ผลการใช้การจัดการเรียนรู้แบบเน้นภาระงานร่วมกับวิดีโอพอดแคสต์ เพื่อพัฒนาความสามารถด้านการพูดในที่สาธารณะ ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3
คำสำคัญ:
การจัดการเรียนรู้แบบเน้นภาระงาน, วิดีโอพอดแคสต์, การพูดในที่สาธารณะบทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) เปรียบเทียบความสามารถในการพูดในที่สาธารณะระหว่างก่อนและหลังการจัดการเรียนรู้แบบเน้นภาระงานร่วมกับวิดีโอพอดแคสต์ ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 และ 2) เปรียบเทียบผลความสามารถในการพูดในที่สาธารณะระหว่างกลุ่มที่ใช้การจัดการเรียนรู้แบบเน้นภาระงานร่วมกับวิดีโอพอดแคสต์ และกลุ่มที่ได้รับการสอนด้วยวิธีปกติ กลุ่มตัวอย่างในการวิจัยได้แก่ นักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 ของโรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษากรุงเทพมหานคร จำนวน 2 กลุ่มได้แก่ กลุ่มทดลองซึ่งเป็นกลุ่มนักเรียนที่เรียนด้วยการจัดการเรียนรู้แบบเน้นภาระงานร่วมกับวิดีโอพอดแคสต์ และ กลุ่มควบคุมซึ่งเป็นกลุ่มนักเรียนที่เรียนด้วยการจัดการเรียนรู้แบบปกติ ซึ่งผู้วิจัยได้มาจากการสุ่มตัวอย่างแบบแบ่งกลุ่ม (Cluster Random Sampling) เป็นนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 ภาคเรียนที่ 1 ปีการศึกษา 2568 จำนวน 2 ห้องเรียน ห้องเรียนละ 42 คน เครื่องมือในการวิจัยได้แก่ 1) แผนการจัดการเรียนรู้โดยใช้แนวคิดการจัดการเรียนรู้แบบเน้นภาระงานร่วมกับวิดีโอพอดแคสต์ 2) วิดีโอพอดแคสต์ และ 3) แบบประเมินความสามารถด้านการพูดในที่สาธารณะก่อนและหลังการทดลอง (pre – test and post – test) วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้ค่าสถิติ ค่าเฉลี่ย (M) ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน (SD) และสถิติทดสอบค่าที (t-test dependent)
ผลการวิจัยพบว่า 1) กลุ่มตัวอย่างที่ได้รับการจัดการเรียนการสอนตามแนวคิดการจัดการเรียนรู้แบบเน้นภาระงานร่วมกับวิดีโอพอดแคสต์ มีคะแนนการพูดในที่สาธารณะหลังทดลอง (M=78.11, SD=2.09) สูงกว่าก่อนทดลอง (M=35.69, SD=11.55) อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 2) คะแนนการทดสอบความสามารถด้านการพูดในที่สาธารณะของนักเรียนกลุ่มทดลองที่ได้รับการจัดดการเรียนรู้แบบเน้นภาระงานร่วมกับวิดีโอพอดแคสต์มีคะแนนสูงกว่ากลุ่มควบคุมที่เรียนด้วยวิธีปกติ (M=54.04, SD=9.69) อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงศึกษาธิการ.(2560). ตัวชี้วัดและหลักสูตรแกนกลาง กลุ่มสาระการเรียนรู้ภาษาไทย (ฉบับปรับปรุง พ.ศ. 2560) ตามหลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551. สำนักคณะกรรมการศึกษาขั้นพื้นฐานกระทรวงศึกษาธิการ: โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทยจำกัด.
คัทลียา วิเลปะนะ. (2562). ผลของการจัดสภาพแวดล้อมการเรียนรู้ภาษาไทยออนไลน์โดยใช้ภาระงานเป็นฐานเพื่อพัฒนาทักษะการสื่อสารด้วยวาจาสำหรับผู้เรียนภาษาไทยเป็นภาษาที่สอง. หลักสูตรครุศาตรมหาบัณฑิต คณะครุศาสตร์, จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ณัฐกิตติ์ นาทา. (2561) การจัดการเรียนรู้โดยใช้ภาระงานเป็นฐาน : แนวคิดเพื่อการพัฒนาทักษะทางภาษาไทย.วารสารมหาวิทยาลัยศิลปากร,29(1),352 – 366.
ณุรัตน์ แย้มฉาย. (2559). การจัดการเรียนรู้แบบเน้นภาระงานเพื่อพัฒนาความสามารถการพูดนำเสนอภาษาอังกฤษสำหรับนักศึกษาปริญญาบัณฑิตชั้นปีที่ 1 มหาวิทยาลัยศิลปากร. หลักสูตรศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต คณะศึกษาศาสตร์, มหาวิทยาลัยศิลปากร.
ทินวัฒน์ สร้อยกุดเรือ. (2561). การพูดในที่ชุมชน. คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น.
ทิพย์สุดา ทวีสิทธิ์. (2561). การพัฒนาชุดกิจกรรมการสื่อสารภาษาไทยเป็นภาษาต่างประเทศตามแนวทางการจัดการเรียนรู้แบบเน้นภาระงานและทฤษฎีภาษาศาสตร์สังคมสำหรับนักเรียน ประถมศึกษา. หลักสูตรครุศาตรมหาบัณฑิต คณะครุศาสตร์, จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
นันทา ทองทวีวัฒนะ.(2565). แนวทางการพัฒนาทักษะและศิลปะการพูดในที่ประชุมชนของนักศึกษามหาวิทยาลัยอัสสัมชัญ. วารสารสหวิทยาการมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 5(3), น. 918 – 923.
นารีนารถ กลิ่นหอม และคณะ.(2560). การพัฒนาความสามารถด้านการพูดภาษาจีนโดยการจัดการเรียนรู้แบบเน้นภาระงาน (Task – Based Learning) ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น,40(2), 73 – 79.
นรศมล ทุนรัตนบรรลือ. (2564). การสร้างชุดกิจกรรมเพื่อพัฒนาทักษะการพูดในที่ชุมชนของผู้นำนักเรียนโรงเรียนโกวิทธำรงเชียงใหม่โดยใช้กระบวนการค่ายนักพูด. วารสารบัณฑิตศึกษาปริทรรศน์ มจร วิทยาเขตแพร่, 7(2), 216 – 228.
ปพัชญา อ่อนแดง และคณะ. (2566). ผลของการใช้กิจกรรมบทบาทสมมติและวีดิทัศน์ เพื่อส่งเสริมความสามารถในการพูดาษาอังกฤษของนักเรียนระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพ.วารสารศึกษาศาสตร์, มหาวิทยาลัยศิลปากร. 21(2),178 – 190.
ประสิทธิ์ กาพย์กลอน, ประพนธ์ เรืองณรงค์, เสาวลักษณ์ อนันตศานต์ และวิโรจน์ ผดุงสุนทรารักษ์ (2557). การเตรียมเพื่อการพูดและการเขียน. กรุงเทพฯ : มหาวิทยาลัยรามคำแหง.
ประสบพร ต้นโพธิ์ และ วิชดา โยชิดะ. (2567). การพัฒนาการจัดกิจกรรมการเรียนรู้แบบเน้นภาระงานเป็นฐานเพื่อส่งเสริมทักษะการพูดของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5. วารสารสังคมศาสตร์เพื่อการพัฒนาท้องถิ่น มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม, 8(2), น.302 – 312.
ปวริศร์ ปิงเมือง. (2564). การพัฒนาโมไบล์แอปพลิเคชันช่วยเรียนภาษาที่ใช้ภาระงานเป็นฐานและเกมิฟิคชันเพื่อส่งเสริมการเขียนภาษาอังกฤษของนักเรียนมัธยมศึกษาตอนต้น. หลักสูตรครุศาสตมหาบัณฑิต คณะครุศาสตร์, จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
พงศกร สมมิตร. (2552). การพัฒนาทักษะการพูดสุนทรพจน์ของนักเรียนที่มีความสามารถพิเศษด้านการพูด โดยใช้กระบวนการค่ายอัจฉริยะนักพูด. หลักสูตรศึกษาศาตรมหาบัณฑิต (การสอนภาษาไทย), คณะศึกษาศาสตร์, มหาวิทยาลัยเชียงใหม่
ภัคภร อุบลน้อย. (2564). การพัฒนาทักษะการพูดภาษาอังกฤษด้วยการจัดการเรียนรู้ที่เน้นภาระงานเกี่ยวกับการค้าขายสินค้าประจำท้องถิ่นของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 โรงเรียนบ้านลาดวิทยา จังหวัดเพชรบุรี. หลักสูตรศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการสอนภาษาอังกฤษ ภาควิชาหลักสูตรและการสอน บัณฑิตวิทยาลัย ,มหาวิทยาลัยศิลปากร
ภัคภร และ พีรพัฒน์. (2564). การพัฒนาทักษะการพูดภาษาอังกฤษด้วยการจัดการเรียนรู้ที่เน้นภาระงานเกี่ยวกับการค้าขายสินค้าประจำท้องถิ่นของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3. วารสารครุศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย,49(4),3.
รุ่งโรจน์ ต้นประดิษฐ. การใช้รูปแบบการเรียนการสอนทักษะปฏิบัติของเดวีส์เพื่อพัฒนาทักษะการพูดในที่ประชุมชนของนักศึกษาสาขาวิชาภาษาไทย ชั้นปีที่ 2 โปรแกรมวิชาภาษาและวัฒนธรรมไทย คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงราย. วารสาร ฟ้าเหนือ, 15(1), 81 – 86.
วันดี ชวดนุช. (2559). การพูดในงานสื่อสารมวลชน. กรุงเทพฯ : สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยรามคำแหง
สุมนา เขียนนิล. (2565). แนวทางการสอนคำเสริมภาษาไทยในฐานะภาษาที่สองตามแนวคิดการจัดการเรียนรู้แบบเน้นภาระงาน (Task based Learning)และแบบร่วมมือ (Cooperative Learning). วารสารมนุษยศาสตร์วิชาการ. 29(1),352 – 366.
สรวชญ สมณวัฒนา. (2564). การพัฒนาความสามารถด้านการพูดของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 ด้วยการจัดการเรียนรู้แบบร่วมมือร่วมกับข้อมูลท้องถิ่น. หลักสูตรศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการสอนภาษาไทย ภาควิชาหลักสูตรและวิธีสอน, มหาวิทยาลัยศิลปากร.
อรัญญา แสนสระ. (2563). ภาษาไทยเพื่อการสื่อสาร.ปทุมธานี: โรงพิมพ์มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี.
อดุลย์ ไทรเล็กทิม. (2550). ปัญหาการใช้ภาษาไทยของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาในกรุงเทพมหานคร. วารสารวิจัยรามคำแหง,10(1), 83 – 96.
อรวรรณ สินารุณ. (2561). การสอนภาษาที่เน้นภาระงานเพื่อส่งเสริมความสามารถในการฟัง พูดภาษาอังกฤษ และความมั่นใจในตนเองของนักเรียนชั้นประถมปีที่ 3. วารสารมหาวิทยาลัยราชภัฏยะลา, 15(1),30-39.
Anjum, Kayani, & Jumani. (2019). The Effect of Task Based Language Learning (TBLL) on Developing Speaking Skills of Secondary School Learners in Pakistan. International Journal of English Linguistics, 9(2) Article 284 - 285.
Bharadwaj, A., & Rath, P. (2021). Public Speaking for Leaders: Communication Strategies forthe Global Market (1st ed.). Routledge India. https://doi.org/10.4324/9781003191056
Burhanuddin.(2021). Improving Students’ Oral CommunicationSkills inPublic Speaking through Individual Presentation Task. JurnalIlmiah Lingua Idea.12(2),159
Bylkova, Chubova & Kudryashov. (2021). Public speaking as a tool for developing students’ communication and speech skills. Southern Federal University.
Schultze. (2020). An Essential Guide to Public Speaking: Serving Your Audience with Faith, Skill, and Virtue. Baker Academic, 2020, 11 – 16.
Ellis. (2003). Task-Based Language Learning and Teaching. London, England: Oxford University Press.
Ellis, R., & Shintani, N. (2014). Exploring language pedagogy through second language acquisition research. Milton Park, Oxfordshire: Routledge.
Fitria, Vianty & Petrus. (2015). Using Podcast to improve students’ Listening and Speaking Achievement. The Journal of English Literacy Education, 2(1), 55 - 68
Hasibuan, Adisaputer & Harahap. (2021). Development of Persuasive Speech Text Materials Assisted by Podcast Media for Class IX Students of Nurcahaya Medan PrivateJunior High School. Indonesian Language and Literature Education Study Program of Postgraduate School of Universitas Negeri Medan.
Iberri-Shea. (2009). Using Public Speaking Tasks in English Language Teaching. English Teaching Forum, 47(2) Article 18 - 19.
Thomas P. Mauriello.(2021). Public Speaking for Criminal Justice Professionals A Manner of Speaking. (CRC Press Taylor & Francis Group,2021), 5 – 9
Suseno. (2023). Using the Podcast Contents to Help EFL Students in Improving Their Grammar and Pronunciation. Journal Corner of Education, Linguistics,and Literature, 3(2), 108 – 120.
Koch & Schmitt. (2024). Speaking with a purpose.CRC Press Taylor & Francis Group,2024), 5
Lambert, Aubrey & Bui. (2023). The Role of the Learner in Task-Based Language TeachingTheory and Research Methods. (CRC Press Taylor & Francis Group,2023), 1.
Marshall-Wheeler, N., Meng, Y., & Worker, S. (2022). Exploring Public Speaking Self-Efficacy in the 4-H Presentation Program. The Journal of Extension, 60(4), Article 12. https://doi.org/10.34068/joe.60.04.12
Martínez Cabezas, Hans. (2023). Impact of task-based language teaching (TBLT) on tenth graders' speaking skill at a public school. Masters in English Didactics Faculty of Arts and Humanities, Universidad de Caldas.
Maria, Herrera, Belen, Yambay & Virginia. (2016). Exploration of the use of Task Based Learning Approach and their advantages in Speaking development, in students of tenth year "a" of basic education at "Amelia Gallegos Díaz" high school during the academic period 2015 - 2016. Universidad de Chimborazo.
Michael J. Hostetler and Mary L. Kahl. (2016). Advanced Public Speaking a Leader Guide (CRC Press Taylor & Francis Group,2016), 3
Munirah, and Muhsin, M. A. (2015). Using Task-Based Approach in Improving the Students’ Speaking Accuracy and Fluency. Journal of Education and Human Development, 4(3),181-190.
Ramos. (2020). Public Speaking Preparation Stage: Critical Thinking and Organization Skills in South Korea. International Research in Education, 8(2), 77
Richards & Rodgers. (2014). Approaches and methods in language teaching. Cambridge University Press.
Shyam, S Salim and Elizabeth Joy, Irene. (2016). Public Speaking Skills. In: Training Manual on Theeranaipunya - Equipping Fisherwomen Youth for Future. ICAR-Central Marine Fisheries Research Institute, Kochi, pp. 129-132.
Willis, J. (1996). A Framework for Tasked-based Learning. England. London, UK: Longman Harlow.
Willis, J. (1998). A Framework for Task-Based Learning. Longman: de HenselerBooks.
Willis, J. (2005). A framework for task-based learning. Harlow, UK: Longman.
Willis, D., & Willis, J. (2007). Doing task-based teaching. Oxford, UK: Oxford University Press.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
เวอร์ชัน
- 2026-11-18 (5)
- 2026-11-18 (4)
- 2026-11-18 (3)
- 2026-11-18 (2)
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2026 มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
1. ทรรศนะและข้อคิดเห็นใด ๆ ที่ปรากฏอยู่ในวารสาร ECT Education and Communication Technology Journal เป็นของผู้เขียนโดยเฉพาะ สำนักเทคโนโลยีการศึกษา มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช และกองบรรณาธิการไม่จำเป็นต้องเห็นพ้องด้วย
2. กองบรรณาธิการของสงวนลิขสิทธิ์ในการบรรณาธิการข้อเขียนทุกชิ้น เพื่อความเหมาะสมในการจัดพิมพ์เผยแพร่