A Study of Stakeholder’s Perspectives on the English for International Communication Curriculum (International Program): Challenges and Opportunities for Curriculum Development
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This study aimed to investigate stakeholders’ perspectives on the English for International Communication Program (International Program) and its preparation of students for real-world employment. This study employed a mixed-methods research design. The population consisted of 144 stakeholders involved in curriculum development, including upper secondary school students, parents of upper secondary school students, current students, parents of current students, alumni, administrators, lecturers, and employers. The participants were selected through purposive sampling. The research instruments included an online questionnaire, semi-structured interviews, and relevant curriculum documents. Quantitative data were analyzed using mean and standard deviation, while qualitative data were analyzed through content analysis, categorization, and descriptive interpretation. Findings were systematically synthesized into a SWOT analysis matrix and further elucidated through qualitative descriptions. The questionnaire results revealed that current students’ perspectives on the existing curriculum were highly positive ( = 3.83). Parents of current students also reported a high level of agreement (
= 4.07). Both upper secondary students and their parents indicated a high degree of consensus, with mean scores of 3.84 and 3.56, respectively. Employers of interns likewise demonstrated a high level of satisfaction (
= 4.07). Analysis of the interview results revealed that the core competencies of the curriculum stem from its strong integration of English language usage and its international perspective. The weaknesses were related to the need to modernize course content and strengthen the connection between theoretical knowledge and practical application. The opportunities involved the development of the curriculum toward a full implementation of outcome-based learning through the integration of digital technology and artificial intelligence. This development aims to produce graduates with the qualities of a SMART Person who can respond to labor market needs, particularly in terms of English language competency that leads to effective performance in real workplace contexts. The challenges of the curriculum included labor market expectations, rapid technological changes, future work trends, and emerging definitions of future careers.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
References
กิตตินันท์ เครือแพทย์. (2567). ความท้าทายของการพัฒนาหลักสูตรนานาชาติของสถาบันอุดมศึกษาไทยในบริบทของอำเภอหาดใหญ่. วารสารการศึกษาและนวัตกรรมการเรียนรู้, 4(2). 271-289.
ชุติมา สุดจรรยา, เทื้อน ทองแก้ว, พรภัทร์ อินทรวรพัฒน์ และสุวิชชา เนียมสอน. (2564). กลยุทธ์การพัฒนาความเป็นนานาชาติของมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคล: Strategies for Developing Internationalization of Rajamangala University of Technology. วารสารสุโขทัยธรรมาธิราช, 33(2), 69-92.
ตวงทอง บุญมาชัย, ปิยธิดา สุภา และอัมพร วัจนะ. (2568). การศึกษาความต้องการของผู้มีส่วนได้ส่วนเสียต่อการพัฒนา หลักสูตรศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาวิทยาการจัดการเรียนรู้วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี . วารสารวิทยาศาสตร์และวิทยาศาสตร์ศึกษา (JSSE), 8(2), 190-203.
นงนุช ไชยผาสุข, วีรวิชญ์ เลิศรัตน์ธำรงกุล, ศุภิกา ประเสริฐพร, ดากาญน์ดา อรัญมาลา และศุภกร ใหม่คามิ. (2567). การพัฒนาหลักสูตรการตลาดตามแนวทางการจัดการศึกษาที่มุ่งผลลัพธ์กรณีศึกษาหลักสูตรบริหารธุรกิจบัณฑิต สาขาวิชาการตลาด มหาวิทยาลัยภาค ตะวันออกเฉียงเหนือ. วารสารวิชาการและวิจัย มหาวิทยาลัยภาคตะวันออกเฉียงเหนือ, 14(1), 162-175.
ลีลา เตี้ยงสูงเนิน และศิริกัลยา เลน ดาโสม. (2563). รูปแบบการศึกษาที่ส่งผลต่อความสำเร็จของนักศึกษาปริญญาตรีหลักสูตรนานาชาติในประเทศไทย. วารสารสุทธิปริทัศน์, 32(พิเศษ), 207–222.
ศิวะพร คูสวัสดิ์ และพิมพ์อุไร ลิมปพัทธ์. (2563). การสร้างตราสินค้าหลักสูตรนานาชาติระดับปริญญาเอก: จุดยืนและความสามารถในการแข่งขัน. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี, 11(1), 332–346.
อนุวัต สงสม, วีณา ลีลาประเสริฐศิลป์, โกมลมณี เกตตะพันธ์, หรรษมน เพ็งหมาน, สมเกียรติ สายธนู, ปรีชา เวชศาสตร์ และนิพนธ์ บุญสกันต์. (2564). การพัฒนาหลักสูตรเทคโนโลยีบัณฑิต สาขาการจัดการโลจิสติกส์ตามความต้องการของผู้มีส่วนได้ส่วนเสีย. วารสารมหาวิทยาลัยนราธิวาสราชนครินทร์ สาขามนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 8(2), 147-163.
Fahsani, D. (2025). The Effectiveness of English Language Learning Programs at a Business School: Stakeholders’ Perspectives. Khatulistiwa: Journal Pendidikan Dan Sosial Humaniora, 5(2), 701-714.
Suenkgamlopisut, W., & Chuensodsai, T. (2025). From classroom to boardroom: Assessing curriculum development for international business major gaps in undergraduate business education. Journal of Curriculum and Teaching, 14(1), 257-267.
Yanawongsa, T., Intasingh, S., Nguenyuang, S. & Intanet, N. (2020). Outcome-based curriculum: new approach for higher education curriculum. Humanities and Social Sciences Journal of Pibulsongkram Rajabhat University,15(2), 279-291.
