แนวทางการพัฒนาการท่องเที่ยวชายฝั่งทะเลตะวันออกอย่างยั่งยืนในจังหวัดชลบุรี
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยเรื่องนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาทรัพยากรการท่องเที่ยวของจังหวัดชลบุรี 2) การวิเคราะห์จุดแข็ง จุดอ่อน โอกาส และอุปสรรค (SWOT Analysis) ของการพัฒนาการท่องเที่ยวชายฝั่งทะเลตะวันออกอย่างยั่งยืนในจังหวัดชลบุรี 3) สร้างแนวทางการพัฒนาการท่องเที่ยวชายฝั่งทะเลตะวันออกอย่างยั่งยืนในจังหวัดชลบุรี โดยใช้เทคนิคการวิจัยเชิงคุณภาพ (Qualitative Research) จากการสนทนากลุ่ม การสัมภาษณ์ และการสังเกต โดยมีเครื่องมือวิจัยคือ แบบรายการศึกษาชุมชน (Community Study Checklist) และแบบตรวจสอบทรัพยากรการท่องเที่ยว (Tourism Resources Audit) ในพื้นที่จังหวัดชลบุรี และแบบสัมภาษณ์เชิงลึก
ผลการวิจัยพบว่า 1) ทรัพยากรการท่องเที่ยวของจังหวัดชลบุรีที่สำคัญ ได้แก่ ชายหาดพัทยา ชายหาดบางแสน เกาะล้าน เกาะสีชัง เกาะแสมสาร เขตรักษาพันธ์สัตว์ป่าเขาเขียว-เขาชมพู่ วัดญาณสังวรารามวรมหาวิหาร วัดใหญ่อินทรารามวรวิหาร และกิจกรรมทางการท่องเที่ยวที่น่าสนใจ คือ การเที่ยวเกาะต่าง ๆ และการดำน้ำชมปะการัง การเดินป่าศึกษาธรรมชาติบริเวณเขตรักษาพันธ์สัตว์ป่าเขาเขียว -เขาชมพู่ 2) การวิเคราะห์จุดแข็ง จุดอ่อน โอกาส และอุปสรรคของการพัฒนาการท่องเที่ยวชายฝั่งทะเลตะวันออกอย่างยั่งยืนในจังหวัดชลบุรี พบว่า จุดแข็ง คือ มีที่ตั้งเหมาะสมเป็นประตูเชื่อมโยงสู่ภาคตะวันออกจากสนามบินสุวรรณภูมิ สนามบินอู่ตะเภา ทรัพยากรธรรมชาติมีความโดดเด่น ภูมิทัศน์ทางทะเลที่สวยงามเป็นแหล่งท่องเที่ยวที่มีชื่อเสียงระดับโลก (World Class Destination) จุดอ่อน คือ การขาดยุทธศาสตร์การวางแผนและกลยุทธ์การใช้ทรัพยากรเพื่อการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืน โอกาส คือ การสร้างแบรนด์ท่องเที่ยวแดนทะเลตะวันออก รองรับนักท่องเที่ยวจากตลาดจีน อินเดียและอาเซียน และรัฐบาลสนับสนุนให้เป็นพื้นที่ท่องเที่ยวระดับโลก และอุปสรรค คือ การเปลี่ยนแปลงของระบบนิเวศ เป็นอุปสรรคต่อการพัฒนาการท่องเที่ยวที่ยั่งยืน 3) แนวทางในการพัฒนาการท่องเที่ยวชายฝั่งทะเลตะวันออกอย่างยั่งยืนในจังหวัดชลบุรีควรมีการบูรณาการทั้งภาครัฐ ภาคเอกชน ประชาชน และนักท่องเที่ยว เพื่อให้เกิดการพัฒนาการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืนในจังหวัดชลบุรี
Article Details
นโยบายการพิจารณากลั่นกรองบทความ
- บทความวิจัยและบทความวิชาการทุกเรื่องที่จะได้รับการตีพิมพ์ต้องผ่านการพิจารณากลั่นกรองโดยผู้ทรงคุณวุฒิ (Peer Review) ในสาขาที่เกี่ยวข้อง จำนวน 3 ท่าน/บทความ
- บทความ ข้อความ ภาพประกอบและตารางประกอบที่ลงตีพิมพ์ในวารสารเป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้เขียน กองบรรณาธิการไม่จำเป็นต้องเห็นด้วยเสมอไป และไม่มีส่วนรับผิดชอบใด ๆ ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนแต่เพียงผู้เดียว
- บทความที่จะได้รับการตีพิมพ์จะต้องไม่เคยตีพิมพ์ เผยแพร่ที่ใดมาก่อน และไม่อยู่ระหว่างการพิจารณาของวารสารฉบับอื่น หากตรวจสอบพบว่ามีการตีพิมพ์ซ้ำซ้อน ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนแต่เพียงผู้เดียว
- บทความใดที่ผู้อ่านเห็นว่าได้มีการลอกเลียนหรือแอบอ้างโดยปราศจากการอ้างอิง หรือทำให้เข้าใจผิดว่าเป็นผลงานของผู้เขียน กรุณาแจ้งให้กองบรรณาธิการวารสารทราบจะเป็นพระคุณยิ่ง
เอกสารอ้างอิง
Ramkhamhaeng university, 6(2), 24-27.
Chonburi Provincial Statistical Office. (2015). Statistics report 2015 Chonburi. Chonburi:
National Statistical Office.
Chonburi Provincial Office Development Strategy Group. (2017). Chonburi Provincial
Development Plan 2018 - 2021. Chonburi: Chonburi Provincial Office.
Department of Tourism, Ministry of Tourism and Sports. (2016). National Tourism Development Plan 2017-2021. (Mimeographed).
Department of Tourism, Ministry of Tourism and Sports. (2015). Thailand Tourism Strategic Plan 2015- 2017. Bangkok: Ministry of Tourism and Sports.
Development Strategy Group, Chonburi Provincial Office. (2015). Tourism Action Plan
in the East Coast Tourism Development Area 2016 - 2020. Chonburi: Chonburi Provincial Office.
Department of Tourism, Ministry of Tourism and Sports. (2016). Summary of Tourism Situation in May 2016. Bangkok: Ministry of Tourism and Sports.
Dhamabutra, Payom (1998). Principle of Ecotourism. Bangkok: Institute of Ecotourism
Srinakharinwirot University.
Dhamabutra, Payom. (2006). Tourism Element. Bangkok: Institute of Ecotourism
Srinakharinwirot University.
Hutanuwat, Nuntiya. (2002). Strategic Planning for Community Business (SWOT Analysis).
Ubonratchathani: Ubonratchathani Press.
Jittungwatana, Bunleard. (2013). Tourism Industry. Bangkok: Thammasarn Press.
Kamnai, Sutatip. (2011). Facters Affecting Participation in The Management of
sustainable tourism: A case study of banglung market, Amphoe Banglen, Nakhon Pathom Province. Master thesis, Master of Arts (Public and Private Management), Bangkok: Graduate School, Silpakorn University.
Krapanja, Weerasak. (2011). Types of Ecotourism Management in the Community Forest Areas of Ban Ao Tha Len – Ban Tha Phru, Tambon Khao Thong, Amphoe Mueang Krabi, Krabi Province. Master thesis, Master of Agriculture (Agricultural), nonthaburi: Sukhothai Thammathirat Open University.
Lawhataiwanid, Eakkarat. (2009). The Representation of Eco - culture tourism and
social changes of the community: a case study of Ban Mae Kampong, Tambon Huay Kaew, King Amphoe Mae On, Chiang Mai. Master thesis, Master of Arts (Media Arts and Design), chiangmai: Faculty of Fine Arts, Chiangmai University.
National Research Council of Thailand. (2001). National Tourism Research Strategy 2012-
2016. (Mimeographed).
National Statistical Office. ( 2016). Situation analysis Report of Eastern Province. (Mimeographed).
Office of the National Economics and Social Development Board. (2007). Apply for
Sufficiency Economy. Bangkok: Petrung Press.
Office of Natural Resources and Environmental Policy and Planning, Ministry of Natural
Resources and Environment, (2012). Environmental Quality Management
Plan 2012 - 2016. Bangkok: Ministry of Natural Resources and Environment.
Saksung, Adisorn. (2013). History for Tourism in Thailand. Songkhla: numsin Press.
Sirasuntron, Pacharin. (2013). Concept theory technique and apply for social development. Bangkok: Chula Press.
Subaprod, Wantana. (2010). Management and behavior of tourists at toey-ngam beach,
Chonburi province. Master thesis, Thesis Master of Science, Bangkok: Graduate School, Srinakharinwirot University.
Sunyawiwat, sunya. (2002). Sociological Theory: Content and Basic usage. Chula Press.
Sunyawiwat, sunya. (2006). Theory and Social development strategy. Bangkok: Chula Press.
Suntronpasad, sutep. (1997). Contemporary Sociological Theory, Fundamental concepts,
sociological theories and Culture. Chiangmai: Global Vision Press.
Suwan, manus. (2006). Environmental Management: Principles and Concepts. Bangkok:
Odean Store.
Piyakamonrat, Portipa. (2013). Environment and Development: a case of south pattaya.
Master thesis, Master of Architecture (Urban Design). Bangkok: Graduate School Silpakorn University.
Pongsakornrungsin, pimlapat. (2014). The Management of Sustainable Community-Based Tourism: The Case of Ban Kokekrai, Phang Nga Province. Master thesis, Master of Management (Tourism Industry) , Nakhon Si Thammarat: Graduate School, Walailak University.
Prapasawat, Suwapharp. (2011). Attitude and Satisfaction of Bangkok Tourists on One Day
Tourism at Bang Saen Beach. Master thesis, Master of Business Administration, Bangkok: Graduate School, Bangkok University.
Pratomsuwan, Saowarod. (2013). Factors affect on travel to Pattaya, Chonburi province.
Research Report in Economic, Chiangmai: Chiang Mai University.
Sayprasart, Niparat. (2010). The Model Development of Community-Based Tourism in
Huai Sat Yai, Hua Hin District, Prachuap Khiri Khan. Doctoral Dissertation, Doctor of Philosophy (Tourism Development). Chiangmai: School of TourismDevelopment, Maejo University.
The Prime Minister's Office. (2016). The Twelfth National Economic and Social
Development Plan, 2017-2021. Bangkok: Office of the National Economic and Social Development Board.
Wannasiri, Niyada. Social and Cultural Anthropology. Bangkok: Xpernet Press.
Weravess, Rungravee . (2016). Tourism competitiveness of pattaya city in the
world market: comparative advantage index analysis. Dusit thani College Journal, 10(1), 265- 266.
