GUIDELINE FOR MUSIC INSTRUCTION MANAGEMENT IN SAXOPHONE PRACTICUM COURSES FOR HIGHER EDUCATION BANGKO
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
The aims of this research were 1) to study the nature of music instruction management in Saxophone practicum courses for higher education Bangkok 2) to construct guideline for music instruction management in Saxophone practicum courses for higher education Bangkok. This research is a mixed method between quantitative research and qualitative research. The research tools were 1) A questionnaire of nature of music instruction management in Saxophone practicum courses 2) An interview of music instruction management in Saxophone practicum courses for higher education. The data analytic method was divided by data type 1) the quantitative data was analyzed by means and standard deviation 2) the qualitative data was analyzed by content which is data comparison and synthetic data to be guideline for music instruction management in Saxophone practicum courses for higher education Bangkok. The results revealed that 1) the nature of music instruction management in Saxophone practicum courses for higher education Bangkok, the average of teachers’ performance was at a highest level (M=4.6, S.D. = 0.55). When the data were considered with 5 parts, it was found that one parts of teachers’ performance were validate at a high level, music instruction management activity (M=4.47, S.D. = 0.57). 2) The guideline for music instruction management in Saxophone practicum courses was divided for 5 parts consist of 1) objectives specification should cover knowledge, Saxophone skill and attitude with Saxophone practicing 2) The content was able to classify in three topics, lyrics, technique and musical in Saxophone 3) the music instruction management activity should emphasize to develop practicing of lyrics, technique and musical that students can link with content by student center 4) the instructional media consist of print media, technique exercises, implementation for practicing, website, CD, tape recorder and camera setting for students’ performance recording including classroom environment and 5) the measurement and evaluation should be on process, period and various measurement and evaluation tools.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
The original manuscript published in the Burapha Arts Journal, Faculty of Fine and Applied Arts, Burapha University, is the property of Burapha University. No part of this text may be reproduced in whole or in part without written permission from the university.
References
ส�านักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. ต่อพงศ์ อุตรพงศ์. (2551). การศึกษาสภาพการเรียนการสอนวิชาดนตรีปฏิบัติกีตาร์คลาสสิก กรณี ศึกษาหลักสูตรศิลปศาสตรบัณฑิต (ดุริยางคศาสตร์สากล) มหาวิทยาลัยทักษิณ. วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาดนตรี บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยมหิดล. พิมพ์พิศ เพิ่มพูน. (2555). การน�าเสนอแนวทางการจัดการเรียนการสอนดนตรีในระดับประถม ศึกษาตามแนวทางของโรงเรียนนานาชาติที่ได้รับการรับรองมาตรฐาน. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาดนตรีศึกษา จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ไพฑูรย์ สินลารัตน์. (2557). หลักและเทคนิคการสอนระดับอุดมศึกษา. (พิมพ์ครั้งที่ 4). กรุงเทพมหานคร : โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. วิทยาลัยการดนตรี. (2560). หลักสูตรครุศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาดนตรีตะวันตกศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏบ้านสมเด็จเจ้าพระยา. สกุณา ประมายะยัง. (2556). การน�าเสนอแนวทางการจัดการเรียนการสอนดนตรีเพื่อพัฒนา เทคนิคการปฏิบัติโน้ตประดับ ส�าหรับนักเรียนเปียโนระดับชั้นกลาง. วิทยานิพนธ์ครุศาสตร มหาบัณฑิต สาขาวิชาดนตรีศึกษา จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. สุภัชชา โพธิ์เงิน. (2554). การน�าเสนอรูปแบบการจัดการเรียนรู้วิชาดนตรีส�าหรับนักเรียนระดับชั้น ประถมศึกษาปีที่ 4-6. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาดนตรีศึกษา จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
