การพัฒนาผู้ประกอบการทางนิเวศวัฒนธรรม ชุมชนสวนท้องร่องริมแม่น้ำบางปะกง ตำบลคลองจุกกระเฌอ จังหวัดฉะเชิงเทรา
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บ้านคลองบางกล้วย และบ้านคลองลัด อำเภอเมือง จังหวัดฉะเชิงเทรา เป็นชุมชนสวนท้องร่องริมแม่น้ำบางปะกงที่จำหน่ายพืชผลผลิตทางการเกษตรด้วยการพึ่งพาพ่อค้าคนกลาง ในช่วงสถานการณ์โควิด 19 เกษตรกรจึงไม่สามารถจำหน่ายผลผลิตจึงทำให้ขาดรายได้ ชุมชนจึงต้องการสร้างรายได้จากทรัพยากรสวนท้องร่อง ด้วยการพัฒนาผู้ประกอบการทางนิเวศวัฒนธรรม ตามแนวคิดตัวบ่งชี้ 8 ขั้นของผู้ประกอบการทางนิเวศวัฒนธรรม และแนวคิดองค์ประกอบของเศรษฐกิจฐานราก ด้วยกระบวนการดังนี้ 1) การส่งเสริมคุณค่าเชิงนิเวศวัฒนธรรม 2) การส่งเสริมให้คนในชุมชนเรียนรู้ศักยภาพชุมชนสวนท้องร่อง และค้นหาความต้องการของผู้ประกอบการทางนิเวศวัฒนธรรมด้วยการจัดทำแผนที่ทางวัฒนธรรม 3) การพัฒนาศักยภาพผู้ประกอบการทางนิเวศวัฒนธรรมเพื่อคิดค้นผลิตภัณฑ์ทางนิเวศวัฒนธรรม 4) การหนุนเสริมประกอบการ เพื่อทำให้ผลิตภัณฑ์และชุมชนเติบโตอยู่รอด 5) การสังเคราะห์ความรู้ด้วยการถอดบทเรียนและสะท้อนการเปลี่ยนแปลงภายในตนเองของผู้ประกอบการทางนิเวศวัฒนธรรม และ 6) การสื่อสารเรื่องราวชุมชนและเสนอบทเรียนการทำงานโดยชุมชนเพื่อชุมชน ส่งผลให้มีผู้ประกอบการทางนิเวศวัฒนธรรม จำนวน 13 คน ที่มีความเข้าใจเรื่องทรัพยากรในชุมชน ต้นแบบผลิตภัณฑ์ทางนิเวศวัฒนธรรม จำนวน 8 ผลิตภัณฑ์ ได้แก่ 1) กล้วยแปรรูป หมู่ที่ 1 บ้านคลองบางกล้วย 2) ห้องเรียนวิถีสวนท้องร่องคลองจุกกระเฌอ หมู่ที่ 2 บ้านคลองลัด 3) เส้นทางเรียนรู้ชุมชน “ตะลุยสวนท้องร่อง” 4) เส้นทางปั่น ปัน สุข 5) เพจบ้านวรางกูร 6) กลุ่มแปรรูปกล้วยคลองบางกล้วย 7) แผนที่วัฒนธรรมสวนท้องร่องทางระบบ Google Map และ 8) ชุดความรู้ภูมิปัญญาสวนท้องร่อง และแนวทางการพัฒนาผลิตภัณฑ์บนฐานทรัพยากรชุมชน ผู้ประกอบการทางนิเวศวัฒนธรรมและคนในชุมชนที่เข้าร่วมกิจกรรมมีทางเลือกในการใช้ชีวิต สมาชิกกลุ่มแปรรูปกล้วยบ้านคลองบางกล้วยมีรายได้เสริมเฉลี่ยต่อเดือนคนละ 3,800 บาท ผู้ประกอบการทางนิเวศวัฒนธรรม หมู่ที่ 2 บ้านคลองลัด สร้างรายได้จากการใช้ประโยชน์สวนท้องร่องในมิตินิเวศบริการและมีการกระจายรายได้สู่ชุมชนอย่างเป็นรูปธรรม
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
Area Based Development Research Journal values copyright protection and licensing to safeguard author rights and facilitate the appropriate dissemination of research. Our policies ensure openness, accessibility, and attribution. Authors retain copyright ownership, and articles are published under a Creative Commons Attribution License (CC BY), allowing sharing, adaptation, and proper attribution. Authors have the freedom to publish under the CC BY license, granting broad reuse and distribution permissions. The journal supports posting articles on third-party repositories, adhering to institutional and funding restrictions. Author guidelines detail copyright and licensing requirements, empowering authors with knowledge about their rights and responsibilities. These policies cultivate an environment of collaboration, openness, and responsible sharing, benefiting authors and the research community while honoring intellectual property rights.
เอกสารอ้างอิง
Anusonphat, N., & Poompurk, C. (2022). New normal ways for the survival and adaptation of community enterprise after covid-19 crisis of Thailand. Journal of MCU Nakhondhat, 9(1), 1-19. (in Thai).
Asdonnithee, S., & Sophonsuwaphap, P. (2021). A research and development process of eco-cultural products of Bangpakong river basin communities, proceeding within the paradigm of holistic development. E-Journal of Institute of Culture and Arts Journal Srinakharinwirot University, 23(1), 76-92. (in Thai).
Asdonnithee, S., Sophonsuwaphap, P., & Tattiyakul, K. (2020). The contemplation-oriented transformative learning facilitation for cultivating eco-cultural entrepreneurs of the Bang Pakong communities. Journal of Humanities and Social Sciences Burapha University, 28(2), 265-294. (in Thai).
Community Organizations Development Institute, (2016). Handbook for promoting the development of the local economy. Bangkok: Community Organization Developments Institute. (in Thai).
Kaewthep, K. (2009). Dissemination and monitoring of research results in participatory cultural management. Bangkok: Office of the National Cultural Commission, Ministry of Culture. (in Thai).
Kaewthep, K. (2021). Horse riding along the camp: Lessons on working with local research associates. Chiang Mai: Community-Based Research Institute Foundation. (in Thai).
Klangrahad, C., Thonglor, R., Promma, P., & Praneetponkrang, S. (2019). Business model innovation of entrepreneur the moon hostel: Research to create grounded theory. Veridian E-Journal, Silpakorn University, 12(3), 141-155. (in Thai).
Nakham, M. (2016). Livelihoods of fruit orchard farmers within the Mae Klong ecosystem. Humanities and Social Sciences, 33(3), 163-192. (in Thai).
National Culture Act. (2010). Royal Gazette. Volume 127, Chapter 69, p.1. (in Thai).
Pillai, J. (2013). Cultural mapping: A guide to understanding place, community and continuity. Selangor: Strategic Information and Research Development Center.
Suwanna, A., Chaiprakong, T., Nimitkul, C., Keatipong, K., & Aramsri, K. (2021). Community entrepreneurship development in Mae Sa-Kog Ma UNESCO biosphere reserve, Chiang Mai province. Area Based Development Research Journal, 13(3), 193-211. (in Thai).
Tansupol A. (2016). Cultural ecology: A key to sustainable development. Humanities and Social Sciences, 12(1), 193–221. (in Thai).
Unthiwarothai, P. (2002). The role of education in cultural inheritance and development: a case study of farmer culture on the Thonburi side. (Doctoral' s thesis). Chulalongkorn University, Faculty of Education. (in Thai).
Wittayaphak. C. (2018). Human ecology: Environmental studies in social and cultural dimensions. Chiang Mai: Research Administration Center Chiang Mai University. (in Thai).
