รูปแบบกลยุทธ์การตลาดที่ส่งผลต่อประสิทธิผลทางการตลาดมหาวิทยาลัยเอกชนในกรุงเทพมหานคร

Main Article Content

โสภิณ ปิยชาติ Sopin Piyachat
จิรพล จิยะจันทร์ Jirapon Jiyajun

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้วัตถุประสงค์ เพื่อสร้างรูปแบบกลยุทธ์การตลาดที่ส่งผลต่อประสิทธิผลทางการตลาดของมหาวิทยาลัยเอกชนในกรุงเทพมหานคร โดยใช้ระเบียบวิธีการวิจัยแบบผสมระหว่างการวิจัยเชิงปริมาณ และการวิจัยเชิงคุณภาพ ประชากรที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้ คือ มหาวิทยาลัยเอกชน ในกรุงเทพมหานคร โดยได้กำหนดกลุ่มตัวอย่างแบบเจาะจง เป็นมหาวิทยาลัยเอกชนชั้นนำของไทย ในกรุงเทพมหานคร จำนวน 8 แห่ง ประกอบด้วย มหาวิทยาลัยกรุงเทพ มหาวิทยาลัยกรุงเทพธนบุรี มหาวิทยาลัยเกษมบัณฑิต มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์ มหาวิทยาลัยรัตนบัณฑิต มหาวิทยาลัยสยาม มหาวิทยาลัยหอการค้าไทย มหาวิทยาลัยอัสสัมชัญ ผู้ให้ข้อมูล ได้แก่ นักศึกษาชั้นปีที่ 1 รวมจำนวน 420 คน เครื่องมือที่ใช้เป็นแบบตรวจสอบรายการ สถิติที่ใช้วิเคราะห์ข้อมูลได้แก่ หาค่าเฉลี่ย และค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน และวิเคราะห์เนื้อหา การแปลความหมายโดยการกำหนดเกณฑ์การประเมินความคิดเห็นตามแนวคิดของเบสท์ (Best) และได้เลือกบุคลากรด้านการตลาดของมหาวิทยาลัยเอกชน/ นักวิชาการศึกษา จำนวน 10 ราย ที่มีประสบการณ์ และความรู้ความชำนาญเกี่ยวกับบริบทของมหาวิทยาลัยเอกชน และวิธีการในการสร้างความสำเร็จด้านการตลาดให้กับมหาวิทยาลัยเอกชน เครื่องมือที่ใช้เป็นแบบสัมภาษณ์แบบกึ่งโครงสร้าง และใช้การวิเคราะห์ข้อมูลความสัมพันธ์ โดยใช้การวิเคราะห์เนื้อหา


     ผลการวิจัยพบว่า รูปแบบกลยุทธ์การตลาดที่ส่งผลต่อประสิทธิผลทางการตลาดมหาวิทยาลัยเอกชนในกรุงเทพมหานคร มีองค์ประกอบร่วมทั้งหมดจำนวน 2 องค์ประกอบ ซึ่งสามารถอธิบายความแปรปรวนได้ร้อยละ 38.60 ซึ่งแต่ละองค์ประกอบ คือ องค์ประกอบที่ 1 ประกอบด้วยตัวแปรย่อยทั้งหมด 4 ตัวแปร สามารถอธิบายความผันผวนของตัวแปรเดิมได้ร้อยละ 28.978 ประกอบด้วย ตัวแปร ด้านคุณลักษณะอาจารย์ผู้สอน ด้านช่องทางการให้ความรู้ ด้านลักษณะทางกายภาพ ด้านราคา ด้านกระบวนการในการให้บริการ ดังนั้น องค์ประกอบร่วมที่ 1 เรียกว่า การตลาดมหาวิทยาลัยเอกชน องค์ประกอบที่ 2 ประกอบด้วย ตัวแปรย่อยทั้งหมด 7 ตัวแปร สามารถอธิบายความผันผวน ของตัวแปรเดิมได้ร้อยละ 38.604 ประกอบด้วยตัวแปร ด้านความพึงพอใจของผู้เรียน ด้านผู้เรียนเพิ่มขึ้น ด้านแรงจูงใจ ด้านการรับรู้ ด้านทัศนคติ ด้านภาพลักษณ์ ด้านการส่งเสริมการตลาด ดังนั้น องค์ประกอบร่วมที่ 2 เรียกว่า ประสิทธิผลทางการตลาดมหาวิทยาลัยเอกชน

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
Sopin Piyachat โ. ป., & Jirapon Jiyajun จ. จ. (2018). รูปแบบกลยุทธ์การตลาดที่ส่งผลต่อประสิทธิผลทางการตลาดมหาวิทยาลัยเอกชนในกรุงเทพมหานคร. วารสารวิทยาลัยดุสิตธานี, 12(1), 233–248. สืบค้น จาก https://so01.tci-thaijo.org/index.php/journaldtc/article/view/118129
ประเภทบทความ
บทความวิชาการ

เอกสารอ้างอิง

Bickerstaffe, G. (1997). Which MBA?: A critical guide to the world’s best programs (8th ed.). Great Britain, Englang: The Cambridge University Press.
Isranews. (2012). “State-Private Student” Day after day. Retrieved October 1, 2015. from https://www.isranews.org/
Jarus, Suwanvala. (2008). Independence of Thai Universities. Bangkok: Chulalongkorn University.
Kamchai, Jongkaphan. (2003), Universities in the state designated plus or minus with Thai higher education. Bangkok: The Book of Love.
Kotler, Philip and Gary Armstrong. (1996). Principles of Marketing (8th ed). Prentice-Hall, Inc.
Kotler, Philip. (2000). Marketing Management (The Millennium edition).Upper Saddle River, NJ: Person Prentiec Hall.
Ministry of University Affairs. (2001). Reported by the Bureau of Private University Affairs. Bangkok: Ministry of University.
Niyut, Krungwong. (2000), Master of Business Administration Program Development in Thailand. Doctor of Philosophy Program in Higher Education, Chulalongkorn University.
Office of the Higher Education Commission. (2008). Annual Report of Office of the Higher Education Commission. Bangkok: Sahamit Printing and folding Leasing.
Panisa Lanchanon. (2005). Marketing Principles. Bangkok: Tummasan Printing.
Penchan, Sungkaew. (2010). Marketing Strategy Development for Lower Northern Rajabhat Universities Case Study Phetchabun Rajabhat University: Phetchabun Rajabhat University.
Schiffman, L. G., & Kanuk, L. L. (2007). Consumer Behavior (9th ed.). Upper Saddle River, NJ: Pearson Prentice Hall.
Siriwan, Serirat et al. (1998). Research of business. Bangkok: The diamond of the business world.
Somran Booncharoen. (2004). Development of marketing strategies for private higher education institutions. Doctor of Philosophy, Chulalongkorn University.
Sribunnak, Nob. (1997), Development Administration of Private Higher Education Institutions Doctor of Public Administration, National Institute of Development Administration.
Verber, N. W. (1995). A study of a doctoral program in higher education as a field of study using a strategic planning model. Atlanta, GA: Georgia State University.
Wasna, Boonyapitak. (2013). Development of quality management strategies for education according to educational quality criteria. To perform excellence for higher education institutions that offer courses in Thai music and dance. Songkhla: dissertation Prince of Songkla University Pattani Campus.