การดำเนินนโยบายของภาครัฐและศักยภาพภาครัฐและเอกชนในการพัฒนาเครือข่ายการตลาดการท่องเที่ยวมวยไทยเชิงสร้างสรรค์ระหว่างประเทศไทยและญี่ปุ่น
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
วิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อวิเคราะห์การดำเนินโยบายของภาครัฐและศักยภาพภาครัฐและเอกชนในการพัฒนาเครือข่ายการตลาดการท่องเที่ยวมวยไทยเชิงสร้างสรรค์ระหว่างประเทศไทยและญี่ปุ่น ใช้ระเบียบวิธีวิจัยเชิงคุณภาพ ใช้แบบสัมภาษณ์กึ่งโครงสร้างเป็นเครื่องมือในการวิจัย โดยการสัมภาษณ์เชิงลึก (In-Depth Interview) สัมภาษณ์ผู้ให้ข้อมูลหลักจากภาครัฐและเอกชนทั้งในประเทศไทยและญี่ปุ่น เพื่อให้ทราบศักยภาพของภาครัฐและเอกชนในการพัฒนาเครือข่ายการตลาดการท่องเที่ยวมวยไทยเชิงสร้างสรรค์ และสัมภาษณ์ผู้บริหารภาครัฐในการกำหนดนโยบายและการนำนโยบายไปปฏิบัติ ทั้งสิ้น 54 คน ผลการวิจัยการดำเนินนโยบายรัฐในการส่งเสริมและการพัฒนาเครือข่ายการตลาดการท่องเที่ยวมวยไทยเชิงสร้างสรรค์ พบว่า ไม่ประสบผลสำเร็จ เนื่องจาก 1. นโยบายการส่งเสริมและการพัฒนาเครือข่ายการท่องเที่ยวมวยไทยเชิงสร้างสรรค์ยังไม่เป็นรูปธรรม 2. ขาดผู้นำในการกำหนดนโยบายและนำนโยบายไปปฏิบัติ 3. ขาดความร่วมมือ เนื่องจากแต่ละหน่วยงานมีการทำงานตามนโยบายของหน่วยงานตนเองยังไม่มีผู้นำในการร่วมมือกัน 4. ขาดการขยายผลไปยังหน่วยงานในภูมิภาค และจากผลการวิจัยศักยภาพของภาครัฐและเอกชนในประเทศไทยและญี่ปุ่นในการเป็นเครือข่ายการตลาดการท่องเที่ยวมวยไทยเชิงสร้างสรรค์ พบว่า การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทยมีศักยภาพและความพร้อมในการเป็นผู้นำเครือข่าย ทั้งในด้านการประสานงานกับหน่วยงานต่าง ๆ ความน่าเชื่อถือเป็นที่ยอมรับ มีศักยภาพการทำการตลาดในส่งเสริมการท่องเที่ยวมวยไทยเชิงสร้างสรรค์ในภาพรวม และมีพร้อมด้านงบประมาณและบุคลากร ในการพัฒนาเครือข่ายการตลาดการท่องเที่ยวมวยไทยเชิงสร้างสรรค์ระหว่างไทยกับญี่ปุ่นควรให้ความสำคัญกับการกำหนดนโยบายการส่งเสริมและสร้างเครือข่ายการตลาดให้ชัดเจนเป็นรูปธรรมมากขึ้น และให้หน่วยงานทุกภาคส่วนและส่วนท้องถิ่นที่เกี่ยวข้องเข้ามามีส่วนร่วมในการกำหนดนโยบายและการพัฒนา โดยมีวิสัยทัศน์ร่วมกัน ดังนั้นในการพัฒนาเครือข่ายการท่องเที่ยวมวยไทยเชิงสร้างสรรค์ระหว่างไทยกับญี่ปุ่นให้ประสบผลสำเร็จ จะต้องมีกระบวนการพัฒนาเครือข่าย ดังนี้ 1. ต้องมีผู้นำ 2. มีการกำหนดนโยบายร่วมมือกัน 3. รวมตัวกันเป็นเครือข่าย 4. กำหนดเป้าหมายด้านการจัดการ การตลาด งบประมาณ และบุคลากรร่วมกัน 5. วางแผนกลยุทธ์ 6. หางบประมาณ 7. ดำเนินงานตามแผน 8. ติดตามและประเมินผล
Article Details
นโยบายการพิจารณากลั่นกรองบทความ
- บทความวิจัยและบทความวิชาการทุกเรื่องที่จะได้รับการตีพิมพ์ต้องผ่านการพิจารณากลั่นกรองโดยผู้ทรงคุณวุฒิ (Peer Review) ในสาขาที่เกี่ยวข้อง จำนวน 3 ท่าน/บทความ
- บทความ ข้อความ ภาพประกอบและตารางประกอบที่ลงตีพิมพ์ในวารสารเป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้เขียน กองบรรณาธิการไม่จำเป็นต้องเห็นด้วยเสมอไป และไม่มีส่วนรับผิดชอบใด ๆ ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนแต่เพียงผู้เดียว
- บทความที่จะได้รับการตีพิมพ์จะต้องไม่เคยตีพิมพ์ เผยแพร่ที่ใดมาก่อน และไม่อยู่ระหว่างการพิจารณาของวารสารฉบับอื่น หากตรวจสอบพบว่ามีการตีพิมพ์ซ้ำซ้อน ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนแต่เพียงผู้เดียว
- บทความใดที่ผู้อ่านเห็นว่าได้มีการลอกเลียนหรือแอบอ้างโดยปราศจากการอ้างอิง หรือทำให้เข้าใจผิดว่าเป็นผลงานของผู้เขียน กรุณาแจ้งให้กองบรรณาธิการวารสารทราบจะเป็นพระคุณยิ่ง
เอกสารอ้างอิง
2. Ministry of Tourism and Sports. (2015). Thailand Tourism Startegy 2016 – 2018. Bangkok.
3. Ministry of Tourism and Sports. (2015). Opening the seminar on Muay Thai camps.:
Retrieved from http://www.mots.go.th/ewt_news.
4. Tourism Authority of Thailand. (2014). Open a plan to invade Asia in 2014 pushing Muay Thai to stimulate purchasing power : Retrieved from Thailand chaina economic infoemation: http://www.thailand-china.com/Home/TotalNews/newsChina/2009-GDP-target-improved-(9).aspx?lang=th-TH
5. Tourism Authority of Thailand. (2014). International Tourist Arrivals to Thailand 2015 (By Nationality) : Retrieved from http://www.tourism.go.th/home/details/11/221/24710
6. Achrol, RS. (2001). Changes in the Theory of Interorganizational Relations in Marketing: Toward a Network Paradigm. Journal of the Academy of Marketing Science. 25(1), 56-71.
7. Beaumont, N. & Dredge, D. (2010). Local tourism governance: a comparison of three network approaches. Routledge. 18(January): 7–28.
8. Dredge, D. (2006). Policy networks and the local organization of tourism. Elsevier, 27, 269-280. doi: 10.1016/j.tourman.2004.10.003
9. Hoerner, J. & Stephenson, P. (2012). Theoretical perspectives on approache to policy evaluation in the EU : The case of cohesion policy. Public Administration. 90: 699–715.
10. lorio, M., & Corsale, A. (2013). Community-based tourism and network: Viscri,Romania. Journal of Sustainable Tourism. Retrieved June 26, 2014 from http://www.tandfonline.com/loi/rsus20
11. Merilainen, K. & Lemmetyinen, A. (2011). Destination network management: a conceptual analysis. Tourism Review. 66: 25-31.
12. Morrison, A., Lynch, P. & Jonhs, N. (2004). International tourism networks, International Journal of Contemporary Hospitality Management. 2004; 16,3: 198-204.
13. Petrevska, B. (2012). The Role of Government in Planning Tourism Development in Macedonia, Innovative Issues and Approaches in Social Sciences, 5(3), 118-133
14. Raymond, C., & Richard, G. (2000). Creative tourism. ATLAS News, 23, 16–20 .
15. Richards ,G. & Wilson,J. (2007). Tourism, Creativity and Development Edited. Routledge2 Park Square, Milton Park, Abingdon, Oxon, OX14 4RN Simultaneously. USA and Canada. .
16. Scott, N., Baggio, R. & Cooper, C.s. (2008). Network analysis and tourism: From Theory to Practice. Clevedon, UK: Channel View Publications.
17. Tourism Authority of Thailand. (2014). Muay Thai, Tourism Journal.p35 2014, Muay Thai. www. thai.tourismthailand.org/
18. UNESCO. (2006). Towards Sustainable Strategies for Creative Tourism Discussion Report of the Planning Meeting for 2008 International Conference on Creative Tourism Santa Fe, New Mexico, USA. (pp. 25-27). New Mexico: UNESCO.
19. Wilkinson, I., & March, R. (2008). Conceptual Tools for Evaluating Tourism Parnerships. Channel View Publications. P.244
