Royal Initiative of His Majesty: Understand, Achieve and Develop with Corporate Social Responsibility
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
The Royal Initiated Developmental Principals of His Majesty: Understand, Achieve, and Develop focus on the citizens’ participation and development driven based on the local community’s demand. These principals are relevant to Corporate Social Responsibility (CSR), which focuses on the Creating Shared Value (CSV), social or community development, business cooperation with community which is effected from business operation, Social development by business engagement includes educational and cultural promoting, and preservation of cultural heritage. Community volunteering is to support or to motivate employees, partners, and labors to work for the community which the organization is located and in order to give response to the interested social problem leading to Sustainable Development.
Downloads
Article Details
บทความ ข้อความ ภาพประกอบ ตารางประกอบ ที่ตีพิมพ์ในวารสารเป็นความคิดเห็นและความรับผิดชอบของผู้เขียนแต่เพียงผู้เดียว ไม่เกี่ยวข้องกับมหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราชแต่อย่างใด
บทความที่เสนอพิจารณาในวารสาร e-JODIL ต้องเป็นบทความที่ไม่เคยส่งไปลงพิมพ์ เผยแพร่ หรืออยู่ระหว่างการพิจารณาของวารสารอื่น
กองบรรณาธิการขอสงวนสิทธิ์ในการพิจารณาและตัดสินการตีพิมพ์บทความในวารสาร
References
ปาริชาติ สถาปิตานันท์ และคณะ. (2549). การสื่อสารแบบมีส่วนร่วมและการพัฒนาชุมชน: จากแนวคิดสู่ปฏิบัติการวิจัยในสังคมไทย. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ปาริชาติ สถาปิตานันท์. (2551). การสื่อสารประเด็นสาธารณะและการเปลี่ยนแปลงในสังคมไทย. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
พิพัฒน์ ยอดพฤติการ. (2555). CSR กับการพัฒนาที่ยั่งยืน .วารสารเศรษฐศาสตร์สุโขทัยธรรมาธิราช, 6(2), 1-10.
นิภา วิริยะพิพัฒน์. (2552). ก้าวทันกระแส CSR: ความพร้อมสู่มาตรฐานISO 26000. วารสารวิชาการ มหาวิทยาลัยหอการค้าไทย, 29(3), 193-205.
รพีพรรณ วงศ์ประเสริฐ. (2552). ความรับผิดชอบต่อสังคมของธุรกิจ. BU Academic Review, 8(2), 85-94.
วีระวัฒน์ ปันนิตามัย. (2553). แนวทางการส่งเสริมความรับผิดชอบต่อสังคม .สำนักวิจัยและพัฒนาระบบงานบุคคล. กรุงเทพฯ: สำนักงาน ก.พ.
สถาบันคีนันแห่งเอเชีย. (2550). การศึกษาความพร้อมขององค์กรและหน่วยงานในประเทศไทย เพื่อรองรับการปฏิบัติตามมาตรฐานสากลว่าด้วยความรับผิดชอบต่อสังคม. กรุงเทพฯ: สถาบันคีนันแห่งเอเชีย
สถาบันพัฒนาธุรกิจอย่างยั่งยืน. (2556). ความรับผิดชอบต่อสังคมเพื่อความยั่งยืนขององค์กร. กรุงเทพฯ: ตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย.
สถาบันส่งเสริมและพัฒนากิจกรรมปิดทองหลังพระสืบสานแนวพระราชดําริ. (2554). รายงานประจําปี 2553 มูลนิธิปิดทองหลังพระสืบสานแนวพระราชดําริ. กรุงเทพฯ: มูลนิธิปิดทองหลังพระสืบสานแนวพระราชดําริ.
สถาบันไทยพัฒน์. (2551). ทำความรับผิดชอบต่อสังคมขององค์กร ให้สำเร็จด้วยวิธีใด. สืบค้นเมื่อ 15 กันยายน 2558 จาก http://csr-faq.blogspot.com/2006/02/blog-post.html.
สถาบันไทยพัฒน์. (2557). จับตา 6 เทรนด์ CSR ปี 2557. สืบค้นเมื่อ 15 กันยายน 2558 จาก http://www.thaicsr.com/2014/02/6-csr-2557.html.
สำนักงานคณะกรรมการกำกับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์. (2556). ความรับผิดชอบต่อสังคมของธุรกิจ. สืบค้นเมื่อ 15 กันยายน 2558 จาก http://www.sec.or.th/TH/RaisingFunds/ EquityDebt/ Pages/linkLaws_Regulations/CSR.aspx.
สำนักงานมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม. (2550). ร่างมาตรฐานสากลว่าด้วยความรับผิดชอบต่อสังคม.กรุงเทพฯ: สำนักงานมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม.
สำนักประสานการปฏิบัติงานสนองพระราชดำริและกิจการพิเศษ. (2555). หลักการพัฒนาตามแนวพระราชดำริ คือ เข้าใจ เข้าถึง พัฒนา เป็นบันได 3 ขั้นสู่ความสำเร็จ. สืบค้นเมื่อ 15 กันยายน 2558 จาก http://www.treconwebsite.com/royalprojects/index.php?option=com_content&view= article&id=102.
อัศวิน จินตกานนท์. (2552). เข้าใจ CSR สร้างสรรค์ พัฒนา อย่างมีจริยธรรม .กรุงเทพฯ: บริษัท ดาวฤกษ์ คอมมูนิเคชั่นส์ จำกัด .
Bussey C. (2011). Brilliant PR: create a PR sensation, whatever your budget, whatever your business. London: Pearson Education Inc.
Carroll, A. B. (1999). Corporate social responsibility, Business & Society, 38(3), 268–295.
Darrell C. Hayes, Jerry A. Hendrix, Pallavi D. Kumar. (2013). Public Relation Cases. Boston: Wadsworth Cengage Learning.
Fred N. Kerlinger, Howard B. Lee. (2000). Foundations of Behavioral Research. Boston: Wadsworth Cengage Learning.
Katherine Miller. (2012). Organization Communication Approaches and Processes. Boston: Wadsworth Cengage Learning.
Mahoney, L. S., & Thorne, L. (2005). Corporate social responsibility and long-term compensation: Evidence from Canada, Journal of Business Ethics. 57(3), 241–263.
Mohd Azizuddin Mohd Sani. (2010). Freedom of political speech and Social Responsibility in Malaysia. Kebangsaan: Penerbit University.
Philip Kotler and Nancy Lee. (2005). Corporate Social Responsibility. NJ: John Wiley & Sons Inc. Hoboken.
Porter, M. E., & Kramer, M.R. (2011). Creating shared value. Harvard Business Review, 89(1/2), 62-77.
