การพัฒนาโมเดลความรับผิดชอบต่อสังคมเชิงกลยุทธ์เพื่อผลการดำเนินงานที่ยั่งยืนของธุรกิจโรงแรมในประเทศไทย
Article Sidebar
เผยแพร่แล้ว:
ก.ค. 18, 2018
คำสำคัญ:
ความรับผิดชอบต่อสังคมเชิงกลยุทธ์ ผลการดำเนินงานที่ยั่งยืน ธุรกิจโรงแรม
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งมีวัตถุประสงค์ คือ 1. เพื่อศึกษาองค์ประกอบของความรับผิดชอบต่อสังคมเชิงกลยุทธ์ของธุรกิจโรงแรมในประเทศไทย และ 2. เพื่อพัฒนาโมเดลองค์ประกอบของความรับผิดชอบต่อสังคมเชิงกลยุทธ์เพื่อผลการดำเนินงานที่ยั่งยืนของธุรกิจโรงแรมในประเทศไทย เก็บรวบรวมข้อมูลโดยใช้แบบสอบถาม จากผู้ประกอบการธุรกิจโรงแรมระดับ 4 ดาว และ 5 ดาว ทั่วประเทศ จำนวน 238 ราย สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ การวิเคราะห์องค์ประกอบเชิงยืนยัน ผลการวิจัย พบว่า องค์ประกอบของความรับผิดชอบต่อสังคมเชิงกลยุทธ์ ประกอบด้วยองค์ประกอบย่อยที่เรียงตามน้ำหนักองค์ประกอบ ดังนี้ 1) ด้านการเป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อม มีค่าน้ำหนักองค์ประกอบเท่ากับ 0.90 2) ด้านการพัฒนาเศรษฐกิจขององค์กร มีค่าน้ำหนักองค์ประกอบเท่ากับ 0.89 และ 3) ด้านการเสริมสร้างความเข้มแข็งทางสังคม มีค่าน้ำหนักองค์ประกอบเท่ากับ 0.79 โดยผลที่ได้จากการศึกษานี้องค์กรธุรกิจโรงแรม รวมทั้งองค์กรในธุรกิจอื่น ๆ สามารถนำไปเป็นแนวทางในการดำเนินงานด้านความรับผิดชอบต่อสังคมเชิงกลยุทธ์ขององค์กรได้ต่อไป
Article Details
รูปแบบการอ้างอิง
Sanit Noonin ส. . ห., Viroj Jadesadalug ว. . เ., & Jantana Sansook จ. . แ. (2018). การพัฒนาโมเดลความรับผิดชอบต่อสังคมเชิงกลยุทธ์เพื่อผลการดำเนินงานที่ยั่งยืนของธุรกิจโรงแรมในประเทศไทย. วารสารวิทยาลัยดุสิตธานี, 11(special), 171–185. สืบค้น จาก https://so01.tci-thaijo.org/index.php/journaldtc/article/view/136163
ประเภทบทความ
บทความวิจัย
นโยบายการพิจารณากลั่นกรองบทความ
- บทความวิจัยและบทความวิชาการทุกเรื่องที่จะได้รับการตีพิมพ์ต้องผ่านการพิจารณากลั่นกรองโดยผู้ทรงคุณวุฒิ (Peer Review) ในสาขาที่เกี่ยวข้อง จำนวน 3 ท่าน/บทความ
- บทความ ข้อความ ภาพประกอบและตารางประกอบที่ลงตีพิมพ์ในวารสารเป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้เขียน กองบรรณาธิการไม่จำเป็นต้องเห็นด้วยเสมอไป และไม่มีส่วนรับผิดชอบใด ๆ ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนแต่เพียงผู้เดียว
- บทความที่จะได้รับการตีพิมพ์จะต้องไม่เคยตีพิมพ์ เผยแพร่ที่ใดมาก่อน และไม่อยู่ระหว่างการพิจารณาของวารสารฉบับอื่น หากตรวจสอบพบว่ามีการตีพิมพ์ซ้ำซ้อน ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนแต่เพียงผู้เดียว
- บทความใดที่ผู้อ่านเห็นว่าได้มีการลอกเลียนหรือแอบอ้างโดยปราศจากการอ้างอิง หรือทำให้เข้าใจผิดว่าเป็นผลงานของผู้เขียน กรุณาแจ้งให้กองบรรณาธิการวารสารทราบจะเป็นพระคุณยิ่ง
เอกสารอ้างอิง
Alhaddi, H. (2015). Triple Bottom Line and Sustainability: A Literature Review. Business
and Management Studies. 1(2), 6-10.
ASEAN Tourism. (2016). ASEAN GREEN HOTEL STANDARD. (Online.) Available from
file:///C:/Users/User/Downloads/20130111081324_asean_tourism_standards_book%20(1).pdf. Accessed January 11, 2016.
Bank of Thailand. (2015). Business Outlook Report: April, 2015. Available from
https://www.bot.or.th/Thai/MonetaryPolicy/EconomicConditions/BLP/BLP_TH_Q1_2015.pdf. Accessed September 26, 2016.
Carleton, L. K. (2009). Framing Sustainable Performance with The Six-P. Performance
Investment. 48(8), 37-44.
Carroll, A. B. (1979). A three-dimensional conceptual model of corporate performance.
Academy of Management Review. 4(4), 497-505.
Cronbach, L. J. (1970). Essentials of psychological testing. 3rd ed. New York: Harper & Raw.
Cvelbar, K. L. and Dwyer, L. (2013). An importance-performance analysis of sustainability
factors for long-term strategy planning in Slovenian hotels. Journal of Sustainable Tourism. 21(3), 487-504.
Department of Tourism. (2014). Accommodation Standard for Tourism (Hotel) Part 1.
Bangkok: Department of Tourism, Ministry of Tourism and Sports.
Du S., Bhattacharya, C. B. and Sen, S. (2007). Reaping relational rewards from corporate
social responsibility: the role of competitive positioning. International journal of Research in Marketing. 24(3), 224-241.
Elkington, J. (1997). Cannibals with Forks: the Triple Bottom Line of Twenty-first
Century Business. Capstone: Oxford.
Figge, F. and Hahn, T. (2004). Sustainable Value added. Measuring Corporate Contributions
to Sustainability Beyond Eco-Efficiency. Ecological Economics. 48(2), 173-187.
Friedman, M. (1962). Capitalism and Freedom. Chicago: University of Chicago Press.
Goel, P. (2010). Triple bottom line reporting: An analytical approach for corporate
sustainability. Journal of Finance, Accounting and Management. 1(1), 27-42.
Gray, R. and Milne, M. (2007). Toward reporting on the triple bottom line: Mirages, methods
and myths. In Henriques, A. and Richardson, J. (Eds.). The triple bottom line: Does it all add up?. London: Earthscan.
Hair, F., J., Black, C., W., Babin, J. B. and Anderson, E., R. (2006). Multivariate data
analysis. 6th ed. Upper Saddle River, NJ: Pearson Prentice Hall.
_______ . (2010). Multivariate data analysis. 7thed. Upper Saddle River, NJ: Pearson Education.
Husted, B. W. and Salazar, J. J. (2005). Un estudio exploratorio de la estrategia social
de empresas grandes ubicadas en México. Contaduríay Administración. 215, 9-23.
International Organization for Standard. (2010). ISO 26000: 2010. (Online.) Available from
https://www.iso.org/obp/ui/#iso:std:iso:26000:ed-1:v1:en. Accessed January 18, 2016.
Kasimu, A. B., Zaiton, S. and Hassan, H. (2012). Hotel Involvement in Sustainable Tourism
Practice in Klang Valley, Malaysia. International Journal of Economics and Management. 6(1), 21-34.
Lindfelt, L. L. and Törnroos, J. Å. (2006). Ethics and value creation in business research:
Comparing two approaches. European Journal of Marketing. 40(3/4), 328-351.
McWilliams, A. and Siegel, D. (2011). Creating and capturing value: Strategic corporate
social responsibility, resource based theory and sustainable competitive advantage. Journal of Management. 37(5), 1480-1495.
Newport, D., Chesnes, T. and Lidner, A. (2003). The environmental sustainability problem
ensuring that sustainability stands on three legs. International Journal of Sustainability in Higher Education. 4(4), 357-63.
Noonin, S., Jadesadalug, V. and Sansook, J. (2016). Component and pattern of strategic
corporate social responsibility: Hotel business in Thailand. APHEIT journal. 22(2), 69-78.
Pallant, J. (2010). SPSS Survival Manual: A Step by Step Guide to Data Analysis Using
IBM SPSS. 4th ed. Maidenhead: Open University: Press/McGraw-Hill.
Placet, M., Anderson, R. and Fowler, K. M. (2005). Strategic for Sustainability. Resource
Technology Management. 48(5), 32-41.
Rovinelli, R. and Hambleton, R., K. (1976). On the use of content specialists in the
assessment of criterion-referenced test item validity. Paper presented at the meeting of AERA, San Francisco.
Vanichbuncha, K. (2014). Structural Equation Model Analysis: SEM by AMOS. Bangkok:
Samlada.
Simon, A. H. (1945). Administrative Behavior: A Study of Decision-Making Processes in
Administrative Organization. New York: The Free Press.
Social Responsibility Center. (2013). Corporate Social Responsibility for Sustainable
Development. Bangkok: Social Responsibility Center, The Stock Exchange of Thailand.
Stern, N. (2006). Stern review on the economics of climate change. London: HM
Treasury Cabinet Office.
Tourism Authority of Thailand. (2016). Lodging. (Online). Available from
http://thai.tourismthailand.org. Accessed January 1, 2016.
UNWTO. (2013). World Tourism Highlights 2013. (Online). accessed August 29, 2015.
Available from http://www.e-unwto.org/doi/pdf/10.18111/9789284415427
Virakul, B. (2015). Global challenges, sustainable development, and their implications for
organizational performance. European Business Review. 27(4), 430-446.
Waddock, S. A. (2004). Parallel universes: companies, academic, and citizenship: towards
corporate accountability. Business and Society Review. 110(2), 191-212.
Yodprudtikan, P. (2012). CSR and Sustainable Development. Sukhothai Thammathirat
Journal of Economics. 6(2), 1-10.
and Management Studies. 1(2), 6-10.
ASEAN Tourism. (2016). ASEAN GREEN HOTEL STANDARD. (Online.) Available from
file:///C:/Users/User/Downloads/20130111081324_asean_tourism_standards_book%20(1).pdf. Accessed January 11, 2016.
Bank of Thailand. (2015). Business Outlook Report: April, 2015. Available from
https://www.bot.or.th/Thai/MonetaryPolicy/EconomicConditions/BLP/BLP_TH_Q1_2015.pdf. Accessed September 26, 2016.
Carleton, L. K. (2009). Framing Sustainable Performance with The Six-P. Performance
Investment. 48(8), 37-44.
Carroll, A. B. (1979). A three-dimensional conceptual model of corporate performance.
Academy of Management Review. 4(4), 497-505.
Cronbach, L. J. (1970). Essentials of psychological testing. 3rd ed. New York: Harper & Raw.
Cvelbar, K. L. and Dwyer, L. (2013). An importance-performance analysis of sustainability
factors for long-term strategy planning in Slovenian hotels. Journal of Sustainable Tourism. 21(3), 487-504.
Department of Tourism. (2014). Accommodation Standard for Tourism (Hotel) Part 1.
Bangkok: Department of Tourism, Ministry of Tourism and Sports.
Du S., Bhattacharya, C. B. and Sen, S. (2007). Reaping relational rewards from corporate
social responsibility: the role of competitive positioning. International journal of Research in Marketing. 24(3), 224-241.
Elkington, J. (1997). Cannibals with Forks: the Triple Bottom Line of Twenty-first
Century Business. Capstone: Oxford.
Figge, F. and Hahn, T. (2004). Sustainable Value added. Measuring Corporate Contributions
to Sustainability Beyond Eco-Efficiency. Ecological Economics. 48(2), 173-187.
Friedman, M. (1962). Capitalism and Freedom. Chicago: University of Chicago Press.
Goel, P. (2010). Triple bottom line reporting: An analytical approach for corporate
sustainability. Journal of Finance, Accounting and Management. 1(1), 27-42.
Gray, R. and Milne, M. (2007). Toward reporting on the triple bottom line: Mirages, methods
and myths. In Henriques, A. and Richardson, J. (Eds.). The triple bottom line: Does it all add up?. London: Earthscan.
Hair, F., J., Black, C., W., Babin, J. B. and Anderson, E., R. (2006). Multivariate data
analysis. 6th ed. Upper Saddle River, NJ: Pearson Prentice Hall.
_______ . (2010). Multivariate data analysis. 7thed. Upper Saddle River, NJ: Pearson Education.
Husted, B. W. and Salazar, J. J. (2005). Un estudio exploratorio de la estrategia social
de empresas grandes ubicadas en México. Contaduríay Administración. 215, 9-23.
International Organization for Standard. (2010). ISO 26000: 2010. (Online.) Available from
https://www.iso.org/obp/ui/#iso:std:iso:26000:ed-1:v1:en. Accessed January 18, 2016.
Kasimu, A. B., Zaiton, S. and Hassan, H. (2012). Hotel Involvement in Sustainable Tourism
Practice in Klang Valley, Malaysia. International Journal of Economics and Management. 6(1), 21-34.
Lindfelt, L. L. and Törnroos, J. Å. (2006). Ethics and value creation in business research:
Comparing two approaches. European Journal of Marketing. 40(3/4), 328-351.
McWilliams, A. and Siegel, D. (2011). Creating and capturing value: Strategic corporate
social responsibility, resource based theory and sustainable competitive advantage. Journal of Management. 37(5), 1480-1495.
Newport, D., Chesnes, T. and Lidner, A. (2003). The environmental sustainability problem
ensuring that sustainability stands on three legs. International Journal of Sustainability in Higher Education. 4(4), 357-63.
Noonin, S., Jadesadalug, V. and Sansook, J. (2016). Component and pattern of strategic
corporate social responsibility: Hotel business in Thailand. APHEIT journal. 22(2), 69-78.
Pallant, J. (2010). SPSS Survival Manual: A Step by Step Guide to Data Analysis Using
IBM SPSS. 4th ed. Maidenhead: Open University: Press/McGraw-Hill.
Placet, M., Anderson, R. and Fowler, K. M. (2005). Strategic for Sustainability. Resource
Technology Management. 48(5), 32-41.
Rovinelli, R. and Hambleton, R., K. (1976). On the use of content specialists in the
assessment of criterion-referenced test item validity. Paper presented at the meeting of AERA, San Francisco.
Vanichbuncha, K. (2014). Structural Equation Model Analysis: SEM by AMOS. Bangkok:
Samlada.
Simon, A. H. (1945). Administrative Behavior: A Study of Decision-Making Processes in
Administrative Organization. New York: The Free Press.
Social Responsibility Center. (2013). Corporate Social Responsibility for Sustainable
Development. Bangkok: Social Responsibility Center, The Stock Exchange of Thailand.
Stern, N. (2006). Stern review on the economics of climate change. London: HM
Treasury Cabinet Office.
Tourism Authority of Thailand. (2016). Lodging. (Online). Available from
http://thai.tourismthailand.org. Accessed January 1, 2016.
UNWTO. (2013). World Tourism Highlights 2013. (Online). accessed August 29, 2015.
Available from http://www.e-unwto.org/doi/pdf/10.18111/9789284415427
Virakul, B. (2015). Global challenges, sustainable development, and their implications for
organizational performance. European Business Review. 27(4), 430-446.
Waddock, S. A. (2004). Parallel universes: companies, academic, and citizenship: towards
corporate accountability. Business and Society Review. 110(2), 191-212.
Yodprudtikan, P. (2012). CSR and Sustainable Development. Sukhothai Thammathirat
Journal of Economics. 6(2), 1-10.
