Local Fiscal Disparity from Land Transfer Tax.

Main Article Content

Nuttapon Sroisamut
Ausanakorn Tavarom
Direk Patmasiriwat

Abstract

This research studied about the situations of real estate market in provinces. The purposes of this study were First, to study the change of the quantity of real estate trading and land transfer tax in provinces and Second, to evaluate the local fiscal disparity getting from land transfer tax. Quantitative research method by analyzing secondary data from related organizations and descriptive statistics were used in this study. The first results revealed that from 2011 to 2016, the land title deed had increased about 9.67% , the condos had  increased about 69.11%, and transaction had increased about 23.97%. These caused transfer tax being collected by the department of lands had increased about 31,259 MB per year (increasing about 2.40% per year). The land transfer tax was one part of income that the government allocated to lower-tier local governments. The second results that the revenue of the land transfer tax caused inequality of the local finance.  The 5 provinces with the highest land transfer tax could be ranked in order as Phuket, Bangkok, Nontaburi, Chonburi, and Samutprakan. Furthermore, it was found that the group of provinces with the high level of the land transfer tax had inequality in collecting the land transfer tax at low level. The coefficient is about 0.08-0.11. The 5 provinces with the lowest land transfer tax could be ranked in order as Narathiwat, Pattani, Yala, Satun, and Maehongson. The land transfer tax of these 5 provinces had inequality in collecting the land transfer tax at quite high level. The coefficient is about 0.39-0.42.

Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

Section
บทความวิจัย (Research Article)

References

กระทรวงการคลัง. สืบค้นเมื่อ 30 ส.ค. 2560, จากกระทรวงการคลัง http://www.mof.bo.th/home/eco/index_economic wordlist.htm.
กลุ่มสารนิเทศ สำนักงานปลัดกระทรวงการคลัง, (2558), มาตรการการเงินการคลังเพื่อกระตุ้นเศรษฐกิจภาคอสังหาริมทรัพย์. ข่าวกระทรวงการคลัง, 85/2558
กิตติพจน์ ศรีจันทรา. (2552). ปัจจัยที่มีผลต่อการพัฒนาธุรกิจอสังหาริมทรัพย์: กรณีศึกษา เปรียบเทียบประเภทบ้านเดี่ยวระดับหรูและคอนโดมิเนียม. (วิทยานิพนธ์เศรษฐศาสตร์มหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์)
จุรีย์ วิสุทธิ. (2557). หลักเบื้องต้นเกี่ยวกับการประเมินมูลค่าทรัพย์สิน. หลักสูตร "การประเมินราคาทรัพย์สิน (Property Valuation Course) รุ่นที่ 6" (หน้า 1-2, 14-15). กรุงเทพฯ: มูลนิธิสถาบันธนารักษ์ศึกษา.
ชัยรัตน์ เอี่ยมสกุลรัตน์. (2558). เศรษฐศาสตร์ภาครัฐ : ทฤษฎีและแนวคิดเชิงนโยบาย. กรุงเทพฯ:โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ดิเรก ปัทมสิริวัฒน์ และดารุณี พุ่มแก้ว. (2557). ความเหลื่อมล้ำการคลังท้องถิ่นและแนวทางการปฏิรูปเงินอุดหนุน. ใน ดิเรก ปัทมสิริวัฒน์ (บรรณาธิการ), การคลังท้องถิ่น การขยายฐานรายได้และลดความเหลื่อมล้ำ (หน้า 17). กรุงเทพฯ: บริษัท พี.เอ. ลีฟวิ่ง จำกัด.
ดิเรก ปัทมสิริวัฒน์. (2560). ดุลยภาพดุลยพินิจ : ตลาดที่ดิน เครื่องชี้วัดความร้อนแรงเป็นรายจังหวัด. http://www.matichon.co.th/news/440276.
สฤณี อาชวานันทกุล. (2554). ความเหลื่อมล้ำฉบับพกพา. กรุงเทพฯ: เปนไท พับลิชชิ่ง.
อภิวัฒน์ รัตนวราหะ. (2552). ความเหลื่อมล้ำเชิงพื้นที่ในประเทศไทยระหว่างปี พ.ศ.2524-2548. บทความอภิปราย 2552-1. ภาควิชาวางแผนภาคและเมือง คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์
European Public Real Estate Association. (2012). Real Estate in the Real Economy: Supporting growth, jobs and sustainability. Belgium.
Robin Boadway & Anwar Shah . (2007). Intergovernmental Fiscal Transfers: Principles and Practice. United States of America: World Bank.
Yin Heng. (2008). Fiscal Disparities and the Equalization Effects of Fiscal Transfers at the County Level in China. Annal of Economics and Finance, 9(1), 115-149.