ผลกระทบของพฤติกรรมการทำงานเชิงนวัตกรรมและบุพปัจจัยต่อการรับรู้ ผลการปฏิบัติงานของข้าราชการกระทรวงการคลังในประเทศไทย
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาผลกระทบของการรับรู้การสนับสนุนจากองค์การที่มีต่อการรับรู้ความสามารถของตนเอง พฤติกรรมการทำงานเชิงนวัตกรรม และการรับรู้ผลการปฏิบัติงานของข้าราชการกระทรวงการคลังในประเทศไทย 2) เพื่อศึกษาผลกระทบของการรับรู้ความสามารถของตนเองที่มีต่อพฤติกรรมการทำงานเชิงนวัตกรรม และการรับรู้ผลการปฏิบัติงาน และ 3) เพื่อศึกษาผลกระทบของพฤติกรรมการทำงานเชิงนวัตกรรมที่มีต่อการรับรู้ผลการปฏิบัติงานของข้าราชการกระทรวงการคลังในประเทศไทย ระเบียบวิธีวิจัยเป็นการวิจัยแบบผสมผสาน (Mixed Methods Research) รูปแบบการสำรวจแบบลำดับ (Exploratory Sequential Design) โดยข้อมูลเชิงคุณภาพใช้การสัมภาษณ์เชิงลึกกับผู้ให้ข้อมูลหลัก จำนวน 12 ราย ส่วนข้อมูลเชิงปริมาณใช้แบบสอบถามออนไลน์กับข้าราชการกระทรวงการคลัง จำนวน 581 ราย สุ่มด้วยวิธีแบ่งชั้นสองขั้นตามสัดส่วนประชากรจาก 9 ส่วนราชการ วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติพรรณนาและการวิเคราะห์ตัวแบบจำลองสมการโครงสร้าง
ผลการวิจัยพบว่า 1) การรับรู้การสนับสนุนจากองค์การมีความสัมพันธ์เชิงโครงสร้างทางบวกต่อการรับรู้ความสามารถของตนเองในระดับสูง และมีความสัมพันธ์เชิงโครงสร้างทางบวกต่อพฤติกรรมการทำงานเชิงนวัตกรรม แต่ไม่มีความสัมพันธ์เชิงโครงสร้างทางตรงต่อการรับรู้ผลการปฏิบัติงานอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ 2) การรับรู้ความสามารถของตนเองมีความสัมพันธ์เชิงโครงสร้างทางบวกต่อพฤติกรรมการทำงานเชิงนวัตกรรมในระดับสูง แต่ไม่มีความสัมพันธ์เชิงโครงสร้างทางตรงต่อการรับรู้ผลการปฏิบัติงานอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ และ 3) พฤติกรรมการทำงานเชิงนวัตกรรมมีความสัมพันธ์เชิงโครงสร้างทางบวกต่อการรับรู้ผลการปฏิบัติงานสูงสุดในโมเดล ผลการวิจัยยืนยันว่าพฤติกรรมการทำงานเชิงนวัตกรรมทำหน้าที่เป็นตัวส่งผ่านอิทธิพลแบบสมบูรณ์ ระหว่างบุพปัจจัยทั้งสองกับผลการปฏิบัติงาน ซึ่งสามารถนำไปประยุกต์ใช้กำหนดนโยบายพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ภาครัฐในยุคดิจิทัลได้อย่างเป็นรูปธรรม
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงการคลังดิจิทัล Digital MOF. (2568). แผนขับเคลื่อนกระทรวงการคลังสู่การเป็นกระทรวงการคลังดิจิทัล ปีงบประมาณ 2566–2570. กรุงเทพฯ: กระทรวงการคลัง.
ทรงทิพย์ สองทิศ และจุฑามาศ ทวีไพบูลย์วงษ์. (2568). การบริหารจัดการนวัตกรรมในองค์การภาครัฐ: กรณีศึกษาหน่วยงานด้านการเงินการคลัง. วารสารการบริหารการพัฒนา มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร, 17(1), 87–104.
ปริตตา สมานชื่น และนีรนุช เนื่องวัง. (2568). ภาวะผู้นำการเปลี่ยนแปลงและพฤติกรรมการสร้างนวัตกรรมในการทำงานของข้าราชการกรมบัญชีกลาง. วารสารมหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม, 19(3), 1159–1170.
พงษ์สันติ์ ตันหยง, จิดาภา ถิรศิริกุล และนพพร จันทรนาชู. (2561). การรับรู้การสนับสนุนจากองค์การและประสิทธิผลการปฏิบัติงานของบุคลากรมหาวิทยาลัยราชภัฏในประเทศไทย. วารสารบัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา, 11(2), 371–380.
อรุโณทัย จันทวงษ์ และวิโรจน์ เจษฎาลักษณ์. (2561). ผลของการรับรู้การสนับสนุนจากองค์การต่อความผูกพัน ความพึงพอใจ และผลการปฏิบัติงานของข้าราชการ. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยราชภัฏอุดรธานี, 6(2), 45–62.
Abdullahi, M. S., Harun, A., Alyoussef, I. Y., & Sattai, H. (2025). Perceived organizational support and innovative work behavior: The role of psychological safety and organizational trust. Journal of Innovation & Knowledge, 10(2), 537–558.
Aziz, H. A., & Ali, K. (2024). Mapping antecedents of innovative work behavior in public organizations: A systematic review. Public Administration Review, 84(1), 1–15.
Bagozzi, R. P., & Yi, Y. (1988). On the evaluation of structural equation models. Journal of the Academy of Marketing Science, 16(1), 74–94.
Bandura, A. (1997). Self-Efficacy: The Exercise of Control. New York: W. H. Freeman and Company.
Comrey, A. L., & Lee, H. B. (1992). A First Course in Factor Analysis (2nd ed.). Hillsdale, NJ: Lawrence Erlbaum Associates.
Creswell, J. W. (2015). A Concise Introduction to Mixed Methods Research. Thousand Oaks, CA: SAGE Publications.
Dewi, N. K., Mulyanto, & Purwanto, A. (2025). The effect of digital self-efficacy on innovative work behavior: The mediating role of perceived organizational support. Journal of Applied Management, 23(1), 47–72.
Ergun, H., Cemaloglu, N., & Akar, H. (2025). Perceived organizational support and Ergunsustainable innovative work behavior: The mediating role of psychological empowerment. Sustainability, 17(1), 1–23.
García-Martín, J., García-Martín, E. F., & Pérez-Moreno, R. (2023). Digital self-efficacy and innovative work behavior: Evidence from public sector employees. Public Management Review, 25(4), 1–13.
Li, Y., Wang, M., & Zhao, X. (2025). Linking perceived organizational support to innovative work behavior: Self-efficacy as mediator. Journal of Knowledge Management, 29(1), 1–14.
Nasution, M. D., & Karneli, O. (2026). The effect of perceived organizational support and work environment on performance: The mediating role of job satisfaction. Management Science Letters, 16(1), 1–12.
Onyeke, O., Amadi, C., & Wali, P. (2025). The impact of self-efficacy on performance mediated by intrapreneurial behavior. International Journal of Entrepreneurial Behavior & Research, 31(2), 1–18.
Sitzmann, T., & Yeo, G. (2013). A meta-analytic investigation of the within-person self-efficacy domain: Is self-efficacy a product of past performance or a driver of future performance?. Personnel Psychology, 66(3), 531–568.
Umbara, D. M., & Dwarawati, D. (2024). Innovative work behavior and employee performance: The mediating role of self-efficacy. Cogent Business & Management, 11(1), 1–14.
Yang, Y., Chen, J., & Wang, H. (2024). Innovative work behavior in the digital era: A systematic review and research agenda. Technovation, 130, 1–14.
