การพัฒนาและตรวจสอบความสอดคล้องกลมกลืนของโมเดลสมการโครงสร้างของความรู้ ความเข้าใจ และการนำไปใช้ เป้าหมายการพัฒนาที่ยั่งยืน (SDGs) ของนักศึกษามหาวิทยาลัยกรุงเทพธนบุรี
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) พัฒนาโมเดลสมการโครงสร้างของความรู้ ความเข้าใจ และการนำไปใช้เป้าหมายการพัฒนาที่ยั่งยืนของนักศึกษามหาวิทยาลัยกรุงเทพธนบุรี และ 2) ตรวจสอบความสอดคล้องกลมกลืนของโมเดลดังกล่าวกับข้อมูลเชิงประจักษ์ กลุ่มตัวอย่างเป็นนักศึกษามหาวิทยาลัยกรุงเทพธนบุรี จำนวน 500 คน ได้มาโดยการสุ่มตัวอย่างตามความเหมาะสม เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยเป็นแบบสอบถามมาตรประมาณค่า 5 ระดับ จำนวน 50 ข้อ ครอบคลุม 3 มิติ ได้แก่ ความรู้ ความเข้าใจ และการนำไปใช้ SDGs วิเคราะห์ข้อมูลด้วยการวิเคราะห์โมเดลสมการโครงสร้าง ผลการวิจัยพบว่า โมเดลที่พัฒนาขึ้นมีความสอดคล้องกลมกลืนกับข้อมูลเชิงประจักษ์ในระดับดีมาก โดยมีค่า χ² = 83.90, df = 32, CFI = .998, TLI = .997, NFI = .996, IFI = .998, RMSEA = .057 และ SRMR = .000 ตัวชี้วัดทุกตัวมีค่าน้ำหนักองค์ประกอบมาตรฐานอยู่ในระดับสูงและมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .001 ผลการวิเคราะห์ความสัมพันธ์เชิงโครงสร้างพบว่า ความรู้เกี่ยวกับมีอิทธิพลทางตรงเชิงบวกต่อการนำ ไปใช้ที่ค่า β = 1.117, p < .001) ขณะที่ความเข้าใจไม่มีอิทธิพลทางตรงต่อการนำไปใช้ที่ค่า β = -0.117, p = .664) ทั้งนี้ความรู้และความเข้าใจมีความสัมพันธ์เชิงบวกในระดับสูงอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ สรุปได้ว่า โมเดลสมการโครงสร้างที่พัฒนาขึ้นมีความเหมาะสมและสามารถอธิบายความสัมพันธ์ระหว่างความรู้ ความเข้าใจ และการนำไปใช้ของนักศึกษามหาวิทยาลัยกรุงเทพธนุบรีได้อย่างมีประสิทธิภาพ โดยความรู้เป็นปัจจัยสำคัญที่ส่งผลต่อการนำไปใช้เชิงปฏิบัติ ซึ่งสะท้อนถึงความสำคัญของการส่งเสริมองค์ความรู้ด้านเป้าหมายการพัฒนาที่ยั่งยืนในระดับอุดมศึกษา
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กรมองค์การระหว่างประเทศ. (2568). รายงานการทบทวนการดำเนินการตามวาระการพัฒนาที่ยั่งยืน ค.ศ. 2030 ระดับชาติโดยสมัครใจของไทย พุทธศักราช 2568. กรุงเทพมหานคร: กระทรวงการต่างประเทศ.
กลุ่มวิชาการต่างประเทศ สำนักการต่างประเทศ. (2562). รายงานสรุปผลการเสวนาวิชาการต่างประเทศ ครั้งที่ 2. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานการตรวจเงินแผ่นดิน.
ชล บุนนาค, ณัฐวิคม พันธุวงศ์ภักดี, อรรถเศรษฐ์ จริยธรรมานุกูล, ธัญรดา เวียงเกตุ และณรงค์ ชุมสุพรรณวารี. (2561). รายงานการวิจัยโครงการประสานงานการวิจัยเพื่อสนับสนุนการพัฒนาที่ยั่งยืน (SDGs). กรุงเทพมหานคร: สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย (สกว.).
ดาวรุ่ง วัชรินทร์รัตน์, พร้อมพิไล บัวสุวรรณ, วรรณวิศา สืบนุสรณ์ คล้ายจำแลง และมีชัย ออสุวรรณ. (2568). แนวทางปฏิบัติที่ดีในการขับเคลื่อนมหาวิทยาลัยไทยสู่เป้าหมายการพัฒนาที่ยั่งยืน. วารสารศิลปศาสตร์ราชมงคลสุวรรณภูมิ, 7(2), 218–231.
นงลักษณ์ วิรัชชัย. (2542). โมเดลลิสเรล สถิติวิเคราะห์สำหรับการวิจัย (พิมพ์ครั้งที่3). กรุงเทพมหานคร: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
มหาวิทยาลัยกรุงเทพธนบุรี. (2565). ประกาศ มหาวิทยาลัยกรุงเทพธนบุรี เรื่อง นโยบายการพัฒนาอย่างยั่งยืนด้านสิ่งแวดล้อม. กรุงเทพมหานคร: มหาวิทยาลัยกรุงเทพธนบุรี.
เมธี วิเชียรสรรค์, วันวิสา ด่วนตระกูลศิลป์, ศจี พัฒนาเฟื่องฟู, ปฏิภัสร์ กี่สุ้น และ มณีรัตน์ ทองสมุทร์. (2568). การเสริมสร้างความเข้าใจเป้าหมายการพัฒนาที่ยั่งยืนของนักศึกษา โดยใช้กิจกรรม The Connectivity Logistics เป็นเครื่องมือการเรียนรู้แบบมีส่วนร่วม. วารสารวิชาการและวิจัยสังคมศาสตร์, 20(2), 187–202.
สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2550). แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่ 10 (พ.ศ. 2550-2554). กรุงเทพมหานคร: สำนักนายกรัฐมนตรี.
สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2568). ยุทธศาสตร์ชาติ พ.ศ. ๒๕๖๑-๒๕๘๐. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานเลขานุการของคณะกรรมการยุทธศาสตร์ชาติ.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2560). รายงานการสังเคราะห์ตัวชี้วัดด้านการศึกษาไทยตามกรอบเป้าหมายการพัฒนาที่ยั่งยืน. กรุงเทพมหานคร: เลขาธิการสภาการศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ.
สุทธิพงศ์ วรอุไร. (2565). การพัฒนาความรู้ความเข้าใจ และการศึกษาความคิดเห็นของนิสิตต่อประเด็น “เป้าหมายการพัฒนาที่ยั่งยืน” โดยใช้แนวคิดการจัดการเรียนรู้ โดยใช้ปัญหาเป็นฐาน ในรายวิชาพลเมืองวิวัฒน์ (มศว 261). วารสารรัชต์ภาคย์, 16(46), 81-97.
Ajzen, I. (1991). The theory of planned behavior. Organizational Behavior and Human Decision Processes, 50(2), 179–211.
Aleixo, A. M., Leal, S., & Azeiteiro, U. M. (2018). Conceptualization of sustainable higher education institutions, roles, barriers, and challenges for sustainability: An exploratory study in Portugal. Journal of cleaner production, 172, 1664-1673.
Anderson, L. W. & Krathwohl, D. R. (2001). A Taxonomy for Learning, Teaching and Assessing: A Revision of Bloom’s Taxonomy of Educational Objectives. New York: Longman.
Cachero, C., Grao-Gil, O., Pérez-delHoyo, R., Ordóñez-García, M. C., Andújar-Montoya, M. D., Lillo-Ródenas, M. Á., & Torres, R. (2023). Perception of the Sustainable Development Goals among university students: A multidisciplinary perspective. Journal of Cleaner Production, 429(2023),12-13. 139682. https://doi.org/10.1016/j.jclepro.2023.139682.
Cronbach, L. J. (1951). Coefficient alpha and the internal structure of tests. Psychometrika, 16, 297–334.
De la Poza, E., Merello, P., Barberá, A., & Celani, A. (2021). Universities’ reporting on SDGs: Using the impact rankings to model and measure their contribution to sustainability. Sustainability, 13(4), 2038. https://doi.org/10.3390/su13042038.
Hair, J. F., Risher, J. J., Sarstedt, M. & Ringle, C. M. (2019) When to Use and How to Report the Results of PLS-SEM. European Business Review, 31, 2-24.
Hu, L., & Bentler, P. M. (1999). Cutoff criteria for fit indexes in covariance structure analysis. Structural Equation Modeling, 6(1), 1–55.
International Organization for Standardization. (2015). ISO9001 Quality management systems —Requirements. Geneva: International Organization for Standardization.
Kline, R. B. (2016). Principles and practice of structural equation modeling (4th ed.). The Guilford Press.
Kline, R. B. (2016). Principles and practice of structural equation modeling (4th ed.). New York: The Guilford Press.
Kline, R. B. (2023). Principles and practice of structural equation modeling. Guilford publications.
Leal Filho, W., Vargas, V. R., Salvia, A. L., Brandli, L. L., Pallant, E., Klavins, M., ... & Vaccari, M. (2019). The role of higher education institutions in sustainability initiatives at the local level. Journal of cleaner production, 233, 1004-1015. https://doi.org/10.1016/j.jclepro.2019.06.059.
Lozano, R., Merrill, M. Y., Sammalisto, K., Ceulemans, K., & Lozano, F. J. (2017). Connecting competences and pedagogical approaches for sustainable development in higher education: A literature review and framework proposal. Sustainability, 9(10), 1889.
SDSN Australia/Pacific. (2017). Getting started with the SDGs in universities: A guide for universities, higher education institutions, and the academic sector. Melbourne: Sustainable Development Solutions Network (SDSN) – Australia/Pacific.
Serafini, P. G., De Moura, J. M., De Almeida, M. R., & De Rezende, J. F. D. (2022). Sustainable development goals in higher education institutions: a systematic literature review. Journal of Cleaner Production, 370, 133473. https://doi.org/10.1016/j.jclepro.2022.133473.
UNESCO. (2017). Education for Sustainable Development Goals Learning Objectives. Paris: United Nations Educational, Scientific and Cultural Organization.
UNESCO. (2020). Education for Sustainable Development A roadmap. Paris: United Nations Educational, Scientific and Cultural Organization.
United Nations. (2015). Transforming our world: the 2030 Agenda for Sustainable Development. New York: United Nations General Assembly.
Zamora-Polo, F., Sánchez-Martín, J., Corrales-Serrano, M., & Espejo-Antúnez, L. (2019). What do university students know about sustainable development goals? A realistic approach to the reception of this UN program amongst the youth population. Sustainability, 11(13), 3533. https://doi.org/10.3390/su11133533.
Zguir, M. F., Dubis, S., & Koç, M. (2021). Embedding Education for Sustainable Development (ESD) and SDGs values in curriculum: A comparative review on Qatar, Singapore and New Zealand. Journal of Cleaner Production, 319, 128534. https://doi.org/10.1016/j.jclepro.2021.128534.
