การศึกษาความคุ้มค่าและความพึงพอใจของผู้ใช้ระบบเทคโนโลยีสารสนเทศ เพื่อธุรกิจโรงแรม : กรณีศึกษาโรงแรมระดับ 3 ดาว ในกรุงเทพมหานคร

Main Article Content

ชยพล คนบุญ Chayapol Khonbun

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาความคุ้มค่าและความพึงพอใจในการใช้ระบบเทคโนโลยีสารสนเทศเพื่อธุรกิจโรงแรม ของผู้บริหารฝ่ายที่เกี่ยวข้อง 2) ศึกษาความคุ้มค่าและความพึงพอใจในการใช้ระบบเทคโนโลยีสารสนเทศเพื่อธุรกิจโรงแรม ของบุคลากรที่เกี่ยวข้อง 3) เพื่อศึกษาระดับความพึงพอใจของผู้ใช้ระบบมีความสัมพันธ์กับทัศนคติต่อความคุ้มค่าในการใช้ระบบเทคโนโลยีสารสนเทศเพื่อธุรกิจโรงแรม ในงานวิจัยนี้ ระบบเทคโนโลยีสารสนเทศเพื่อธุรกิจโรงแรม ประกอบด้วย 3 ระบบหลัก คือ 1) ระบบต้อนรับส่วนหน้าและแม่บ้าน (Front Office System) 2)  ระบบบัญชีและการเงิน (Accounting System) 3) ระบบจำหน่าย ณ จุดขาย (Point of Sale : POS) ของแผนกอาหารและเครื่องดื่ม


     การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงปริมาณ การเก็บข้อมูลโดยใช้การสำรวจ จัดทำแบบสอบถาม (Questionnaire) เป็นเครื่องมือ ซึ่งประชากรในการวิจัยครั้งนี้ คือ ผู้บริหารและบุคลากรในโรงแรมระดับ 3 ดาว ในกรุงเทพมหานคร จำนวน 400 ตัวอย่าง


     ผลการวิจัย พบว่า ด้านประชากรศาสตร์ ผู้ตอบแบบส่วนใหญ่อยู่ในระดับผู้ปฏิบัติการ จำนวน 311 คน (77%) และระดับผู้บริหาร จำนวน 89 คน (23%) โดยเป็นเพศหญิง (62%) เพศชาย (38%) และมีวุฒิการศึกษาระดับปริญญาตรีมากที่สุด (60.80%)


     ระดับความพึงพอใจต่อระบบเทคโนโลยีสารสนเทศเพื่อธุรกิจโรงแรมของระดับผู้บริหารในด้านระบบเทคโนโลยี ( = 3.73) และด้านการทำงานของระบบ ( = 3.85) พบว่า ความพึงพอใจอยู่ในระดับมาก ส่วนระดับปฏิบัติการ ความพึงพอใจในด้านระบบเทคโนโลยี ( = 3.30) ระดับความพึงพอใจอยู่ในระดับ ปานกลาง ส่วนด้านการทำงานของระบบ (  = 3.48) ความพึงพอใจอยู่ในระดับมาก


     ทัศนคติต่อความคุ้มค่าของระบบเทคโนโลยีสารสนเทศเพื่อธุรกิจโรงแรม อยู่ในระดับ เห็นด้วย ทั้งในระดับผู้บริหาร (  = 3.91) และระดับผู้ปฏิบัติการ ( = 3.54) อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05


     ผลการทดสอบสมมติฐาน ปัจจัยด้านประชากรศาสตร์ มีผลต่อระดับความพึงพอใจในระบบเทคโนโลยีสารสนเทศเพื่อธุรกิจโรงแรมที่แตกต่างกัน (ยกเว้นเรื่องเพศที่ไม่แตกต่างกัน) ปัจจัยด้านตัวระบบเทคโนโลยีของผู้ใช้ระบบมีผลต่อระดับความพึงพอใจที่แตกต่างกัน Sig  = 0.03 (Sig. < 0.05) ค่าสัมประสิทธ์สหสัมพันธ์ระหว่างระดับความพึงพอใจกับทัศนคติต่อความคุ้มค่า ด้านระบบเทคโนโลยี (r = 0.421, Sig = 0.00) ด้านการทำงานของระบบ (r= 0.449, Sig = 0.00) ทั้ง 2 ด้านอยู่ในระดับปานกลาง อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
Chayapol Khonbun ช. . ค. (2018). การศึกษาความคุ้มค่าและความพึงพอใจของผู้ใช้ระบบเทคโนโลยีสารสนเทศ เพื่อธุรกิจโรงแรม : กรณีศึกษาโรงแรมระดับ 3 ดาว ในกรุงเทพมหานคร. วารสารวิทยาลัยดุสิตธานี, 10(2), 180–195. สืบค้น จาก https://so01.tci-thaijo.org/index.php/journaldtc/article/view/136857
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา. (2550). มาตรฐานการท่องเที่ยวไทยมาตรฐานที่พักเพื่อการท่องเที่ยว.
พิมพ์ครั้งที่ 1 กรุงเทพฯ: มีเดียเพรส.
กัลยา วานิชย์บัญชา. (2550). สถิติสำหรับงานวิจัย. พิมพ์ครั้งที่ 3. กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
จีราภรณ์ สุธัมมสภา และคณะ. ระบบสารสนเทศเพื่อการจัดการฐานข้อมูล. นนทบุรี: โรงพิมพ์มหาวิทยาลัย สุโขทัยธรรมาธิราช.
ชูศรี วงศ์รัตนะ. (2550). เทคนิคการใช้สถิติเพื่อการวิจัย. นนทบุรี: ไทเนรมิตกิจ อินเตอร์.
ธวัชชัย ประดาอินทร์. (2546). ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อนักท่องเที่ยวชาวต่างประเทศในการเลือกใช้บริการโรงแรมในเขตกรุงเทพมหานคร. วิทยานิพนธ์ปริญญาบริหารธุรกิจมหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยเซนต์จอห์น.
ธานินทร์ ศิลป์จารุ. (2551). การวิจัยและการวิเคราะห์ข้อมูลทางสถิติด้วย SPSS. พิมพ์ครั้งที่ 9 กรุงเทพฯ:บิสเนสอาร์แอนด์ดี.
ศิริลักษณ์ โรจนกิจอำนวย. (2553). การจัดกลุ่มความก้าวหน้าธุรกิจอิเล็กทรอนิกส์ของการท่องเที่ยวไทย (Thai E-tourism business progression classification). วารสารบริหารธุรกิจ. กรุงเทพฯ: ศูนย์วิจัยธุรกิจ คณะพาณิชยศาสตร์และการบัญชี มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
สภาอุตสาหกรรมท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย. “ประมวลสถานการณ์ท่องเที่ยวที่ได้รับผลกระทบจาก สถานการณ์ชุมนุมทางการเมือง.” (ออนไลน์). เข้าถึงได้จาก http://www.thailandtourismcouncil.org/imgadmins/news_file/TCT_news.วันที่เข้าถึง : 30 ตุลาคม 2557.
อรุณ สิริจานุสรณ์. “Property Management System: PMS ระบบเทคโนโลยีเชิงสารสนเทศเพื่อการ บริหารโรงแรม”. เข้าถึงได้จาก : http://www.buildernews.in.th/property. วันที่เข้าถึง : 28 ตุลาคม 2557.
อานนท์ วงษ์เชียง และสุรีย์ เข็มทอง. (2555). “แนวทางการเพิ่มประสิทธิภาพของธุรกิจโรงแรมขนาดกลางและขนาดย่อมในเขตอำเภอหัวหิน จังหวัดประจวบคีรีขันธ์”.วารสารการจัดการสมัยใหม่, 10(1), 107-118. มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.