การศึกษาข้อมูลทุติยภูมิกลุ่มชาติพันธุ์อำเภออรัญประเทศเพื่อการสร้างสรรค์นาฏศิลป์ไทย
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิชาการฉบับนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาข้อมูลทุติยภูมิด้านชาติพันธุ์และวัฒนธรรม 5 กลุ่มชาติพันธุ์ในจังหวัดสระแก้วโดยวิเคราะห์ข้อมูลด้านชาติพันธุ์และวัฒนธรรมของ 5 กลุ่มชาติพันธุ์ ได้แก่ กลุ่มชาติพันธุ์ญ้อ กลุ่มชาติพันธุ์ลาว กลุ่มชาติพันธุ์เขมร กลุ่มชาติพันธุ์จีนและกลุ่มชาติพันธุ์เวียดนามซึ่งอาศัยอยู่ในจังหวัดสระแก้วโดยใช้การศึกษาข้อมูลทุติยภูมิจากเอกสารวิชาการ งานวิจัย และแหล่งข้อมูลเชิงประจักษ์อื่น ๆ ที่เกี่ยวข้อง ผลการศึกษาข้อมูลสามารถวิเคราะห์ข้อมูลประวัติศาสตร์ วัฒนธรรมและวิถีชีวิตของกลุ่มชาติพันธ์ต่าง ๆ คือ ประเพณีหรือวัฒนธรรมจากวิถีชึวิต ดนตรีที่แสดงถึงอัตลักษณ์ทางชาติพันธ์ เครื่องแต่งกายตามเอกลักษณ์ของชาติพันธุ์ หัตถกรรมหรือประดิษฐกรรมตามวิถีทางวัฒนธรรมของกลุ่มชาติพันธุ์
ข้อมูลดังกล่าวนำไปสู่การกำหนดแนวคิดเพื่อการพัฒนาผลงานสร้างสรรค์ทางนาฏศิลป์ไทยรูปแบบระบำ การออกแบบเสื้อผ้า การออกแบบเสียงดนตรีประกอบการแสดงในบริบทใหม่ที่เชื่อมโยงกับรากวัฒนธรรมและวิถีชีวิตของชุมชนชาติพันธุ์ในพื้นที่โดยมีเป้าหมายเพื่อสร้างสรรค์องค์ประกอบทางนาฏศิลป์ที่มีความหมายลึกซึ้งและมีอัตลักษณ์ตามลักษณะแต่ละชาติพันธุ์
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ต้นฉบับที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสารศิลปกรรมบูรพา (Burapha Arts Journal) คณะศิลปกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา ถือเป็นกรรมสิทธิ์ของมหาวิทยาลัยบูรพา ห้ามนำข้อความทั้งหมดหรือบางส่วนไปพิมพ์ซ้ำเว้นเสียแต่ว่าจะได้รับอนุญาตจากมหาวิทยาลัยฯ เป็นลายลักษณ์อักษร
เอกสารอ้างอิง
ฉัตรเกษม ดาศรี, ชัยวุฒิ เทโพธิ์, วุฒิวัฒน์ อนันต์พุฒิเมธ, และสุระษา เพชรชื่น. (2564). วิถีวัฒนธรรมกลุ่ม
ชาติพันธุ์ญ้อ บ้านอรัญ อำเภออรัญประเทศ จังหวัดสระแก้ว. วารสารการเรียนรู้เชิงสร้างสรรค์สมัยใหม่, 6(5), 224–233.
ชญาน์นันท์ ศิริกิจเสถียร, สุทธิพงษ์ เกียรติวิชญ์, วุฒิวัฒน์ อนันต์พุฒิเมธ, และณัฐพงษ์ วงค์ไชยสิทธิ์.
(2564). แนวทางการบริหารจัดการวิถีวัฒนธรรมชุมชน กลุ่มชาติพันธุ์เวียดนาม ในจังหวัดสระแก้ว.
วารสารการเรียนรู้เชิงสร้างสรรค์สมัยใหม่, 6(6), 30–40.
ศิริกมล สายสร้อย. (2551). หนังสืออ่านเพิ่มเติม วิชากลุ่มชาติพันธุ์ในอรัญประเทศ เล่มที่ 1: ญ้อในอรัญ
ประเทศ. โรงเรียนอรัญประเทศ.
ศิริกมล สายสร้อย. (2551). หนังสืออ่านเพิ่มเติม วิชากลุ่มชาติพันธุ์ในอรัญประเทศ เล่มที่ 2: ลาวในอรัญ
ประเทศ. โรงเรียนอรัญประเทศ.
ศิริกมล สายสร้อย. (2551). หนังสืออ่านเพิ่มเติม วิชากลุ่มชาติพันธุ์ในอรัญประเทศ เล่มที่ 3: เขมรในอรัญ
ประเทศ. โรงเรียนอรัญประเทศ.
ศิริกมล สายสร้อย. (2551). หนังสืออ่านเพิ่มเติม วิชากลุ่มชาติพันธุ์ในอรัญประเทศ เล่มที่ 4: จีนแต้จิ๋วใน
อรัญประเทศ. โรงเรียนอรัญประเทศ.
ศิริกมล สายสร้อย. (2551). หนังสืออ่านเพิ่มเติม วิชากลุ่มชาติพันธุ์ในอรัญประเทศ เล่มที่ 5: เวียดนามใน
อรัญประเทศ. โรงเรียนอรัญประเทศ.
สัณห์ไชญ์ เอื้อศิลป์. (2563). การเล่าเรื่องประวัติศาสตร์และโบราณคดีภาคตะวันออกผ่านการสร้างบทและ
การกำกับละครเพลงเรื่อง “เจ้าแม่โคกพนมดี”. วารสารศิลปการจัดการ, 4(1), 99–113.
สาวิตร พงศ์วัชร์และยุทธพงศ์ ต้นประดู่ (2562). การศึกษากลุ่มชนพื้นเมือง กรณีศึกษาจังหวัดภูเก็ต พังงา
กระบี่ สู่งานสร้างสรรค์ระบาชาติพันธุ์อันดามัน. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยราชภัฎภูเก็ต, 15(2), 117-196.
สุรพล วิรุฬรักษ์. (2549). นาฏยศิลป์รัชกาลที่ 9. สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม. (ม.ป.ป.). ฐานข้อมูลกลุ่มชาติพันธุ์. http://www.m-culture.in.th/
ศูนย์ศึกษาและฟื้นฟูภาษาและวัฒนธรรมในภาวะวิกฤต. (ม.ป.ป.). ข้อมูลกลุ่มชาติพันธุ์.
https://langrevival.mahidol.ac.th/ethnic-groups/
วุฒิวัฒน์ อนันต์พุฒิเมธ. (2565). การยกระดับนวัตกรรมทางวัฒนธรรมของ 5 กลุ่มชาติพันธุ์ในพื้นที่เขต
เศรษฐกิจพิเศษสระแก้ว. วารสารสันติศึกษาปริทรรศน์ มจร, 10(3), 1079–1092.
อรวรรณ โภชนาธาร, ชลธิดา เกษเพชร และสายฝน ฝายเส้ง. (2563). ศิลปะการแสดง: ชาติพันธุ์
ประวัติศาสตร์ และวิถีชีวิตของชาวซิงกอรา (รายงานวิจัยฉบับสมบูรณ์). มหาวิทยาลัยทักษิณ.