การรับรู้ของผู้มีส่วนได้ส่วนเสียเกี่ยวกับภาพลักษณ์ตราสินค้าทางการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืน :กรณีศึกษา ชุมชนท่องเที่ยวแม่กำปอง
Article Sidebar
เผยแพร่แล้ว:
เม.ย. 12, 2020
คำสำคัญ:
ภาพลักษณ์ตราสินค้าทางการท่องเที่ยว การท่องเที่ยวแบบเนิบช้า จิตวิทยาอารมณ์ ภาพลักษณ์การท่องเที่ยวอย่างยั่งยืน
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีจุดมุ่งหมายเพื่อวัดภาพลักษณ์ตราสินค้าทางการท่องเที่ยวแบบยั่งยืนในมุมมองผู้มีส่วนได้ส่วนเสียในการท่องเที่ยวโดยชุมชนมองโดยมีคำถามที่เกี่ยวกับการวิจัยคือ ภาพลักษณ์ตราสินค้าการท่องเที่ยวของชุมชนอย่างยั่งยืนในมุมมองของผู้มีส่วนได้ส่วนเสียในชุมชนเป็นอย่างไร การวิจัยครั้งนี้ใช้ระเบียบวิธีวิจัยเชิงเชิงคุณภาพโดยสำรวจภาพลักษณ์ของแหล่งท่องเที่ยวของผู้มีส่วนได้ส่วนเสียในหมู่บ้านแม่กำปอง อำเภอเมือง จังหวัดเชียงใหม่ โดยทำการวิจัยตั้งแต่เดือนกุมภาพันธ์ - เดือนพฤษภาคม 2561 โดยสัมภาษณ์ผู้มีส่วนได้ส่วนเสียจำนวน 22 คนหลังจากนนั้นนำข้อมูลมาวิเคราะห์โดยใช้การวิเคราะห์เนื้อหา
ผลการวิจัยพบว่า สิ่งดึงดูดใจด้านทรัพยากรธรรมชาติและที่พักที่เงียบสงบ ผ่อนคลาย เป็นสิ่งดึงดูดใจที่สำคัญของหมู่บ้านแม่กำปอง หมู่บ้านมีศักยภาพการท่องเที่ยวแบบเนิบช้าและการพัฒนาอย่างยั่งยืนทางธรรมชาติโดยมีระบบการจัดการของหมู่บ้านเป็นปัจจัยสำคัญ กรอบแนวคิดที่พัฒนาและทดสอบในการศึกษานี้สามารถใช้เป็นแนวทางในการสร้างกลยุทธ์ทางการจัดการที่เหมาะสมของชุมชนโดยส่งเสริมการท่องเที่ยวแบบเนิบช้าและการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืน
Article Details
รูปแบบการอ้างอิง
วิทา ณ. ., & นามวงค์ ส. . (2020). การรับรู้ของผู้มีส่วนได้ส่วนเสียเกี่ยวกับภาพลักษณ์ตราสินค้าทางการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืน :กรณีศึกษา ชุมชนท่องเที่ยวแม่กำปอง. วารสารวิทยาลัยดุสิตธานี, 13(3), 409–424. สืบค้น จาก https://so01.tci-thaijo.org/index.php/journaldtc/article/view/241127
ประเภทบทความ
บทความวิจัย
นโยบายการพิจารณากลั่นกรองบทความ
- บทความวิจัยและบทความวิชาการทุกเรื่องที่จะได้รับการตีพิมพ์ต้องผ่านการพิจารณากลั่นกรองโดยผู้ทรงคุณวุฒิ (Peer Review) ในสาขาที่เกี่ยวข้อง จำนวน 3 ท่าน/บทความ
- บทความ ข้อความ ภาพประกอบและตารางประกอบที่ลงตีพิมพ์ในวารสารเป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้เขียน กองบรรณาธิการไม่จำเป็นต้องเห็นด้วยเสมอไป และไม่มีส่วนรับผิดชอบใด ๆ ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนแต่เพียงผู้เดียว
- บทความที่จะได้รับการตีพิมพ์จะต้องไม่เคยตีพิมพ์ เผยแพร่ที่ใดมาก่อน และไม่อยู่ระหว่างการพิจารณาของวารสารฉบับอื่น หากตรวจสอบพบว่ามีการตีพิมพ์ซ้ำซ้อน ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนแต่เพียงผู้เดียว
- บทความใดที่ผู้อ่านเห็นว่าได้มีการลอกเลียนหรือแอบอ้างโดยปราศจากการอ้างอิง หรือทำให้เข้าใจผิดว่าเป็นผลงานของผู้เขียน กรุณาแจ้งให้กองบรรณาธิการวารสารทราบจะเป็นพระคุณยิ่ง
เอกสารอ้างอิง
1. Baloglu, S., & McCleary, K. W. (1999). U.S. international pleasure travelers' images of four mediterranean destinations: A comparison of vistors and nonvistors. Journal of Travel Research, 38(2), 144-152.
2. Chindris-Vasioiu, O., & Tocan, M. (2015). Sustainable Development in Tourism - Factor of Economic Growth. Knowledge Horizons. Economics, 7(2), 160-164.
3. Choi, H.-S. (2003). Measurement of sustainable development progress for managing community tourism. (3102494 Ph.D.), Texas A&M University, Ann Arbor. Retrieved from http://search.proquest.com/docview/305240653?accountid=44809 ProQuest Dissertations & Theses Global database.
4. Conway, D., & Timms, B. F. (2010). Re-branding alternative tourism in the Caribbean: The case for 'slow tourism'. Tourism and Hospitality Research, 10(4), 329-344. doi:http://dx.doi.org/10.1057/thr.2010.12
5. Echtner, C. M., & Ritchie, J. R. B. (2003). The Meaning and Measurement of Destination Image. Journal of Tourism Studies, 14(1), 37.
6. Edgell, D. L. S. R. (2015). International Sustainable Tourism Policy. The Brown Journal of World Affairs, 22(1), 25-36.
7. Hung, J.-Y., Lin, F.-L., Yang, W.-G., & Lu, K.-S. (2012). Construct The Destination Image Formation Model of Macao:The Case of Taiwan Tourists to Macao. Tourism and Hospitality Management, 18(1), 19-35.
8. Ji, S., & Wall, G. (2015). Understanding supply- and demand-side destination image relationships: The case of Qingdao, China. Journal of Vacation Marketing, 21(2), 205-222. doi:10.1177/1356766714542189
9. Kislali, H., Kavaratzis, M., & Saren, M. (2016). Rethinking destination image formation. International Journal of Culture, Tourism and Hospitality Research, 10(1), 70-80. doi:1356766715591870.
10. Matiza, T., & Oni, O. A. (2014). Managing the tourist destination image: The case of Africa. Tourism (13327461), 62(4), 397-406.
11. Nistoreanu, P., Dorobantu, M. R., & Tuclea, C. E. (2011). The trilateral relationship ecotourism–sustainable tourism–slow travel among nature in the line with authentic tourism lovers. Revista de turism-studii si cercetari in turism(11), 35-38.
12. Oh, H., Assaf, A. G., & Baloglu, S. (2016). Motivations and Goals of Slow Tourism. Journal of Travel Research, 55(2), 205.
13. Prayag, G. (2009). Tourists' Evaluations of Destination Image, Satisfaction, And Future Behavioral Intentions - The Case of Mauritius. Journal of Travel & Tourism Marketing, 26(8), 836.
14. Ritchie, J. R. B., & Crouch, G. I. (2010). A model of destination competitiveness/sustainability: Brazilian perspectives. Revista de Administração Pública, 44(5), 1049-1066.
15. Sahin, S., & Baloglu, S. (2011). Brand personality and destination image of Istanbul. Anatolia: An International Journal of Tourism & Hospitality Research, 22(1), 69-88. doi:10.1080/13032917.2011.556222
16. Sánchez-Cañizares, S. M., & Castillo-Canalejo, A. M. (2014). Community-based island tourism: the case of Boa Vista in Cape Verde. International Journal of Culture, Tourism and Hospitality Research, 8(2), 219.
17. Sardianou, E., Kostakis, I., Mitoula, R., Gkaragkani, V., Lalioti, E., & Theodoropoulou,
E. (2016). Understanding the entrepreneurs' behavioural intentions towards sustainable tourism: a case study from Greece. Environment, Development and Sustainability, 18(3), 857-879. doi:http://dx.doi.org/10.1007/s10668-015-9681-7
18. Tasci, A. D. A., Croes, R., & Villanueva, J. B. (2014). Rise and fall of community-based tourism – facilitators, inhibitors and outcomes. Worldwide Hospitality and Tourism Themes, 6(3), 261-276. doi:doi:10.1108/WHATT-03-2014-0012
19. Tseng, C., Wu, B., Morrison, A. M., Zhang, J., & Chen, Y.-c. (2015). Travel blogs on China as a destination image formation agent: A qualitative analysis using Leximancer. Tourism Management, 46, 347-358. doi:10.1016/j.tourman.2014.07.012
20. Vitic-Cetkovic, A. P., Krstic, B. P., & Jovanovic, I. P. (2015). Improving The Tourist Destination Image With Intangible Cultural Heritage: Montenegro As A Case Study. Ekonomika, 61(2), 29-37.
21. Wang, C.-y., & Hsu, M. K. (2010). The Relationships of Destination Image, Satisfaction, and Behavioral Intentions: An Integrated Model. Journal of Travel & Tourism Marketing, 27(8), 829.
22. Woehler, K. (2004). The rediscovery of slowness, or leisure time as one’s own and as self-aggrandizement. The tourism and leisure industry: Shaping the future, 83-92.
23. Ye, H., & Tussyadiah, I. P. (2011). Destination Visual Image and Expectation of Experiences. Journal of Travel & Tourism Marketing, 28(2), 129-144. doi:10.1080/10548408.2011.545743
2. Chindris-Vasioiu, O., & Tocan, M. (2015). Sustainable Development in Tourism - Factor of Economic Growth. Knowledge Horizons. Economics, 7(2), 160-164.
3. Choi, H.-S. (2003). Measurement of sustainable development progress for managing community tourism. (3102494 Ph.D.), Texas A&M University, Ann Arbor. Retrieved from http://search.proquest.com/docview/305240653?accountid=44809 ProQuest Dissertations & Theses Global database.
4. Conway, D., & Timms, B. F. (2010). Re-branding alternative tourism in the Caribbean: The case for 'slow tourism'. Tourism and Hospitality Research, 10(4), 329-344. doi:http://dx.doi.org/10.1057/thr.2010.12
5. Echtner, C. M., & Ritchie, J. R. B. (2003). The Meaning and Measurement of Destination Image. Journal of Tourism Studies, 14(1), 37.
6. Edgell, D. L. S. R. (2015). International Sustainable Tourism Policy. The Brown Journal of World Affairs, 22(1), 25-36.
7. Hung, J.-Y., Lin, F.-L., Yang, W.-G., & Lu, K.-S. (2012). Construct The Destination Image Formation Model of Macao:The Case of Taiwan Tourists to Macao. Tourism and Hospitality Management, 18(1), 19-35.
8. Ji, S., & Wall, G. (2015). Understanding supply- and demand-side destination image relationships: The case of Qingdao, China. Journal of Vacation Marketing, 21(2), 205-222. doi:10.1177/1356766714542189
9. Kislali, H., Kavaratzis, M., & Saren, M. (2016). Rethinking destination image formation. International Journal of Culture, Tourism and Hospitality Research, 10(1), 70-80. doi:1356766715591870.
10. Matiza, T., & Oni, O. A. (2014). Managing the tourist destination image: The case of Africa. Tourism (13327461), 62(4), 397-406.
11. Nistoreanu, P., Dorobantu, M. R., & Tuclea, C. E. (2011). The trilateral relationship ecotourism–sustainable tourism–slow travel among nature in the line with authentic tourism lovers. Revista de turism-studii si cercetari in turism(11), 35-38.
12. Oh, H., Assaf, A. G., & Baloglu, S. (2016). Motivations and Goals of Slow Tourism. Journal of Travel Research, 55(2), 205.
13. Prayag, G. (2009). Tourists' Evaluations of Destination Image, Satisfaction, And Future Behavioral Intentions - The Case of Mauritius. Journal of Travel & Tourism Marketing, 26(8), 836.
14. Ritchie, J. R. B., & Crouch, G. I. (2010). A model of destination competitiveness/sustainability: Brazilian perspectives. Revista de Administração Pública, 44(5), 1049-1066.
15. Sahin, S., & Baloglu, S. (2011). Brand personality and destination image of Istanbul. Anatolia: An International Journal of Tourism & Hospitality Research, 22(1), 69-88. doi:10.1080/13032917.2011.556222
16. Sánchez-Cañizares, S. M., & Castillo-Canalejo, A. M. (2014). Community-based island tourism: the case of Boa Vista in Cape Verde. International Journal of Culture, Tourism and Hospitality Research, 8(2), 219.
17. Sardianou, E., Kostakis, I., Mitoula, R., Gkaragkani, V., Lalioti, E., & Theodoropoulou,
E. (2016). Understanding the entrepreneurs' behavioural intentions towards sustainable tourism: a case study from Greece. Environment, Development and Sustainability, 18(3), 857-879. doi:http://dx.doi.org/10.1007/s10668-015-9681-7
18. Tasci, A. D. A., Croes, R., & Villanueva, J. B. (2014). Rise and fall of community-based tourism – facilitators, inhibitors and outcomes. Worldwide Hospitality and Tourism Themes, 6(3), 261-276. doi:doi:10.1108/WHATT-03-2014-0012
19. Tseng, C., Wu, B., Morrison, A. M., Zhang, J., & Chen, Y.-c. (2015). Travel blogs on China as a destination image formation agent: A qualitative analysis using Leximancer. Tourism Management, 46, 347-358. doi:10.1016/j.tourman.2014.07.012
20. Vitic-Cetkovic, A. P., Krstic, B. P., & Jovanovic, I. P. (2015). Improving The Tourist Destination Image With Intangible Cultural Heritage: Montenegro As A Case Study. Ekonomika, 61(2), 29-37.
21. Wang, C.-y., & Hsu, M. K. (2010). The Relationships of Destination Image, Satisfaction, and Behavioral Intentions: An Integrated Model. Journal of Travel & Tourism Marketing, 27(8), 829.
22. Woehler, K. (2004). The rediscovery of slowness, or leisure time as one’s own and as self-aggrandizement. The tourism and leisure industry: Shaping the future, 83-92.
23. Ye, H., & Tussyadiah, I. P. (2011). Destination Visual Image and Expectation of Experiences. Journal of Travel & Tourism Marketing, 28(2), 129-144. doi:10.1080/10548408.2011.545743
