พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว กับความเป็นศูนย์กลางจักรวาลเชิงสัจนิยม ณ พระเจดีย์ประธานวัดบวรนิเวศวิหาร
คำสำคัญ:
เจดีย์ประธาน, ศูนย์กลางจักรวาล, วัดบวรนิเวศวิหารบทคัดย่อ
ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีของชาวตะวันตกได้เจริญขึ้นมาก เป็นผลมาจากการปฏิวัติอุตสาหกรรมในศตวรรษที่ 18 รัชกาลที่ 4 ทรงเป็นพระมหากษัตริย์ที่มีวิสัยทัศน์ยาวไกล ทรงเล็งเห็นความจำเป็นที่สยามจะต้องปรับตัวในทุกๆด้าน ทั้งการเปิดรับวิทยาการสมัยใหม่ การพัฒนาระบบการบริหารบ้านเมืองและสังคม แม้แต่ทางด้านศาสนา พระองค์ก็ทรงปรับเปลี่ยนใหม่ โดยทรงเลือกเน้นสิ่งที่เป็นแก่นธรรมะของพระพุทธศาสนาโดยตรง และตัดสิ่งที่ทรงเห็นว่าเหลวไหลไร้สาระออกไป
พระเจดีย์ประธานวัดบวรนิเวศฯเป็นตัวอย่างของการใช้โลกทัศน์แบบสมัยใหม่เข้ามาผสมผสานกับแนวความเชื่อดั้งเดิมตามระบบไตรภูมิ ประติมากรรมช้าง ม้า สิงห์ โค อันเป็นสัตว์ประจำทิศที่อยู่ริมขอบสระอโนดาต ล้อมรอบเขาพระสุเมรุอันเป็นศูนย์กลางจักรวาล ถูกแทนที่ด้วยประติมากรรมสิงโต อันเป็นตัวแทนของชาติอังกฤษ ม้า ที่ถูกใช้เป็นตัวแทนของชาติฝรั่งเศส นกอินทรี อันเป็นสัญลักษณ์ของสหรัฐอเมริกา และช้างซึ่งเป็นตัวแทนของแคว้นล้านช้าง (และมัดฟ่อนข้าวอันหมายถึงล้านนา) เป็นการปรับปรุงแนวความคิดแบบไตรภูมิเข้าสู่แนวความคิดของลัทธิจักรวรรดินิยม ขณะเดียวกันก็ประกาศความเป็นศูนย์กลางจักรวาลของพระพุทธศาสนา อันแทนที่ด้วยเจดีย์ประธาน สัญลักษณ์แทนแกนกลางของโลกเหนือเหล่าชนนอกศาสนาและอาณานิคมต่างๆของสยาม
เอกสารอ้างอิง
ไกรฤกษ์ นานา. (2550). สยามกู้อิสรภาพตนเอง : ทางออกและวิธีแก้ปัญหาชาติบ้านเมืองเกิดจากพระราชกุศโลบายของพระเจ้าแผ่นดิน. กรุงเทพฯ : มติชน.
ไกรฤกษ์ นานา. (2547). การเมือง “นอกพงศาวดาร” รัชกาลที่ 4 พระจอมเกล้ารู้เท่าทันตะวันตก “มิตรภาพอาบยาพิษ.” กรุงเทพฯ : มติชน.
ไกรฤกษ์ นานา.(2550). สมุดภาพรัชกาลที่ 4 : วิกฤติและโอกาสของรัตนโกสินทร์ในรอบ 150 ปี. กรุงเทพฯ : มติชน.
เจ้าพระยาทิพากรวงษ์มหาโกษาธิบดี (ขํา บุนนาค). (2514). หนังสือแสดงกิจจานุกิจ. พระนคร : องค์การค้าของคุรุสภา.
ณัฏฐภัทร จันทวิช. (2549). ศิลปกรรมแบบพระราชนิยมพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว, กรุงเทพฯ : กรมศิลปากร.
ทองต่อ กล้วยไม้ ณ อยุธยา. (2547). เล่าเรื่องพระจอมเกล้า. นครปฐม : โรงพิมพ์มหามกุฏราชวิทยาลัย.
ประชุมพงศาวดาร เล่ม 15 (ประชุมพงศาวดาร ภาค 25-27). (2507). กรุงเทพฯ : คุรุสภา.
พัสวีสิริ เปรมกุลนันท์. (2552). “ปิดหน้าต่าง-ประตู ดูจิตรกรรมรัชกาลที่ 4 เรื่องวินัยสงฆ์.” ดํารงวิชาการ 8, 2.
“พระราชหัตถเลขา ถึงมิสเตอร และมิสซิซ เอ็ดดี.” อ้างจาก จอมเกล้าเจ้าอยู่หัว, พระบาทสมเด็จพระ. (2521). พระราชหัตถเลขาพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว. กรุงเทพฯ: มหามกุฎราชวิทยาลัย.
วรรณิภา ณ สงขลา. (2533). จิตรกรรมไทยประเพณี เล่ม 1. กรุงเทพฯ : โบราณคดี กรมศิลปากร.
วัดบวรนิเวศวิหาร. (2551). สมุดภาพพระเจดีย์วัดบวรนิเวศวิหาร. กรุงเทพฯ : สุรวัฒน์.
สํานักราชเลขาธิการ. (2528). ตํานานวัดบวรนิเวศวิหาร (เล่ม 3). กรุงเทพฯ : โรงพิมพ์กรุงเทพฯ (1984).
สันติ เล็กสุขุม. (2552). “จิตรกรรม (ณ ศูนย์กลางจักรวาล) ปรัมปราคติกับการแสดงออกอย่างใหม่.” งานวันพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัวประจําปี 2552 “พระนั่งเกล้าฯ กับความเป็นศูนย์กลางจักรวาลของวัดสุทัศน์ฯ.” ฝ่ายศิลปวัฒนธรรม มหาวิทยาลัยศิลปากร.
David Williamson. (1991). King and Queen of Britain. London: Webb and Bower.
Prince Michael of Greece. (1990). Crown jewels of Britain and Europe. London : Peerage Books.
ดาวน์โหลด
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
บทความนี้เป็นผลงานของข้าพเจ้าแต่เพียงผู้เดียว และ/หรือเป็นผลงานของข้าพเจ้าและผู้ร่วมงาน ตามชื่อที่ระบุในบทความจริง และเป็นผลงานที่มิได้ถูกนำเสนอหรือตีพิมพ์ที่ใดมาก่อน