ปัจจัยความสำเร็จและหลักเศรษฐกิจสร้างสรรค์กับความสำเร็จของการเป็นผู้ประกอบการร้านอาหารในจังหวัดภูเก็ต

Main Article Content

สุพัตรา จันทนะศิริ
สมพงษ์ หาญวจนวงศ์
ดารา ทีปะปาล
สุภาสินีย์ ปริญญานิพนธ์
ชณัณณ์ฌิดา กิจต์ประเสริฐ

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อความสำเร็จและระดับความสำเร็จของการเป็นผู้ประกอบการธุรกิจร้านอาหารในจังหวัดภูเก็ต มุมมองของผู้ใช้บริการ 2) เพื่อศึกษาหลักเศรษฐกิจสร้างสรรค์ที่มีอิทธิพลต่อความสำเร็จและระดับความสำเร็จของการเป็นผู้ประกอบการธุรกิจร้านอาหารในจังหวัดภูเก็ต มุมมองของผู้ประกอบการ กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัย คือ ผู้ใช้บริการ จำนวน 400 ราย และผู้ประกอบการ จำนวน 400 ราย การสุ่มตัวอย่างที่ไม่ใช้ความน่าจะเป็น เก็บข้อมูลด้วยแบบสอบถาม สถิติที่ใช้วิเคราะห์ข้อมูลได้แก่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน การวิเคราะห์การถดถอยพหุคูณ และการวิเคราะห์ค่าสัมประสิทธิ์ สหสัมพันธ์เพียรสัน


ผลการวิจัยพบว่า 1) ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อความสำเร็จของของการเป็นผู้ประกอบการ มุมมองของผู้ใช้บริการ โดยรวมอยู่ในระดับมาก มีค่าเฉลี่ยเท่ากับ (equation = 3.90, S.D. = 0.742) ระดับความสำเร็จของการเป็นผู้ประกอบการ อยู่ในระดับมาก มีค่าเฉลี่ย (equation = 3.58, S.D. = 1.247) 2) หลักเศรษฐกิจสร้างสรรค์ที่มีอิทธิพลต่อความสำเร็จของการเป็นผู้ประกอบการ มุมมองของผู้ประกอบการโดยรวมอยู่ในระดับมาก มีค่าเฉลี่ยเท่ากับ (equation = 3.90, S.D. = 0.0.546) ระดับความสำเร็จของการเป็นผู้ประกอบการอยู่ในระดับมาก มีค่าเฉลี่ย (equation = 3.79, S.D. = 0.854) ผลการทดสอบสมมติฐานปัจจัยด้านคุณภาพอาหารและวัตถุดิบ ด้านการบริการ และด้านความคิดสร้างสรรค์ มีผลต่อระดับความสำเร็จในการเป็นผู้ประกอบการธุรกิจร้านอาหารในจังหวัดภูเก็ตแตกต่างกัน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 และหลักเศรษฐกิจสร้างสรรค์มุมมองของผู้ประกอบการมีความสัมพันธ์กับความสำเร็จในการเป็นผู้ประกอบการธุรกิจร้านอาหารในจังหวัดภูเก็ต เป็นไปในทิศทางบวกในระดับค่อนข้างสูงจึงยอมรับสมมติฐานหลัก แสดงให้เห็นว่าการนำหลักเศรษฐกิจสร้างสรรค์มาบริหารจัดการธุรกิจ จะส่งผลในความสำเร็จ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01

Article Details

ประเภทบทความ
บทความวิจัย (research article)

เอกสารอ้างอิง

กนกวรา พวงประยงค์. (2561). บทบาทของเศรษฐกิจสร้างสรรค์และพฤติกรรมเชิงสร้างสรรค์ในการพัฒนายกระดับวิสาหกิจชุมชนไทย. วารสารพัฒนศาสตร์ วิทยาลัยพัฒนศาสตร์ ป๋วยอึ๊งภากรณ์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์, 1(1), 220–252.

จรีย์ภัสร์ จุฑาธนัญญ์, นัทธ์หทัย อัครธนเตชสิทธิ์, เตือนใจ แสงทอง และสฤษฎ์ ตะเส. (2567). ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อความสำเร็จของผู้ประกอบการธุรกิจขนาดกลางและขนาดย่อมในกรุงเทพมหานคร. วารสารนวัตกรรมการจัดการศึกษาและการวิจัย, 6(2), 387–400.

จุฑามาศ พีรพัชระ. (2566). ปัจจัยความสำเร็จและคุณลักษณะผู้ประกอบการธุรกิจร้านอาหารระดับหรูในเขตกรุงเทพมหานคร. วารสารมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลสุวรรณภูมิ (มนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์), 8(2), 172-191.

เจริญชัย เอกมาไพศาล และบุษกร จุลบรรยงค์. (2562). ปัจจัยความสำเร็จของร้านอาหารไทย ภายใต้รางวัลมิชลินสตาร์. วารสารศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์, 19(2), 53-82. https://doi.org/10.14456/lartstu.2019.12.

ชานนท์ มหาสิงห์ จอมขวัญ สุวรรณรักษ์ และวิชัย เจริญธรรมานนท์. (2563, กันยายน-ธันวาคม) ปัจจัยความสำเร็จของผู้ประกอบการร้านอาหารขนาดกลางที่มีสาขาเครือข่ายในกรุงเทพมหานครและปริมณฑล. วารสารบริหารธุรกิจและสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง, 3(3), 81-99.

บัญชา พจชมานะวงศ์, ยุวัฒน์ วุฒิเมธี และศรัณย์ รัตนสิทธิ์. (2562). การพัฒนารูปแบบเมืองแห่งอาหารการกินด้วยแนวคิดเศรษฐกิจสร้างสรรค์ในกรุงเทพมหานคร. วารสารวิชาการสถาบันเทคโนโลยีแห่งสุวรรณภูมิ, 5(2), 74-88.

พวงแก้ว พรพิพัฒน์. (2553). เศรษฐกิจสร้างสรรค์: พลังขับเคลื่อนใหม่ของเศรษฐกิจไทย. วารสารเศรษฐกิจและสังคม, 47(4), 6-12.

สำนักงานส่งเสริมเศรษฐกิจสร้างสรรค์. (2568). เศรษฐกิจสร้างสรรค์คืออะไร. Creative Economy Agency (CEA).

สำนักงานสถิติจังหวัดภูเก็ต. (2566). การท่องเที่ยวจังหวัดภูเก็ต. ภูเก็ต: สำนักงานสถิติจังหวัดภูเก็ต

Charusreni, K. (2023). The Causal Factors Influencing the Success of a Medium-Sized Restaurant Business in Bangkok. Journal of Management Science Nakhon Pathom Rajabhat University, 9(2), 158–173. https://doi.org/10.14456/jmsnpru.2022.42.

Cochran, W.G. (1977). Sampling techniques (3rd ed.). New York: John Wiley & Sons.

Horng, J. S., & Tsai, C. T. (2010). Government websites for promoting East Asian culinary tourism: A cross-national analysis. Tourism Management, 31(1), 74-85.

Millan, G., De, V., Morales, E., & Perez, L. M. (2014). Gastronomic tourism, protected designations of origin and rural development in Andalusia: present situation. Boletin de La Asociacion de Geografos Espanoles, 65, 113-137.

Perez-Priego, M. A., García-Moreno, G. M. de los B., Gomez-Casero, G & López del Río, L. C. Y. (2019). Segmentation based on the gastronomic motivations of tourists: The case of the Costa Del Sol (Spain). Sustainability, 11(2), 1-14. Ronald Daniel.