อรรถประโยชน์จากการฝึกปฏิบัติการท่องเที่ยวภาคสนามของนักศึกษาการท่องเที่ยวประยุกต์ตามแนวคิดโมเดลลำดับชั้น เอส-โอ-อาร์ (S-O-R)
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การฝึกปฏิบัติการท่องเที่ยวภาคสนามของนักศึกษาเป็นวิธีการเรียนการสอนที่มีความสำคัญต่อการศึกษาของประเทศไทย อย่างไรก็ตามงานค้นคว้าและทฤษฎีอรรถประโยชน์จากการฝึกปฏิบัติการท่องเที่ยวภาคสนามยังมีการค้นคว้าในจำนวนจำกัด การศึกษาครั้งนี้นำทฤษฎีพฤติกรรมผู้บริโภค เอส-โอ-อาร์ (S-O-R) เป็นกรอบแนวคิดที่เชื่อมโยงความคิดเชิงนามธรรมจากทฤษฎีและการเรียนรู้เชิงประสบการณ์ที่เป็นรูปธรรมจากการฝึกปฏิบัติการท่องเที่ยวภาคสนาม เพื่อให้นักวิจัยสามารถแยกแยะและวัดผลตัวแปรตามโครงสร้างลำดับขั้น เอส-โอ-อาร์ มีการประยุกต์ทฤษฎีการเรียนรู้ทางสังคมเชิงพุทธิปัญญา คุณลักษณะสภาพแวดล้อมของแหล่งท่องเที่ยวที่เป็นสิ่งกระตุ้นเพื่อการรับรู้ของนักศึกษาในฐานะนักท่องเที่ยวซึ่งจะส่งผลให้เกิดความจงรักภักดีเพื่อเป็นแนวทางในการจัดเตรียมเส้นทางในครั้งต่อ ๆ ไป ประชากรในการศึกษาได้แก่ นักศึกษาการท่องเที่ยวจำนวนหนึ่งร้อยเจ็ดสิบคนเป็นผู้ให้ข้อมูลสำหรับใช้ในการวิเคราะห์ทางสถิติพหุตัวแปร เครื่องมือวัดได้รับการประเมินความเชื่อมั่น (Reliability) และความเที่ยงเชิงโครงสร้าง (Construct Validity) โดยใช้สถิติพารามิเตอร์ (Parameters) เช่น ร้อยละ ความแปรปรวนของ Factor ทั้งหมดที่อธิบายชุดตัวแปรได้ (Total Variance Explained) ค่าสหสัมพันธ์เชิงไขว้ (Cross-c cross-correlations) รวมถึงนิยามตัวแปรในบริบทที่เหมาะสม โดยเฉพาะการตรวจสอบความเที่ยงเชิงโครงสร้างด้วยการหาความเที่ยงเชิงเหมือน(Convergent Validity) และความเที่ยงเชิงจำแนก (Divergent Validity) การวิเคราะห์ผลแบบจำลองสมการโครงสร้าง (SEM) ด้วยการตรวจสอบทางสถิติความสัมพันธ์เชิงสาเหตุพบว่า ความสัมพันธ์ระหว่างตัวแปรทั้งสอดคล้อง (NFI=0.983, CFI=0.996 and TLI=0.991) และกลมกลืน (RMSEA=0.04, SRMR=0.0246) จากการเก็บและรวบข้อมูลรากฐานจากการฝึกปฏิบัติภาคสนามของนักศึกษาการท่องเที่ยวเพื่อทดสอบและตรวจสอบทฤษฎีพบว่า การฝึกปฏิบัติการท่องเที่ยวภาคสนามของนักศึกษาการท่องเที่ยวมีอรรถประโยชน์ต่อการเรียนการสอนด้านการท่องเที่ยว
Article Details
นโยบายการพิจารณากลั่นกรองบทความ
- บทความวิจัยและบทความวิชาการทุกเรื่องที่จะได้รับการตีพิมพ์ต้องผ่านการพิจารณากลั่นกรองโดยผู้ทรงคุณวุฒิ (Peer Review) ในสาขาที่เกี่ยวข้อง จำนวน 3 ท่าน/บทความ
- บทความ ข้อความ ภาพประกอบและตารางประกอบที่ลงตีพิมพ์ในวารสารเป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้เขียน กองบรรณาธิการไม่จำเป็นต้องเห็นด้วยเสมอไป และไม่มีส่วนรับผิดชอบใด ๆ ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนแต่เพียงผู้เดียว
- บทความที่จะได้รับการตีพิมพ์จะต้องไม่เคยตีพิมพ์ เผยแพร่ที่ใดมาก่อน และไม่อยู่ระหว่างการพิจารณาของวารสารฉบับอื่น หากตรวจสอบพบว่ามีการตีพิมพ์ซ้ำซ้อน ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนแต่เพียงผู้เดียว
- บทความใดที่ผู้อ่านเห็นว่าได้มีการลอกเลียนหรือแอบอ้างโดยปราศจากการอ้างอิง หรือทำให้เข้าใจผิดว่าเป็นผลงานของผู้เขียน กรุณาแจ้งให้กองบรรณาธิการวารสารทราบจะเป็นพระคุณยิ่ง
เอกสารอ้างอิง
2. Bandura, A. (1986). Social Foundations of Thought and Action: A Social Cognitive Theory. Englewood Cliffs, NJ: Prentice Hall.
3. Campon-Cerro, A.M., Hernandez-Mogollon, J.M. and Alves, H. (2016). Sustainable Improvement of Competitiveness in Rural Tourism Destinations: The Quest for Tourist Loyalty in Spain. Journal of Destination Marketing & Management. Retrieved from http://dx.doi.org/10.1016/j.jdmm.2016.04.005.
4. Fornell, C.G. and Larcker, D.F. (1981). Evaluating Structural Equation Models with Unobservable Variables and Measurement Error. Journal of Marketing Research. 18(1), 39-50.
5. Garvin, M.R. and Ramsier, R.D. (2003). Experiential Learning at the University Level:
A US Case Study. Education + Training. 45(5), 280-285.
6. Hair, J.F.Jr., Black, W.C., Babin, B.J., Anderson, R.E. and Tatham, R.L. (2006). Multivariate Data Analysis. USA: Pearson Prentice Hall.
7. Hurst, S.D. (1998). Use of Virtual Field Trips in Teaching Introductory Geology. Computers & Geosciences. 24(7), 653-658.
8. Jani, D. and Han, H. (2015). Influence of Environmental Stimuli on Hotel Customer Emotional Loyalty Response: Testing the Moderating Effect of the Big Five Personality Factors. International Journal of Hospitality Management. 44, 48-57.
9. Kelner, S. and Sanders, G. (2009). Beyond the Field Trip: Teaching Tourism through Tours. Teaching Sociology. 37(2), 136-150.
10. Kolb, D.A. (1984). Experiential Learning: Experience as the Source of Learning and Development. Englewood Cliffs, NJ: Prentice Hall.
11. Lepoutre, F. and Tan, C.C. (2014). A Value-Driven Service Quality Business Model for Museums: A Study Case in Northern Thailand. AFBE International Conference,
5-6 November 2014, Bangkok, Thailand.
12. Mehrabian, A. and Russell, J.A. (1974). An Approach to Environmental Psychology.
Cambridge, Massachusetts: MIT Press.
13. Nishio, K. and Kashihara, A. (2016). Retrip: A Learning Environment for Augmenting and Presenting Knowledge from Field Trip. Procedia Computer Science. 96, 1304-1313.
14. Procter, L. (2012). What Is It about Fieldtrips? Praxis, Pedagogy and Presence in Virtual Environments. Procedia – Social and Behavioral Sciences. 55, 980-989.
15. Ramseook-Munhurrun, P., Seebaluck, V.N. and Naidoo, P. (2015). Examining the Structural Relationships of Destination Image, Perceived Value, Tourist Satisfaction and Loyalty: Case of Mauritius. Procedia – Social and Behavioral Sciences. 175, 252-259.
16. Schank, R.C. (1997). Virtual Learning to Build a Highly Skilled Workforce. New York, NY: McGraw-Hill.
17. Stylos, N., Vassiliadis, C.A., Bellou, V. and Andronikidis, A. (2016). Destination Images, Holistic Images and Personal Normative Beliefs: Predictors of Intention to Revisit a Destination. Tourism Management. 53, 40-60.
18. Tan, C.C. (2016). Towards a Phenomenological Theory of Corporate Social Responsibility and its Spirited Services. India: IMRF Publication House. ISBN 978-93-84124-99-1.
19. Tan, C.C. (2017a). A Fieldtrip Approach to Study Tour Guide in Shaping Student Tourist Experience. Journal of Mekong Societies. 3(2), 23-44.
20. Tan, C.C. (2017b). Studying a Group Tour to Xishuangbanna based on a Stimuli-Organism-Response (S-O-R) Framework: Implications to Marketers and Policy Makers. Invited Talk at the International Science Congress Thailand (ISCTH) 2017, October 2-3 2017, Asian Institute of Technology.
21. Tan, C.C. (2018). An Advanced Strategic Management Text: A Research-Oriented Approach. Ibrahimpatnam, Krishna Dt, A.P., India: IMRF Publishing House.
22. Tan, S.K., Kung, S.F., and Luh, D.B. (2016). A Model of Creative Experience in Creative Tourism. Annals of Tourism Research. 41, 153-174.
23. Vieira, V.A. (2013). Stimuli-Organism-Response Framework: A Meta-Analytic Review in the Store Environment. Journal of Business Research. 66, 1420-1426.
