น” รูปแบบนวัตกรรมการจัดการพลังงานโดยนวัตกรรมกระบวนการ. วารสารวิจัยเพื่อการพัฒนาเชิงพื้นที่, 11(4), 291–304. สืบค้น จาก https://so01.tci-thaijo.org/index.php/abcjournal/article/view/193450
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

ณัฐพงษ์ ตาปัญโญ, ธนวัฒน์ โสภารัตน์, คุณากร เครืออุ่น และ รวิภา ยงประยูร. (2561). การประเมินสมรรถนะของเตาผลิตไอน้ำแบบสามกลับในการนึ่งก้อนวัสดุเพาะเห็ด: กรณีศึกษากลุ่มอาชีพเพาะเห็ดแบบบรรจุถุงพลาสติก จ.ลำปาง. การประชุมวิชาการเรื่องการถ่ายเทพลังงานความรอนและมวลในอุปกรณ์ด้านความร้อนและกระบวนการ ครั้งที่ 17, คณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่, หน้า 309-312.

นันทญา เขียวแสวง, จินตนา อมรสงวนสิน และ วรางคณา ศรนิล. (2561). การประเมินคาร์บอนฟุตพริ้นท์และแนวทางการลดการปล่อยก๊าซเรือนกระจกแบบยั่งยืนขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น กรณีศึกษาสำนักงานเขตบางแค. วิศวกรรมสาร มก, 30(102), 61 – 72.

พัฒนา บุญญประภา, สุรศักดิ์ นุ่มมีศรี และ สมศักดิ์ บุญแจ้ง. (2560). การบูรณาการการจัดการศึกษาเพื่อท้องถิ่นในการแก้ปัญหามลพิษทางอากาศในชุมชนเทศบาลเมืองเมืองแกนพัฒนา จังหวัดเชียงใหม่.วารสารบัณฑิตวิจัย, 8(2), 51 – 66.

รวิภา ยงประยูร, ธานินทร์ คูพูลทรัพย์ และ พรชัย เอี่ยมสาย. (2560). โครงการประเมินสภาวะที่เหมาะสมในการใช้งานเตานึ่งก้อนเห็ดแบบใช้ความร้อน 1 กลับ 2 กลับ และ 3 กลับ สำหรับกลุ่มอาชีพเพาะเห็ดแบบก้อนในจังหวัดลำปาง (รายงานวิจัยฉบับสมบูรณ์). ลำปาง: คณะเทคโนโลยีอุตสาหกรรม มหาวิทยาลัยราชภัฏลำปาง, 120 หน้า.

รวิภา ยงประยูร, ศิริกาญจน์ วิบูลย์ผล, จารุวรรณ ทินวัง และ พรทิพา สิงห์แก้ว (2561). การประเมินการใช้พลังงานในกระบวนการผลิตของกลุ่มวิสาหกิจชุมชนเพาะเห็ดแปรรูปบ้านสวนแม่ทะ จ.ลำปาง. การประชุมวิชาการนำเสนอผลงานวิจัยระดับชาติเครือข่ายบัณฑิตศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏภาคเหนือ ครั้งที่ 18 และลำปางวิจัย ครั้งที่ 4, มหาวิทยาลัยราชภัฏลำปาง, หน้า 137 – 145.

วีระวัฒน์ ศรีชา, นุชิดา สุวแพทย์ และ โสภา แคนสี. (2557). การพัฒนาหม้อผลิตไอน้ำโดยใช้ไม้ฟืนเป็นเชื้อเพลิงสำหรับนึ่งก้อนเชื้อเห็ด. การประชุมวิชาการมหาวิทยาลัยมหาสารคาม ครั้งที่ 10, มหาวิทยาลัยมหาสารคาม, หน้า 180 – 186.

สาธิต รุ่งฤดีสมบัติกิจ และ อุบลรัตน์ วาริชวัฒนะ. (2559). การทดสอบสมรรถนะของหม้อนึ่งก้อนเชื้อเห็ดไอน้ำร้อนยิ่งยวด. วารสารวิศวกรรมสารเกษมบัณฑิต, 6(1), 17 – 30.

อบก ฉลากคาร์บอนและคาร์บอนฟุตพริ้นท์ขององค์กร. (2562). Emission Factor, สืบค้นเมื่อ 2 มิถุนายน 2562, จาก https://thaicarbonlabel.tgo.or.th/products_emission/products_emission.pnc.