Indicators of Graduation of Students’ Master Degree, Program in Educational Measurement and Evaluation, School of Educational Studies, Sukhothai Thammatirat Open University
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
The purposes of this study were to 1) develop indicators of graduation of Students’ Master Degree, program in Educational Measurement and Evaluation, School of Educational Studies, Sukhothai Thammatirat Open University, and 2) evaluate the quality of indicators of graduation of Students’ Master Degree, Program in Educational Measurement and Evaluation, School of Educational Studies, Sukhothai Thammathirat Open University. The sample consisted of (1) 6 experts; (2) 55 students who enrolled the 4th dissertation course; and (3) 44 former graduates of the Educational Measurement and Evaluation program, School of Educational Studies during Academic Year 2011 to 2016. The sample of 105 participants was selected through stratified random sampling. Research instruments involved opened-ended questions, closed-ended questions with five scale rating, and focus group discussion form. Data were analyzed using percentage, mean, standard deviation, and content analysis. The findings of this study revealed that: (1) indicators of graduation of Students’ Master Degree, Program in Educational Measurement and Evaluation, School of Educational Studies, Sukhothai Thammatirat Open University were composed of five aspects with 25 indicators. The first aspect was knowledge in educational measurement and evaluation with 6 indicators. The second aspect was the ability to use information technology with 5 indicators. The third aspect was numerical analysis skills with 5 indicators. The fourth aspect was self-development with 4 indicators. The fifth aspect was communication with teachers with 5 indicators; and (2) indicators of graduation of Students’ Master Degree had accuracy, utility, propriety and feasibility. The overall quality was at a high level in all aspects.
Downloads
Article Details
บทความ ข้อความ ภาพประกอบ ตารางประกอบ ที่ตีพิมพ์ในวารสารเป็นความคิดเห็นและความรับผิดชอบของผู้เขียนแต่เพียงผู้เดียว ไม่เกี่ยวข้องกับมหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราชแต่อย่างใด
บทความที่เสนอพิจารณาในวารสาร e-JODIL ต้องเป็นบทความที่ไม่เคยส่งไปลงพิมพ์ เผยแพร่ หรืออยู่ระหว่างการพิจารณาของวารสารอื่น
กองบรรณาธิการขอสงวนสิทธิ์ในการพิจารณาและตัดสินการตีพิมพ์บทความในวารสาร
References
การศึกษา: การประยุกต์ใช้วิธีการวิเคราะห์แบบจำลองความสัมพันธ์โครงสร้างเชิงเส้น. (ปริญญานิพนธ์การศึกษาดุษฎีบัณฑิต). มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ประสานมิตร. กรุงเทพฯ.
คณะกรรมการดำเนินงานวิจัย มหาวิทยาลัยรามคำแหง. (2556). ปัจจัยที่มีต่อความสำเร็จในการศึกษาระดับปริญญาตรี ของ
นักศึกษามหาวิทยาลัยรามคำแหง สาขาวิทยบริการเฉลิมพระเกียรติ จังหวัดนครศรีธรรมราช (รายงานการวิจัย).
กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยรามคำแหง.
ชนิดา ชาอินทร์ และคณะ. (2556). ปัจจัยที่มีผลต่อการสำเร็จการศึกษาของนักศึกษาระดับบัณฑิตศึกษาคณะ
สัตวแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น (รายงานการวิจัย). ขอนแก่น: มหาวิทยาลัยขอนแก่น.
เชษฐา อาษาราช และคณะ. (2557). การพัฒนาตัวชี้วัดสมรรถนะสําคัญดานความสามารถในการใชเทคโนโลยีตามหลักสูตร
แกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551 สําหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย. วารสารคณะ
ศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม. 20(1), 38-50.
บุญศรี พรหมมาพันธุ์ และคณะ. (2561). การพัฒนาตัวชี้วัดสมรรถนะหลักของอาจารย์เพื่อส่งเสริมให้นักศึกษาสำเร็จการศึกษา
ปริญญาโท สาขาวิชาศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช (รายงานการวิจัย). นนทบุรี:
มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
ประยูร เจริญสุข. (2553). การพัฒนาตัวบ่งชี้งานวิชาการสําหรับสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน. (ดุษฎีนิพนธ์ศึกษาศาสตรดุษฎีบัณฑิต).
มหาวิทยาลัยขอนแก่น. ขอนแก่น.
รัชดาภรณ์ ปิ่นรัตนานนท์. (2557). ปัจจัยที่มีผลต่อผลสัมฤทธิ์ทางการศึกษาของบัณฑิต สาขาระบบสารสนเทศ มหาวิทยาลัย
เทคโนโลยีราชมงคลอีสาน. วารสารเทคโนโลยีสุรนารี. 8(1), 23-35.
รัตตินันท์ ฏิระวณิชย์กุล. (2556). การพัฒนาสมรรถนะตัวชี้วัดสมรรถนะ สาขาวิชาความปกติของการสื่อความหมาย (ดุษฎี
นิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต). มหาวิทยาลัยศิลปากร. กรุงเทพฯ.
ศิริชัย กาญจนวาสี. (2550). ทฤษฎีการประเมิน (พิมพ์ครั้งที่ 5). กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สมหวัง พิธิยานุวัฒน์. (2553). วิธีวิทยาการประเมิน ศาสตร์แห่งคุณค่า. กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สุมนชาติ แสงคำ. (2557). ความต้องการพัฒนาตนเองของครูโรงเรียนวัดลาดเป้ง สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษา
ประถมศึกษาสมุทรสงคราม (วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยราชภัฏบ้านสมเด็จเจ้าพระยา.
กรุงเทพฯ
สำนักงานคณะกรรมการการอุดมศึกษา. (2552). ประกาศคณะกรรมการการอุดมศึกษา เรื่อง แนวทางการปฏิบัติตามกรอบ
มาตรฐานคุณวุฒิระดับอุดมศึกษาแห่งชาติ พ.ศ .2552. กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการการอุดมศึกษา.
สำนักบัณฑิตศึกษา มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช. (2557). ระเบียบการรับสมัครเข้ารับการคัดเลือกเป็นนักศึกษาระดับ
ปริญญาโทและประกาศนียบัตร ปีการศึกษา 2558. นนทบุรี: โรงพิมพ์มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
หลักสูตรศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต แขนงวิชาการวัดและประเมินผลการศึกษา. (2554). หลักสูตรศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต
วิชาเอกการประเมินการศึกษา. นนทบุรี: สาขาวิชาศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
อาภารัตน์ ราชพัฒน์. (2554). การพัฒนาตัวบ่งชี้ภาวะผู้นําของครูในสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน (ดุษฎีนิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต)
สาขาวิชาการบริหารการศึกษา มหาวิทยาลัยขอนแก่น. ขอนแก่น.
Spencer, M., & Spencer, S. M., (1993). Competence at Work: Models for Superiors Performance. NY:
John Wiley & Sons.
