แนวทางการแสดงตลกชวนหัวรูปแบบคอมาดี ออฟ แมนเนอร์แบบไทย

Main Article Content

ณัฐนันท์ เอื้อศิลป์

บทคัดย่อ

บทความวิชาการนี้เป็นการถอดองค์ความรู้จากผลงานสร้างสรรค์ละครเวทีจาก บทละครพูดพระราชนิพนธ์ในพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว เรื่อง ชิงนาง มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาแนวทางการแสดงรูปแบบคอมเมดี้ ออฟ แมนเนอร์แบบไทยผ่านตัวละคร พระยาศักรินทร์ฤาไชยภายใต้การกำกับการแสดงของ อภิรักษ์  ชัยปัญหา ผลการสร้างสรรค์พบว่าแนวทางการแสดงรูปแบบคอมเมดี้ ออฟ แมนเนอร์ครั้งนี้มีการผสมเทคนิคระหว่างวิธีการแสดงละครตะวันตกและละครไทยด้วยการสร้างตัวละครจากบริบทสังคมไทยตามลักษณะชีวิตความเป็นอยู่ของตัวละคร การสร้างลักษณะบุคลิกภาพและการเคลื่อนไหวของตัวละครโดยใช้วิธีการจัดวางองค์ประกอบร่างกายนาฏศิลป์ไทยตามลักษณะตัวละครพระและเลือกใช้นาฏยศัพท์เพื่อการสื่อสารทั้งการกระทำ  ความรู้สึกภายใน  ความคิด ภาษาพูดเข้ามาพัฒนาให้เกิดเป็นพฤติกรรมตามธรรมชาติของตัวละครในการแสดงเพื่อทำให้เกิดความเชื่อ นอกจากนั้นยังใช้เทคนิคการแสดงละครกำแบของไทยโดยการกำหนดกติกาในการแสดงของตัวละครให้กำหนดพฤติกรรมต่าง ๆ เพื่อสร้างความขบขันที่เกิดขึ้นในการแสดงด้วยการล้อเลียนตัวละคร

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
เอื้อศิลป์ ณ. (2026). แนวทางการแสดงตลกชวนหัวรูปแบบคอมาดี ออฟ แมนเนอร์แบบไทย. วารสารศิลปกรรมบูรพา, 29(2), 139–153. สืบค้น จาก https://so01.tci-thaijo.org/index.php/buraphaJ/article/view/282592
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

จักรกฤษณ์ ดวงพัตรา. (2546). วรรณคดีการแสดง. องค์การค้าคุรุสภา.

คอลิด มิดำ. (2564). กลวิธีการนำเสนอลักษณะแทรจิคคอเมดีในละครเวทีเรื่องการมาเยือนของหญิงชรา. รายงานการวิจัย. คณะดนตรีและการแสดง มหาวิทยาลัยบูรพา.

นันทกา พลอยแก้ว. (2521). อิทธิพลของการละครตะวันตกในบทละครพูดพระราชนิพนธ์ในพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต). จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

ราชบัณฑิตยสถาน. (2545). พจนานุกรมศัพท์วรรณกรรมอังกฤษ-ไทย. ห้างหุ้นส่วนจำกัด อรุณการพิมพ์.

วิมลศรี อุปรมัย. (2553). นาฏกรรมและการละคร. สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.