แนวทางการขับเคลื่อนนโยบายตามข้อตกลงร่วมว่าด้วยการยอมรับคุณสมบัติบุคลากรวิชาชีพการท่องเที่ยวไปสู่การปฏิบัติ : กรณีศึกษาเชิงเปรียบเทียบประเทศสมาชิกอาเซียน
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การศึกษาวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) เพื่อศึกษาบริบทการดำเนินการตามข้อตกลงร่วมว่าด้วยการยอมรับคุณสมบัติบุคลากรวิชาชีพด้านการท่องเที่ยวอาเซียน 2) เพื่อวิเคราะห์สถานการณ์และประเด็นช่องว่างในการขับเคลื่อนนโยบายการดำเนินงานตามข้อตกลงฯ ของไทยและประเทศสมาชิกอาเซียน 3) เพื่อศึกษาแนวทางในการขับเคลื่อนนโยบายการดำเนินงานตามข้อตกลงฯ โดยใช้แนวคิดหลักด้านการติดตามและประเมินผล การวิเคราะห์เปรียบเทียบ และทฤษฎีการนำนโยบายไปสู่การปฏิบัติ การวิจัยนี้ใช้ระเบียบวิธีวิจัยเชิงคุณภาพ ด้วยการเก็บรวบรวมและวิเคราะห์ข้อมูลจากเอกสาร และการสัมภาษณ์เชิงลึกกับผู้มีส่วนได้ส่วนเสียของไทย และผู้แทนจากองค์กรการท่องเที่ยวแห่งชาติของประเทศสมาชิกอาเซียนทั้ง 10 ประเทศ ซึ่งคัดเลือกกลุ่มตัวอย่างแบบเจาะจง
ผลการศึกษา พบว่า ประเทศสมาชิกอาเซียนมีการนำนโยบายตามข้อตกลงร่วมว่าด้วยการยอมรับคุณสมบัติบุคลากรวิชาชีพการท่องเที่ยวในระดับอาเซียนไปสู่การปฏิบัติในระดับประเทศที่แตกต่างกัน ส่งผลให้เกิดช่องว่างในการดำเนินงานขึ้น โดยมีสาเหตุมาจากบริบท ภูมิหลังของแต่ละประเทศที่แตกต่างกัน ส่งผลให้มีทิศทางการดำเนินงานในประเด็นต่างๆ ที่ไม่เหมือนกัน โดยเฉพาะสิงคโปร์และบรูไนที่ให้ความสำคัญในการดำเนินงานตามข้อตกลงดังกล่าวน้อยที่สุด ทั้งนี้ กัมพูชาและอินโดนีเซียเป็นประเทศที่มีการดำเนินงานตามข้อตกลงได้อย่างมีประสิทธิภาพและมีความก้าวหน้ามาก เนื่องมาจากการให้ความสำคัญกับภาคีเครือข่าย การวางแผนงานตามหลักการ PDCA ตลอดจนส่งเสริมให้มีศูนย์แห่งความเป็นเลิศในการแลกเปลี่ยนแนวปฏิบัติที่ดี
แนวทางการขับเคลื่อนนโยบายตามกรอบข้อตกลงร่วมว่าด้วยการยอมรับคุณสมบัติบุคลากรวิชาชีพด้านการท่องเที่ยวอาเซียนของประเทศไทย จึงตั้งอยู่บนพื้นฐานของแนวคิดวงจร PDCA และการนำนโยบายไปสู่การปฏิบัติ ในการพัฒนากระบวนการทำงาน ซึ่งสามารถวางแนวทางการดำเนินงานได้จากความร่วมมือของสามภาคีหลัก ได้แก่ หน่วยงานภาครัฐ สมาคมวิชาชีพการท่องเที่ยว และสถาบันการศึกษา ซึ่งแนวทางดังกล่าวจะเป็นการบูรณาการการทำงานให้บรรลุผลและทัดเทียมกับประเทศสมาชิกอาเซียนอื่นได้โดยผ่านการขับเคลื่อนนโยบายใน 3 ประการ ได้แก่ 1) การเป็นแกนกลางในการแลกเปลี่ยนความรู้และประสบการณ์การพัฒนาบุคลากรวิชาชีพท่องเที่ยวอาเซียน 2) การพัฒนาระบบและกลไกสนับสนุนการพัฒนาสมรรถนะบุคลากรวิชาชีพท่องเที่ยว ระดับอาเซียน และ 3) การพัฒนาหน่วยงานคลังสมองด้านการพัฒนาบุคลากรท่องเที่ยว
Article Details
นโยบายการพิจารณากลั่นกรองบทความ
- บทความวิจัยและบทความวิชาการทุกเรื่องที่จะได้รับการตีพิมพ์ต้องผ่านการพิจารณากลั่นกรองโดยผู้ทรงคุณวุฒิ (Peer Review) ในสาขาที่เกี่ยวข้อง จำนวน 3 ท่าน/บทความ
- บทความ ข้อความ ภาพประกอบและตารางประกอบที่ลงตีพิมพ์ในวารสารเป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้เขียน กองบรรณาธิการไม่จำเป็นต้องเห็นด้วยเสมอไป และไม่มีส่วนรับผิดชอบใด ๆ ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนแต่เพียงผู้เดียว
- บทความที่จะได้รับการตีพิมพ์จะต้องไม่เคยตีพิมพ์ เผยแพร่ที่ใดมาก่อน และไม่อยู่ระหว่างการพิจารณาของวารสารฉบับอื่น หากตรวจสอบพบว่ามีการตีพิมพ์ซ้ำซ้อน ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนแต่เพียงผู้เดียว
- บทความใดที่ผู้อ่านเห็นว่าได้มีการลอกเลียนหรือแอบอ้างโดยปราศจากการอ้างอิง หรือทำให้เข้าใจผิดว่าเป็นผลงานของผู้เขียน กรุณาแจ้งให้กองบรรณาธิการวารสารทราบจะเป็นพระคุณยิ่ง
เอกสารอ้างอิง
บุญดี บุญญากิจ และกมลวรรณ ศิริพานิช. (2543). “Bechmarking เพื่อการเพิ่มผลผลิต และศักยภาพในการแข่งขันของประเทศ”. Productivity World ปีที่ 5 ฉบับที่ 25 มีนาคม-เมษายน 2543.
พาณี สีตกะลิน. (2557). “Benchmarking กับการบริหารโรงพยาบาล”. จุลสารวิทยาศาสตร์สุขภาพออนไลน์ ฉบับที่ 2 ปี 2557.
พีรศักดิ์ วรสุนทโรสท. (2542). “Benchmarking กลยุทธ์สู่ความเป็นเลิศในโลกธุรกิจ”. ส.อ.ท. (พ.ย.-ธค. 2542).
เรืองวิทย์ เกษสุวรรณ. (2550). นโยบายสาธารณะ. พิมพ์ครั้งที่ 1. กรุงเทพฯ : บริษัท บพิธการพิมพ์จำกัด.
วรเดช จันทรศร. (2540). การนำนโยบายไปปฏิบัติ (Policy Implementation). พิมพ์ครั้งที่ 1. กรุงเทพฯ
วรเดช จันทรศร. (2548). ทฤษฎีการนำนโยบายไปปฏิบัติ. พิมพ์ครั้งที่ 1. กรุงเทพฯ
สถาบันพัฒนาบุคลากรการท่องเที่ยว. (2559). ประตูสู่อาเซียน 32 ตำแหน่งงาน ตามข้อตกลงร่วมว่าด้วยการยอมรับคุณสมบัติบุคลากรด้านการท่องเที่ยวอาเซียน. กรุงเทพฯ
Alan Hickman and Jim Irwin. (2013). Gap Analysis on Implementation of MRA on Tourism Professionals. ASEAN Australia Development cooperation Program Phase II.
ASEAN-Australia Development Cooperation Program. (2013). National Implementation of the MRA on Tourism Professionals: Success Stories and Best Practices.
ASEAN Secretariat. (2013). ASEAN Mutual Recognition Arrangement on Tourism Professionals Handbook.
Asian Development Bank. (2016). Open windows, closed doors: Mutual recognition arrangements on professional services in the ASEAN region. Mandaluyong.
Asian Development Bank. (2017). The long road ahead: Status report on the implementation of the ASEAN mutual recognition arrangements on professional services". Mandaluyong.
Yoshifumi Fukunaga. (2015). Assessing the Progress of ASEAN MRAs on Professional Services. Retrieved June 15, 2016 from https://www.eria.org/ERIA-DP-2015-21.pdf
