ดอกโบตั๋น ดอกไม้มงคลจีนในงานศิลปะไทย
Main Article Content
Abstract
ในวัฒนธรรมจีนโบราณ ดอกโบตั๋นได้อยู่คู่กับการดำรงชีวิตและกิจกรรมทางสังคมของ
ผู้คนมาโดยตลอด ไม่ว่าจะเป็นคุณค่าด้านยารักษาโรคและยังมีคุณค่าด้านความงดงามอีกด้วย
สำหรับชาวจีนที่ชื่นชอบสัญลักษณ์สิ่งอันเป็นมงคลนั้น ลวดลายดอกโบตั๋นยังแสดงถึงความคาดหวัง
และการแสวงหาชีวิตที่มีความสุข ประเทศไทยซึ่งตั้งอยู่บนคาบสมุทรอินโดจีนและติดกับประเทศจีน
เป็นศูนย์รวมทางศาสนา วัฒนธรรม และกลุ่มชาติพันธุ์อันหลากหลายของพื้นที่เอเชียตะวันออก
เฉียงใต้ นับถือศาสนาพุทธเถรวาทเป็นหลัก พุทธศิลป์และมัณฑนศิลป์ในพระราชวังนั้นได้ประกอบ
เป็นรูปแบบศิลปะที่สำคัญของไทย ในฐานะที่เป็นประเทศที่มีคนจีนอาศัยอยู่มากที่สุดในเอเชีย
ตะวันออกเฉียงใต้ คนจีนเริ่มได้รับการยอมรับจากราชวงศ์ไทยนับตั้งแต่สมัยอยุธยาเป็นต้นมา และ
ด้วยความที่ไทย-จีนมีการแลกเปลี่ยนทางวัฒนาธรรมมายาวนานนับพันปี ศิลปวัฒนธรรมไทยได้
แสดงออกถึงความพิเศษของวัฒนธรรมจีน โดยเฉพาะอย่างยิ่งในสาขามัณฑนศิลป์ เราสามารถเห็น
ได้อย่างชัดเจนว่าดอกไม้ยอดนิยมในแผ่นดินจีนที่ไม่ใช่ดอกไม้เขตร้อนอย่างดอกโบตั๋น ดอกกุหลาบ
หนู ได้ถูกนำมาประดับตกแต่งในวัดวาอาราม สถาปัตยกรรม ภาพวาด และเครื่องใช้ต่าง ๆ ของไทย
และในแง่สัญลักษณ์สิ่งอันเป็นมงคลของ “ดอกโบตั๋น” ก็ได้ถูกเผยแพร่ออกไปยังเอเชียตะวันออก
เฉียงใต้และได้หยั่งรากลงในการดำรงชีวิตของคนไทยมานาน
Article Details

This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
The original manuscript published in the Burapha Arts Journal, Faculty of Fine and Applied Arts, Burapha University, is the property of Burapha University. No part of this text may be reproduced in whole or in part without written permission from the university.