สารจากชุมชนและการสื่อความหมายข้ามวัฒนธรรม : กรณีศึกษาชุมชนหาดเสี้ยว จังหวัดสุโขทัย ประเทศไทย
Article Sidebar
เผยแพร่แล้ว:
เม.ย. 11, 2020
คำสำคัญ:
นักท่องเที่ยวข้ามวัฒนธรรม การสื่อความหมายมรดกทางวัฒนธรรม การสื่อความหมายข้ามวัฒนธรรม ชุมชนหาดเสี้ยว ความเกี่ยวข้องและการมีส่วนร่วมของคนในชุมชน
Main Article Content
บทคัดย่อ
งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาคุณลักษณะและพฤติกรรมของนักท่องเที่ยวชาวต่างชาติที่มีต่อชุมชนหาดเสี้ยว 2) ศึกษาความจำเป็นของการมีส่วนร่วมของคนในการแสดงออกซึ่งอัตลักษณ์ทางวัฒนธรรมของชุมชน 3) นำเสนอการสื่อความหมายข้ามวัฒนธรรมให้กับนักท่องเที่ยวชาวต่างชาติด้วยการให้คนในชุมชนเข้ามาเกี่ยวข้องและมีส่วนร่วม การวิจัยนี้เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพและเชิงปริมาณ ซึ่งข้อมูลที่ได้มาจากวิจัยครั้งนี้มาจากการลงสำรวจพื้นที่ การสำรวจแบบสอบถามปลายเปิดต่อนักท่องเที่ยวชาวต่างชาติ การสัมภาษณ์แบบเจาะลึกและการสนทนากลุ่ม ผลจากการศึกษาพบว่า 1) นักท่องเที่ยวชาวต่างชาติที่เข้ามาท่องเที่ยวในชุมชนหาดเสี้ยวมีความหลากหลายทั้งด้านคุณลักษณะและพฤติกรรม 2) ชุมชนขาดการมีส่วนร่วมในการแสดงออกซึ่งอัตลักษณ์ทางวัฒนธรรมของชุมชน 3) งานวิจัยนี้จึงได้นำเสนอการสื่อความหมายข้ามวัฒนธรรมให้กับนักท่องเที่ยวชาวต่างชาติในชุมชนหาดเสี้ยวด้วยการให้คนในชุมชนเข้ามาเกี่ยวข้องและมีส่วนร่วมเพื่อตอบสนองความสนใจ ภูมิหลัง พฤติกรรมที่หลากหลายและช่วยกระตุ้นให้นักท่องเที่ยวชาวต่างชาติเข้ามาท่องเที่ยวและอยู่ในชุมชนนานขึ้น
Article Details
รูปแบบการอ้างอิง
ภพอุดม ภ. . ., & ธีรภาพไพสิฐ พ. . . (2020). สารจากชุมชนและการสื่อความหมายข้ามวัฒนธรรม : กรณีศึกษาชุมชนหาดเสี้ยว จังหวัดสุโขทัย ประเทศไทย. วารสารวิทยาลัยดุสิตธานี, 13(3), 215–229. สืบค้น จาก https://so01.tci-thaijo.org/index.php/journaldtc/article/view/241111
ประเภทบทความ
บทความวิจัย
นโยบายการพิจารณากลั่นกรองบทความ
- บทความวิจัยและบทความวิชาการทุกเรื่องที่จะได้รับการตีพิมพ์ต้องผ่านการพิจารณากลั่นกรองโดยผู้ทรงคุณวุฒิ (Peer Review) ในสาขาที่เกี่ยวข้อง จำนวน 3 ท่าน/บทความ
- บทความ ข้อความ ภาพประกอบและตารางประกอบที่ลงตีพิมพ์ในวารสารเป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้เขียน กองบรรณาธิการไม่จำเป็นต้องเห็นด้วยเสมอไป และไม่มีส่วนรับผิดชอบใด ๆ ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนแต่เพียงผู้เดียว
- บทความที่จะได้รับการตีพิมพ์จะต้องไม่เคยตีพิมพ์ เผยแพร่ที่ใดมาก่อน และไม่อยู่ระหว่างการพิจารณาของวารสารฉบับอื่น หากตรวจสอบพบว่ามีการตีพิมพ์ซ้ำซ้อน ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนแต่เพียงผู้เดียว
- บทความใดที่ผู้อ่านเห็นว่าได้มีการลอกเลียนหรือแอบอ้างโดยปราศจากการอ้างอิง หรือทำให้เข้าใจผิดว่าเป็นผลงานของผู้เขียน กรุณาแจ้งให้กองบรรณาธิการวารสารทราบจะเป็นพระคุณยิ่ง
เอกสารอ้างอิง
1. Appiah, K. A. (2006). Cosmopolitanism: Ethics in a world of strangers. New York & London: Norton & Company.
2. Ballantyne, R., Packer, J., & Beckman, E. (1998). Targeted interpretation: exploring relationships among visitors' motivations, activities, attitudes, information needs and preferences. Journal of Tourism Studies, 9(2), 14 - 25.
3. Beck, L., & Cable, T. T. (1998). Interpretation for the 21st Century: Fifteen guiding principles for interpreting nature and culture: Sagamore Publishing.
4. Confer, J., Pennington-Gray, L., Thapa, B., & Holland, S. (2002). Heritage Tourism Study: St Johns Country, Florida. St Augustine, FL: St Johns Country Tourist Development Council.
5. Du Cros, H., & Jingya, L. (2013). Chinese youth tourists views on local culture.
Tourism Planning & Development, 10(2), 187-204.
6. Hall, M., & McArthur, S. (Eds.). (1996). Heritage management in Australia and New Zealand: the human dimension. Melbourne, Vic; Aucland, NZ: Oxford University Press.
7. Hargrove, M. C. (2017). Cultural heritage tourism: Five steps for success and sustainability. London, UK: Rowman & Littlefield Publishers.
8. ICOMOS. (2008). Charter for the interpretation and presentation of cultural sites. Retrieved, 26 February 2015, from http://www.internation.icomos.org/charters/interpretation_e.pdf
9. Kow, N. (2017). 9 travel trends that will drive the tourism industry in 2018. Retrieved, 4 January 2018, from http://www.trekksoft.com/en/blog/9-travel-trends-that-will-drive-the-tourism-industry-in-2008
10. Kreag, G. (2001). The impacts of tourism, 1-20. Retrieved, 20 December 2017, from http://www.seagrant.umn.edu/tourism/pdfs/ImpactsTourism.pdf
11. Leiper, N. (2004). Tourism management. Australia: Person Education Australia.
12. Mason, P. (1993). Outlook for leisure/family vacation travel. Washington, DC:
Travel Industry Association.
13. Mayer, E. M. (2010). A deeper understanding of the visitor: The insights provided through psychographic data of visitors to Columbus’s free choice learning institutions: The Ohio State University.
14. Meethan, K. (2001). Tourism in global society: Place, cultural, consumption.
Palgrave Macmilan.
15. Panirf, O. (2010). Resettlement and adaptability of Tai-Phuan Ethnic: from Xieng Khouang, the Lao PDR to the central Rregion of Thailand. The 5th International Seminar on Vernacular Settlements, University of Moratuwa, Sri Lanka.
16. Poria, Y., Reichel, A., & Biran, A. (2006). Heritage site perceptions and motivations to visit. Journal of Travel Research, 44(3), 318-326.
17. Reisinger, Y., & Turner, L. (2003). Cross-cultural behavior in tourism: Concepts and analysis. Elsevier.
18. Saipradist, A. (2005). A critical analysis of heritage interpretation and the development of a guidebook for non-Thai cultural tourists at Ayutthaya world heritage site (Unpublished doctoral dissertation). Silpakorn University, Bangkok.
19. Staiff, R. (2014). Heritage and tourism interpretation (Class handout). Bangkok, TH: Silpakorn University, 265413.
20. Sutunyaruk, C. (2008). Management of Historic Site for Cultural Heritage Tourism: Case Study of Ban Sakhla Community, Samutprakarn Province. (Doctor of Philosophy). Retrieved from Silpakorn University, http://doi.nrct.go.th/ListDoi/Download/161986/0f3f94f0fd0212bc5b2bcb4b6ac76a81?Resolve_DOI=10.14457/SU.the.2008.227
21. Tantiyamas, C. (2007). Community interpretation of Maekampong Viillage. Proceedings of International Symposium 2007 on INTERNATIONAL: From monument to living heritage and 2nd ICOMOS Thailand General Assembly November 1-3, 2007. Bangkok
22. Tilden, F. (1977). Interpreting our heritage. Chapel Hill: The University of North Carolina Press.
23. Uzzell, L. D. (1989). Heritage interpretation: The visitor experience, Volume 2. London, UK: Belhaven Press.
24. Wilson, E. (2009). Know your tarket market. Retrieved, 28 July 2016, from https://www.entrepreneur.com/article/202334
2. Ballantyne, R., Packer, J., & Beckman, E. (1998). Targeted interpretation: exploring relationships among visitors' motivations, activities, attitudes, information needs and preferences. Journal of Tourism Studies, 9(2), 14 - 25.
3. Beck, L., & Cable, T. T. (1998). Interpretation for the 21st Century: Fifteen guiding principles for interpreting nature and culture: Sagamore Publishing.
4. Confer, J., Pennington-Gray, L., Thapa, B., & Holland, S. (2002). Heritage Tourism Study: St Johns Country, Florida. St Augustine, FL: St Johns Country Tourist Development Council.
5. Du Cros, H., & Jingya, L. (2013). Chinese youth tourists views on local culture.
Tourism Planning & Development, 10(2), 187-204.
6. Hall, M., & McArthur, S. (Eds.). (1996). Heritage management in Australia and New Zealand: the human dimension. Melbourne, Vic; Aucland, NZ: Oxford University Press.
7. Hargrove, M. C. (2017). Cultural heritage tourism: Five steps for success and sustainability. London, UK: Rowman & Littlefield Publishers.
8. ICOMOS. (2008). Charter for the interpretation and presentation of cultural sites. Retrieved, 26 February 2015, from http://www.internation.icomos.org/charters/interpretation_e.pdf
9. Kow, N. (2017). 9 travel trends that will drive the tourism industry in 2018. Retrieved, 4 January 2018, from http://www.trekksoft.com/en/blog/9-travel-trends-that-will-drive-the-tourism-industry-in-2008
10. Kreag, G. (2001). The impacts of tourism, 1-20. Retrieved, 20 December 2017, from http://www.seagrant.umn.edu/tourism/pdfs/ImpactsTourism.pdf
11. Leiper, N. (2004). Tourism management. Australia: Person Education Australia.
12. Mason, P. (1993). Outlook for leisure/family vacation travel. Washington, DC:
Travel Industry Association.
13. Mayer, E. M. (2010). A deeper understanding of the visitor: The insights provided through psychographic data of visitors to Columbus’s free choice learning institutions: The Ohio State University.
14. Meethan, K. (2001). Tourism in global society: Place, cultural, consumption.
Palgrave Macmilan.
15. Panirf, O. (2010). Resettlement and adaptability of Tai-Phuan Ethnic: from Xieng Khouang, the Lao PDR to the central Rregion of Thailand. The 5th International Seminar on Vernacular Settlements, University of Moratuwa, Sri Lanka.
16. Poria, Y., Reichel, A., & Biran, A. (2006). Heritage site perceptions and motivations to visit. Journal of Travel Research, 44(3), 318-326.
17. Reisinger, Y., & Turner, L. (2003). Cross-cultural behavior in tourism: Concepts and analysis. Elsevier.
18. Saipradist, A. (2005). A critical analysis of heritage interpretation and the development of a guidebook for non-Thai cultural tourists at Ayutthaya world heritage site (Unpublished doctoral dissertation). Silpakorn University, Bangkok.
19. Staiff, R. (2014). Heritage and tourism interpretation (Class handout). Bangkok, TH: Silpakorn University, 265413.
20. Sutunyaruk, C. (2008). Management of Historic Site for Cultural Heritage Tourism: Case Study of Ban Sakhla Community, Samutprakarn Province. (Doctor of Philosophy). Retrieved from Silpakorn University, http://doi.nrct.go.th/ListDoi/Download/161986/0f3f94f0fd0212bc5b2bcb4b6ac76a81?Resolve_DOI=10.14457/SU.the.2008.227
21. Tantiyamas, C. (2007). Community interpretation of Maekampong Viillage. Proceedings of International Symposium 2007 on INTERNATIONAL: From monument to living heritage and 2nd ICOMOS Thailand General Assembly November 1-3, 2007. Bangkok
22. Tilden, F. (1977). Interpreting our heritage. Chapel Hill: The University of North Carolina Press.
23. Uzzell, L. D. (1989). Heritage interpretation: The visitor experience, Volume 2. London, UK: Belhaven Press.
24. Wilson, E. (2009). Know your tarket market. Retrieved, 28 July 2016, from https://www.entrepreneur.com/article/202334
