การพัฒนาค่านิยมองค์กรและคุณสมบัติของพนักงานครีเอทีฟที่ส่งผลต่อประสิทธิภาพ การทำงาน: กรณีศึกษาบริษัทรับจัดงานอีเวนต์
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อพัฒนาค่านิยมองค์กรที่สามารถใช้เป็นแนวทางปฏิบัติงานสำหรับพนักงานครีเอทีฟในบริษัทรับจัดงานอีเวนต์ โดยมุ่งเน้นการเสริมสร้างวัฒนธรรมองค์กรที่สนับสนุนการพัฒนาและนวัตกรรมอย่างยั่งยืน วัตถุประสงค์ของการวิจัย ได้แก่ 1) เพื่อศึกษาแนวทางการปฏิบัติงานของพนักงานครีเอทีฟของบริษัทรับจัดงานอีเวนต์ 2) เพื่อศึกษาระดับความคิดเห็นของพนักงานเกี่ยวกับคุณสมบัติของพนักงานครีเอทีฟต่อประสิทธิภาพการปฏิบัติงาน และ 3) เพื่อจัดทำแนวทางการเพิ่มประสิทธิภาพการปฏิบัติงานให้เป็นค่านิยมขององค์กรเพื่อเสริมสร้างวัฒนธรรมองค์กรที่สนับสนุนการพัฒนาและนวัตกรรมอย่างยั่งยืน การวิจัยดำเนินการด้วยวิธีเชิงปริมาณ โดยเก็บข้อมูลจากพนักงานครีเอทีฟของบริษัทรับจัดงานอีเวนต์แห่งหนึ่งจำนวน 20 คน ผ่านแบบสอบถาม เพื่อตรวจสอบปัจจัยที่เกี่ยวข้องกับประสิทธิภาพการทำงานของพนักงาน ซึ่งพิจารณาจากปัจจัยด้านเพศ อายุ การศึกษา และอายุงาน
ผลการวิจัยพบว่า คุณสมบัติสำคัญที่ช่วยเพิ่มประสิทธิภาพการทำงานของพนักงานครีเอทีฟ ได้แก่ ความคิดสร้างสรรค์ (Innovative) การทำงานอย่างเป็นระเบียบ (Neat) ความยืดหยุ่น (Dynamic) การสำรวจและค้นหาสิ่งใหม่ (Explorer) และการมอบประสบการณ์ที่ดีให้กับลูกค้า (Experience of Customer) ซึ่งปัจจัยเหล่านี้ได้นำมาจัดทำเป็น "INDEX" โมเดล เพื่อเสริมสร้างวัฒนธรรมองค์กรให้สอดคล้องกับเป้าหมายด้านนวัตกรรมและประสิทธิภาพการทำงาน การนำโมเดล INDEX มาปรับใช้ในองค์กรจะช่วยเพิ่มประสิทธิภาพการทำงานและสร้างวัฒนธรรมองค์กรที่แข็งแกร่งและยั่งยืน นอกจากนี้ โมเดลนี้ยังสามารถเชื่อมโยงกับอุตสาหกรรมการท่องเที่ยว โดยเฉพาะในการจัดงานอีเวนต์เพื่อการท่องเที่ยว การนำแนวคิดที่มุ่งเน้นความคิดสร้างสรรค์และประสบการณ์ของลูกค้ามาใช้จะช่วยเพิ่มคุณค่าและความน่าดึงดูดให้กับกิจกรรมต่าง ๆ ซึ่งจะส่งผลดีต่อการเติบโตของอุตสาหกรรมการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืนอีกด้วย
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
นโยบายการพิจารณากลั่นกรองบทความ
- บทความวิจัยและบทความวิชาการทุกเรื่องที่จะได้รับการตีพิมพ์ต้องผ่านการพิจารณากลั่นกรองโดยผู้ทรงคุณวุฒิ (Peer Review) ในสาขาที่เกี่ยวข้อง จำนวน 3 ท่าน/บทความ
- บทความ ข้อความ ภาพประกอบและตารางประกอบที่ลงตีพิมพ์ในวารสารเป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้เขียน กองบรรณาธิการไม่จำเป็นต้องเห็นด้วยเสมอไป และไม่มีส่วนรับผิดชอบใด ๆ ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนแต่เพียงผู้เดียว
- บทความที่จะได้รับการตีพิมพ์จะต้องไม่เคยตีพิมพ์ เผยแพร่ที่ใดมาก่อน และไม่อยู่ระหว่างการพิจารณาของวารสารฉบับอื่น หากตรวจสอบพบว่ามีการตีพิมพ์ซ้ำซ้อน ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนแต่เพียงผู้เดียว
- บทความใดที่ผู้อ่านเห็นว่าได้มีการลอกเลียนหรือแอบอ้างโดยปราศจากการอ้างอิง หรือทำให้เข้าใจผิดว่าเป็นผลงานของผู้เขียน กรุณาแจ้งให้กองบรรณาธิการวารสารทราบจะเป็นพระคุณยิ่ง
เอกสารอ้างอิง
Allen, J. (2009). Event planning: The ultimate guide to successful meetings, corporate events, fundraising galas, conferences, conventions, incentives and other special events. John Wiley & Sons.
Allen, J. (2009). Confessions of an Event Planner: Case Studies from the Real World of Events--How to Handle the Unexpected and How to Be a Master of Discretion. John Wiley & Sons.
Amabile, T. (2011). Componential theory of creativity (pp. 538-559). Boston, MA: Harvard Business School.
Bladen, C., Kennell, J., Abson, E., & Wilde, N. (2022). Events management: An introduction. Routledge.
Cervone, D., & Pervin, L. A. (2022). Personality: Theory and research. John Wiley & Sons.
Dillman, D. A. (2014). Internet, Phone, Mail, and Mixed-Mode Surveys: The Tailored Design Method. Wiley.
Dwyer, C. P., Hogan, M. J., & Stewart, I. (2014). An integrated critical thinking framework for the 21st century. Thinking skills and Creativity, 12, 43-52.
Gentile, C., Spiller, N., & Noci, G. (2007). How to sustain the customer experience: An overview of experience components that co-create value with the customer. European management journal, 25(5), 395-410.
Gloor, P. A. (2006). Swarm creativity: Competitive advantage through collaborative innovation networks. Oxford University Press.
Goldblatt, J., & Nelson, K. S. (2001). The complete guide to modern event planning. John Wiley & Sons.
Heinzel, V., Georgiades, S., & Engstler, M. (2021). Corporate coworking–a catalyst for collaboration, creativity, and innovation. The flexible workplace: coworking and other modern workplace transformations, 81-96.
Henriksen, D., & Mishra, P. (2022). Creativity and digital learning: Perspectives on innovation in education. Springer.
Hofstede, G. (2011). Cultural dimensions and workplace values. McGraw-Hill.
Kaufman, J. C., & Sternberg, R. J. (2006). The international handbook of creativity. Cambridge University Press.
Keiningham, T., Aksoy, L., Bruce, H. L., Cadet, F., Clennell, N., Hodgkinson, I. R., & Kearney, T. (2020). Customer experience driven business model innovation. Journal of Business Research, 116, 431-440.
Kolb, B. M. (2020). Entrepreneurship for the creative and cultural industries. Routledge.
Kotter, J. (2012). Leading Change. Harvard Business Review Press.
Lertkultanon, Y., Buddhabhumbhitak, K. & Pimonsompong, C. (2024). The Development of Innovation Management to Enhance Customers’Service Values for Hotel Businesses in Thailand. Journal of Thai Hospitality and Tourism, 19(1), 52-65.
McColl-Kennedy, J. R., & Zaki, M. (2022). Measuring and managing customer experience (CX): What works and what doesn’t. In The Palgrave Handbook of Service Management (pp. 729-744). Cham: Springer International Publishing.
Sangnin, K., Srichaiya, U., & Awilai, N. (2023). The Factors of Service Innovation Affecting on Innovation Effectiveness and Organizational Performance of the Hotel Business in Prachuap Khiri Khan District. Dusit Thani College Journal, 17(2), 168–180.
Sawyer, R. K., & Henriksen, D. (2024). Explaining creativity: The science of human innovation. Oxford university press.
Schein, E. H. (2017). Organizational Culture and Leadership (5th ed.). Wiley.
Kaufman, J. C., & Sternberg, R. J. (2006). The International Handbook of Creativity. Cambridge University Press.
