An Approach to Product Development on Community Based Agro-Tourism for All of The Tham Sing Community District in Chumphon Province
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
The purposes of the study were: 1) to evaluate the tourism potential of the Tham Sing Sub-district community area to develop into the community agro-tourism for all; 2) to analyze the agro-tourism product attributes for all of the community Tham Sing Sub-district; and 3) to propose an approach of agro-tourism product development for all. For this study, the population consisted of three target groups: (1) 54 respondents of the Tham Sing community; (2) 4 professional respondents in the care of the disabled, and (3) a total sample of 93 tourists with disabilities selected by utilizing the purposive sampling method. Data collected from the potential evaluation, semi-structured interview, and questionnaire survey. Data were analyzed by percentage, mean, standard deviation, One-way analysis of variance, and content analysis.
The findings from the study indicated that 1) the tourism potential provided by Tham Sing Sub-District community area was at a high level in terms of carrying capacity to support tourists, site management, tourist attraction, and tourism services. 2) Agro-tourism product attributes for all in community consisted of 6 aspects including site attractions, amenities for tourists with disabilities, accessibility to destination, ancillary services, agro-tourism activities for all, and suitable accommodation. 3) The product development approach for agro-tourism for all addressed by community participation to identify products that can attract tourists. For site management, there should be an area for conducting the suitable tourism activities for all by improving facilities and accessibility to each product of agro-tourism as well as providing an interpretation signage for all.
Downloads
Article Details
บทความ ข้อความ ภาพประกอบ ตารางประกอบ ที่ตีพิมพ์ในวารสารเป็นความคิดเห็นและความรับผิดชอบของผู้เขียนแต่เพียงผู้เดียว ไม่เกี่ยวข้องกับมหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราชแต่อย่างใด
บทความที่เสนอพิจารณาในวารสาร e-JODIL ต้องเป็นบทความที่ไม่เคยส่งไปลงพิมพ์ เผยแพร่ หรืออยู่ระหว่างการพิจารณาของวารสารอื่น
กองบรรณาธิการขอสงวนสิทธิ์ในการพิจารณาและตัดสินการตีพิมพ์บทความในวารสาร
References
กระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์. (2555). ประเภทและหลักเกณฑ์ความพิการ (ฉบับที่ 2). สืบค้นเมื่อ มกราคม 2562, จาก http://dep.go.th/sites/default/files/files/law/185.pdf.
กระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์. (2563). รายงานข้อมูลสถานการณ์ด้านคนพิการในประเทศไทย. สืบค้นเมื่อ เมษายน 2563, จาก http://dep.go.th/uploads/Docutents/61ccc2d9-8e3f-4f75-a361-368f5c6a4b80รายละเอียดข้อมูลคนพิการ.pdf.
กระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์. (2563). สถิติผู้สูงอายุของประเทศไทย. สืบค้นเมื่อ ตุลาคม 2563, จาก http://www.dop.go.th/th/know/side/1/1/275.
กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา. (2561). MOU โครงการต้นแบบแหล่งท่องเที่ยวเพื่อคนทั้งมวลในพื้นที่พิเศษเมืองพัทยาและพื้นที่เชื่อมโยง (Tourism for All). สืบค้นเมื่อ ตุลาคม 2563, จาก https://www.mots.go.th/News-view. php?nid=10118.
ชูกลิ่น อุนวิจิตร, ญานัท ศิริสาร และ ไพรัช โรงสะอาด. (2557). แนวทางการพัฒนาการนันทนาการ และการท่องเที่ยวเพื่อคนพิการในจังหวัดเชียงราย. วารสารวิทยาราชสุดา, 10(13), 36-50.
ไตรรัตน์ จารุทัศน์. (2558). คู่มือการออกแบบเพื่อทุกคน (Universal Design Guide Book). กรุงเทพฯ: คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
พระราชบัญญัติ ส่งเสริมและพัฒนาคุณภาพชีวิตคนพิการ (2550, 18 กันยายน). ราชกิจจานุเบกษา. เล่มที่ 124 ตอนที่ 61 ก, หน้า 1-18.
ธีร์ ตรงจิตพิทักษ์. (2556). พฤติกรรมการท่องเที่ยวของคนพิการทางการเคลื่อนไหวในกรุงเทพมหานครและปริมณฑล (ปริญญาวิทยาศาสตรมหาบัณฑิต) คณะวิทยาศาสตร์การกีฬา จุฬาลงกรณมหาวิทยาลัย. กรุงเทพฯ.
ภัทรวดี เบญจฆรณี. (2552). การศึกษาสภาพปัญหาและความต้องการการท่องเที่ยวของคนพิการทางการเคลื่อนไหว (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต). จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. กรุงเทพฯ.
วารุณี เกตุสะอาด และปกรณ์ สุวานิช. (2554). การประเมินศักยภาพการท่องเที่ยวเชิงเกษตรของพื้นที่เขตทวีวัฒนา กรุงเทพมหานคร. ใน รายงานการประชุมวิชาการและนำเสนอผลงานวิจัย มสธ. วิจัย ประจำปี 2554 (หน้า 364-379). นนทบุรี: มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
สุภาภรณ์ ประสงค์ทัน. (2560). การศึกษาข้อจำกัดทางการท่องเที่ยวและความตั้งใจในการเดินทางท่องเที่ยวของคนพิการในเขตกรุงเทพมหานครและปริมณฑล. วารสารสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ, 20(1), 298-312.
สุรีย์ เข็มทอง และภูริพัฒน์ ชาญกิจ. (2563). การพัฒนารูปแบบการตลาดของการท่องเที่ยวเชิงเกษตรวิถีชุมชนเพื่อคนทั้งมวลในจังหวัดชุมพร (รายงานวิจัย). กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการส่งเสริมวิทยาศาสตร์วิจัยและนวัตกรรม (สกสว).
สำนักพัฒนาแหล่งท่องเที่ยว กรมการท่องเที่ยว. (2553). คู่มือการประเมินมาตรฐานคุณภาพแหล่งท่องเที่ยวเชิงเกษตร. กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา. สืบค้นเมื่อ 20 มกราคม 2562, จาก http://www.tourism.go.th/view/1/คู่มือประเมินคุณภาพแหล่งท่องเที่ยว/937/TH-TH.
สำนักงานจังหวัดชุมพร. (2561). แผนพัฒนาจังหวัดชุมพร 2561-2564. (ฉบับทบทวนปี 2562). สืบค้นเมื่อ 5 พฤศจิกายน 2562, จาก http://www.chumphon.go.th/2013/page/planchumphon.
องค์การบริหารส่วนตำบลถ้ำสิงห์. (2560). ประวัติความเป็นมาของตำบลถ้ำสิงห์. สืบค้น เมื่อ 28 กรกฎาคม 2562, จาก http://www.tumsing.go.th/html/new-menu.asp?
Adillón, R. (2019). DIAMOND MODEL: A Theoretical Framework for the Sustainable Development of Tourism. Art Human Open Acc J, 3(1), 11-23. DOI: 10.15406/ahoaj.2019.03.00099.
Aldwin, C.M., Igarashi, H., Gilmer, D.F., & Levenson, M.R. (2018). Health, Illness, and Optimal Aging: Bilogical and Psychosocial Perspectives (3rd ed.). New York: Springer Publishing Company.
Ansoff, H. I. (1987). Corporate Strategy. London: Penguin.
Baker, M. (1989). Tourism for All: A Report of the Working Party Chaired by Mary Baker. London: English Tourist Board in Association with the Holiday Care Service, the Scottish Tourist Board, the Wales Tourist Board.
Buhalis, D. (2000). Marketing the Competitive Destination of the Future. Tourism Management, 21(1), 97-116.
Crawford, D. W., & Godbey, G. (1987). Reconceptualizing barriers to family leisure. Leisure Sciences, 9(2), 119-127.
Chase, L.C., Stewart, M., Schilling, B., Smith, B., & Walk, M. (2018). Agritourism: Toward A Conceptual Framework for Industry Analysis. Journal of Agriculture, Food Systems, and Community Development, 8(1), 13-19.
Darcy, S., & Dickson, T.J. (2009). A Whole-of-life Approach to Tourism: The Case for Accessible Tourism Experiences. Journal of Hospitality and Tourism Management, 16(1), 32-44.
Draper, J., Shenoy, S., & Norman, W. (2006). Segmenting Agritourists: Implications for Marketing and Collaborative Partnerships. Unpublished Manuscript.
Jamieson, W. (2006). Community Destination Management in Developing Economies. New York: The Haworth Hospitality Press.
Lee, B.K., Agarwal, S., & Kim, H.J. (2012). Influences of Travel Constraints on the People with Disabilities’ Intention to Travel: An Application of Seligman’s helplessness Theory. Tourism Management, 33 (3), 569-579.
Lwanga, S.K., & Lemeshow, S. (1991). Sample Size Determination in Health Studies: A Practical Manual. World Health Organisation. Geneva.
Pike, S. (2008). Destination Marketing: An Integrated Marketing Communication Approach. Butterworth-Heinmann, Burlington. MA.
Porter, M. E. (1998). The Competitive Advantage of Nations. New York: Free Press.
Tcholeev, I., & Vodenska, M. (2008). Spatial Analysis of the Tourism Potential in Bourgas District. In the Proceeding of the 2007 International Conference on Tourism 22-24 November 2007. Bucharest: Academy of Economic Study.
