The Synthesized body of knowledge for Thai Political Movement under Thai Politics B.C. 2004-2016
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
A study on the synthesis of knowledge about the political movement in Thai politics from 2004 to 2019. The purpose is to synthesize knowledge about the political movement in Thai politics from 2004 to 2019. This study applied a mixed method. The data for synthesis were the theses and researches retrieved from 107 academic institutions in Thailand, using a purposive sample selection method, including data from sources related to political movements. Quantitative data used statistical anlaysis with percentages. For qualitative data, synthesized method are used.
The results of all 46 theses and researches synthesis showed that publication years of the research on the political movements was at the highest in 2010 and 2011. The institution plublised the most relevant research was Chulalongkorn University, while the least relavant publications were from Kasetsart University, Rajamangala University of Technology Phra Nakhon, and Dhurakijpundit University. The research and theses mostly applied qualitative research method, whereas quantitative research was less applied. The most commonly research tools were observation form, followed by interview form, questionnaires, and other research tools. Research contents, related to the political movement, mostly were about political ideology, intent, organizational structuring, strategies, and tactics of the political movement followed by political movements for environmental issue. And the least is political movement and conflict.
Downloads
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความ ข้อความ ภาพประกอบ ตารางประกอบ ที่ตีพิมพ์ในวารสารเป็นความคิดเห็นและความรับผิดชอบของผู้เขียนแต่เพียงผู้เดียว ไม่เกี่ยวข้องกับมหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราชแต่อย่างใด
บทความที่เสนอพิจารณาในวารสาร e-JODIL ต้องเป็นบทความที่ไม่เคยส่งไปลงพิมพ์ เผยแพร่ หรืออยู่ระหว่างการพิจารณาของวารสารอื่น
กองบรรณาธิการขอสงวนสิทธิ์ในการพิจารณาและตัดสินการตีพิมพ์บทความในวารสาร
References
ฉัตรชัย ธนาวุฒิ. (2559). การศึกษากระบวนการเพื่อการปฏิรูปทางการเมืองของคณะกรรมการประชาชนเพื่อการ เปลี่ยนแปลงประเทศไทยให้เป็นประชาธิปไตยที่สมบรูณ์อันมีพระมหากษัตริย์เป็นประมุข (กปปส.). (วิทยานิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต). มหาวิทยาลัยรามคำแหง. กรุงเทพฯ.
ธเนศ อาภรณ์สุวรรณ. (2556). กำเนิดและความเป็นมาของการปฏิวัติ. กรุงเทพฯ: วิภาษา.
ธเนศ มรรคาสกุล. (2557). ขบวนการเคลื่อนไหวทางสังคมรูปแบบใหม่ในประเทศไทย (วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยเชียงใหม่. เชียงใหม่.
ธิบดี บัวคำศรี. (2556). บทวิจารณ์หนังสือ: พวงทอง ภวัครพันธุ์. รัฐและขบวนการอนารยะสังคมไทย ในกรณีปราสาทพระวิหาร. วารสารสังคมลุ่มนํ้าโขง, 9(3), 167-173.
ธีรดา ศุภะพงษ์. (2550). การสร้างพื้นที่ทางการเมืองแก่นนโยบายสาธารณะเรื่องข้อตกลงการค้าเสรีทวิภาคี : ศึกษากรณีเอฟทีเอวอทซ์ (วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต). จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. กรุงเทพฯ.
นิศาชล ทวนทอง. (2549). การเสนอวาระสาธารณะกรณีคัดค้านการแปรรูปการไฟฟ้าฝ่ายผลิตแห่งประเทศไทยในสื่อมวลชนและสื่อของสหภาพแรงงานฯ (วิทยานิพนธ์นิเทศศาสตร์มหาบัณฑิต). จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. กรุงเทพฯ.
บุญส่ง พิมเพ็ง. (2552). ความขัดแย้งทางการเมืองระหว่างกลุ่มคนรักอุดรและกลุ่มพันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตยที่จังหวัดอุดรธานี พ.ศ. 2549-2552 (วิทยานิพนธ์รัฐศาสตรมหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช. นนทบุรี.
ประจักษ์ ก้องกีรติ. (2554). ประชาสังคม ความรุนแรง และการล่มสลายของประชาธิปไตย: ความสำคัญของแนวคิดเรื่องความมีอารยะและการเมืองแบบอารยะของเอ็ดเวิร์ด ชิลส์. ในเมืองไทยสองเสี่ยง?: สภาพปัญหา แนวโน้ม และทางออกวิกฤติการเมืองไทย. กรุงเทพฯ: หจก.ภาพพิมพ์.
ประชาธิป กะทา. (2547). การศึกษาทุนทางสังคมและบทบาทในขบวนการเคลื่อนไหวทางสังคมด้านสุขภาพ: กรณีศึกษาประชาคมสุขภาพหมู่บ้านแห่งหนึ่งในภาคตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศไทย (วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยมหิดล. กรุงเทพฯ.
ปิยลักษณ์ โพธิวรรณ์. (2554). ขบวนการเคลื่อนไหวทางสังคมของคนข้ามเพศ (วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตรดุษฏีบัณฑิต). มหาวิทยาลัยขอนแก่น. ขอนแก่น.
ผาสุก พงษ์ไพจิตร. (ม.ป.ป.). ทฤษฎีขบวนการเคลื่อนไหวทางสังคมใช้กับสังคมไทยได้หรือไม่?. ม.ป.ท.
ภัทร ยืนยง. (2557). การวิเคราะห์กระบวนการเรียนรู้ของขบวนการเคลื่อนไหวทางสังคมแบบใหม่ในการจัดการทรัพยากรธรรมชาติลุ่มน้ำสาขาตอนบนของประเทศไทย (วิทยานิพนธ์ครุศาสตรดุษฎีบัณฑิต). จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. กรุงเทพฯ.
วิชัย จันทร์บุญ. (2554). ขบวนการเคลื่อนไหวทางสังคมของคนพิการ (วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตรดุษฏีบัณฑิต). มหาวิทยาลัยขอนแก่น. ขอนแก่น.
วิภาดา เอี่ยมคง. (2553). ผลกระเทือนของขบวนการเคลื่อนไหวทางสังคมของผู้ที่มีความหลากหลายทางเพศในสังคมไทย (วิทยานิพนธ์รัฐศาสตรมหาบัณฑิต). จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. กรุงเทพฯ.
สังกมา สารวัตร. (2557). ปฏิบัติการประชาธิปไตยกับขบวนการเคลื่อนไหวทางสังคมแนวใหม่ : ศึกษากรณีเครือข่ายผู้ติดเชื้อเอชไอวี/เอดส์ (วิทยานิพนธ์รัฐศาสตรดุษฏีบัณฑิต). จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. กรุงเทพฯ.
อัญญรัตน์ เอี่ยมเอิบ. (2553). การสื่อสารทางการเมืองของนักการเมืองและกลุ่มผลประโยชน์ทางการเมืองไทยผ่านเว็บไซต์เครือข่ายทางสังคม (วิทยานิพนธ์นิเทศศาสตรมหาบัณฑิต). จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. กรุงเทพฯ.
Foweraker, Joe. & Landman, Todd. (1997). Title Citizenship Rights and Social Movements: A Comparative and Statistical Analysis. New York: Oxford University Press.
Garner, Roberta. (1997). “Fifty Years of Social Movement Theory: An Interpretation,” in Garner, Roberta and Tenuto, John. Social Movement Theory and Research an Annotated Bibliographical Guide, Mcgill Bibliographies, The Scarecrow Press, Inc., Lanham. Md & London and Salem Press, Pasadena California. The Anglewood Cliffs, N.J.
