การประเมินโครงการพัฒนาผู้เรียนเพื่อก้าวเข้าสู่การเป็นนวัตกรในศตวรรษที่ 21 อย่างสร้างสรรค์ ตามรูปแบบการประเมินแบบตอบสนอง กรณีศึกษาโรงเรียนอนุบาลทิพยาหล่มสัก
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การประเมินครั้งนี้ผู้ประเมินได้นำรูปแบบการประเมินแบบตอบสนองมาใช้โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อประเมินโครงการพัฒนาผู้เรียนเพื่อก้าวเข้าสู่การเป็นนวัตกรในศตวรรษที่ 21 อย่างสร้างสรรค์ กรณีศึกษาโรงเรียนอนุบาลทิพยาหล่มสัก ซึ่งได้นำแนวคิดเชิงระบบมาจัดกลุ่มประเด็นข้อคำถามของผู้มีส่วนได้ส่วนเสีย แบ่งออกเป็น 5 ด้าน ได้แก่ ด้านบริบท ปัจจัยนำเข้า กระบวนการ ผลผลิต และผลกระทบ แหล่งข้อมูลที่ใช้ ประกอบด้วย ผู้บริหาร 2 คน ครูผู้รับผิดชอบโครงการและครูที่เข้าร่วมโครงการ 32 คน ผู้เรียน 617 คน ตัวแทนผู้ปกครอง 12 คน และผู้แทนชุมชน 5 คน รวมทั้งหมด 668 คน เครื่องมือที่ใช้ ได้แก่ แบบประเมินความเหมาะสมของสื่อเทคโนโลยี ทักษะความเป็นนวัตกร ผลงานผู้เรียน และแบบสัมภาษณ์จำนวน 5 ฉบับ จากการวิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการวิเคราะห์สรุปอุปนัย พบว่า 1) ด้านบริบท วัตถุประสงค์โครงการมีความสอดคล้องกับบริบทและความต้องการของชุมชน และผลลัพธ์ที่ผู้ปกครองต้องการ 2) ด้านปัจจัยนำเข้า มีความพร้อม และเพียงพอในทุกมิติ ทั้งความรู้ความเข้าใจของครู ความเพียงพอ สื่อเทคโนโลยี วัสดุอุปกรณ์ แหล่งเรียนรู้ทั้งใน และนอกโรงเรียน งบประมาณ ตลอดจนมีความคุ้มค่าต่อผู้เรียน 3) ด้านกระบวนการ การจัดกิจกรรมการเรียนรู้แบบบูรณาการและค่ายวิชาการมีความเหมาะสม 4) ด้านผลผลิต ทักษะความเป็นนวัตกรของผู้เรียนในภาพรวมอยู่ในระดับดี รายทักษะอยู่ในระดับดีถึงดีมาก และผลงานของผู้เรียนอยู่ในระดับดีมาก และ 5) ด้านผลกระทบ โครงการมีการบริหารจัดการอย่างเป็นระบบจึงไม่กระทบต่อการเรียนปกติ อีกทั้งผลงานนวัตกรรมของผู้เรียนยังสามารถนำไปประยุกต์ใช้แก้ไขปัญหาในชุมชนได้อย่างเป็นรูปธรรม
Article Details
เอกสารอ้างอิง
ดำรงค์ ตุ้มทอง และสายฝน วิบูลรังสรรค์. (2560). การประเมินแบบตอบสนอง: แนวคิดสู่การปฏิบัติ. วารสารวิชาการศึกษาศาสตร์ คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ, 18(1), 10–25.
ไตรรัตน์ โภคพลากรณ์. (2562). การบริหารโครงการ: แนวคิดและกระบวนการ. เคล็ดไทย.
บุญเลียง ทุมทอง. (2559). ทฤษฎีและการพัฒนารูปแบบการจัดการเรียนรู้ (พิมพ์ครั้งที่ 3). ทริปเพิล เอ็ดดูเคชั่น.
รัตนะ บัวสนธ์. (2548). ทิศทางและอาณาบริเวณการประเมิน. สวรรค์วิถีการพิมพ์.
สำนักงานศึกษาธิการจังหวัดเพชรบูรณ์. (2568). แผนพัฒนาการศึกษาจังหวัดเพชรบูรณ์ ระยะที่ 2 (พ.ศ. 2566-2570). https://www.pnbpeo.go.th/web/list/plan/391ca3668ee12a9c4f55e58968237c51.pdf
Brown, T. (2008). Design thinking. Harvard Business Review, 86(6), 84–92.
Dyer, J., Gregersen, H., & Christensen, C. M. (2011). The innovator’s DNA: Mastering the five skills of disruptive innovators. Harvard Business Review Press.
Forsberg, K., Mooz, H., & Cotterman, H. (1996). Visualizing project management: A model for business and technical success. John Wiley & Sons.
Limbu, P. (2012, June). Teaching strategy: Activity-based teaching method. http://eprogressiveportfolio.blogspot.com/2012/06/activity-based-teaching-method.html
Obradovitch, M. M., & Stephanou, S. E. (1990). Project management: Risks and productivity. Daniel Spencer Publishers.
Turner, J. R. (1993). The handbook of project-based management: Improving the processes for achieving strategic objectives. McGraw-Hill.
Yakman, G. (2008). STEAM education: An overview of creating a model of integrative education. In M. J. de Vries (Ed.), PATT-19: Research on technology, innovation, design & engineering teaching (pp. 335–358). ITEEA.
