การเปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนระหว่างการเรียนแบบปกติกับการเรียนรู้เชิงรุกในการใช้ Generative AI เพื่อการออกแบบ
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาสภาพปัญหาและความพึงพอใจในการประยุกต์ใช้ปัญญาประดิษฐ์ (AI) เพื่อการออกแบบ 2) เปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนระหว่างกลุ่มที่เรียนแบบปกติและกลุ่มที่เรียนแบบ Active Learning และ 3) เปรียบเทียบผลการประเมินคะแนนชิ้นงานระหว่างผู้สอนและผู้เรียนประเมินตนเอง กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัยคือ นักศึกษาสาขาเทคโนโลยีสารสนเทศ และสาขาเทคโนโลยีมัลติมีเดียและแอนิเมชัน มหาวิทยาลัยกรุงเทพธนบุรี จำนวน 20 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ คลิปวิดีโอประกอบการสอน แบบสอบถามความพึงพอใจ และแบบประเมินผลงาน สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน Independent Sample t-test และ Wilcoxon Signed-Rank Test
ผลการวิจัยพบว่า: 1) ปัญหาสำคัญที่สุดในการใช้ AI เพื่อการออกแบบ คือ ทักษะด้านภาษาอังกฤษในการเขียนคำสั่ง (Prompt) รองลงมาคือความซับซ้อนของฟังก์ชันการใช้งาน ส่วนความพึงพอใจ ผู้เรียนมีความพึงพอใจต่อการใช้ AI ในระดับดี โดยเห็นว่าช่วยลดระยะเวลาและทำให้การออกแบบง่ายขึ้น 2) ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของกลุ่มที่เรียนแบบ Active Learning สูงกว่ากลุ่มที่เรียนแบบปกติอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 และ 3) ผลคะแนนการประเมินชิ้นงานระหว่างผู้สอนและผู้เรียนประเมินตนเองมีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กฤตติพัฒน์ ชื่นพิทยาวุฒิ. (2566). ความก้าวหน้าของ ChatGPT และการวิจัยทางพฤติกรรมศาสตร์: การประยุกต์ใช้ประโยชน์ความเสี่ยงและประเด็นทางจริยธรรมในการวิจัย. วารสารพฤติกรรมศาสตร์, 23(2), 154–173.
กุลเชษฐ์ เล็กประยูร. (2567). การสร้างสื่อการสอนด้วยนวัตกรรม AI. วารสารวิชาการนวัตกรรมสื่อสารสังคม, 12(1), 45-58.
เชษฐ์ธรัตน์ กองรัตน์. (2564). ห้องเรียนกลับด้าน (Flipped Classroom): การจัดการเรียนรู้ภาษาไทย เพื่อพัฒนาผู้เรียนในยุคความปกติถัดไป. วารสารวิชาการธรรมทรรศน์, 21(3), 1-12.
ภัควลัญชญ์ ผาณิตพิเชฐวงศ์, ติวรรณ ภัทรานุรักษ์กุล, ณัชชา ธาตรีนรานนท์ และอภิรดี ลิ้มโยธิน. (2567). แนวทางการประยุกต์ใช้เทคโนโลยีปัญญาประดิษฐ์รังสรรค์ สำหรับการเรียนการสอนในระดับอุดมศึกษา. วารสารวิชาการ มหาวิทยาลัยกรุงเทพธนบุรี, 13(1), 31-45.
Bonwell, C. C., & Eison, J. A. (1991). Active Learning: Creating Excitement in the Classroom. ASHE-ERIC Higher Education Report, Washington DC: School of Education and Human Development, George Washington University.
Krejcie, R. V., & Morgan, D. W. (1970). Determining sample size for research activities. Educational and psychological measurement, 30(3), 607-610.
Papert, S., & Harel, I. (1991). Constructionism. Ablex Publishing.
Prince, M. (2004). Does Active Learning Work? A Review of the Research. Journal of Engineering Education, 93(3), 223-231.
Yavuz, M. (2025). Flipping the classroom with AI: A new pedagogical paradigm. Journal of Modern Social Research.
