แนวทางการพัฒนาการตลาดบริการสำหรับโรงแรมในกลุ่มจังหวัดเบญจบูรพาสุวรรณภูมิ
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความคิดเห็นของนักท่องเที่ยวและผู้ประกอบการธุรกิจโรงแรมต่อส่วนประสมทางการตลาดบริการสำหรับธุรกิจโรงแรม และเพื่อศึกษาแนวทางในการพัฒนาการตลาดบริการสำหรับธุรกิจโรงแรมในกลุ่มจังหวัดเบญจบูรพาสุวรรณภูมิ ใช้ระเบียบวิธีวิจัยแบบผสมระหว่างการวิจัยเชิงปริมาณ และการวิจัยเชิงคุณภาพ ประชากรในการวิจัย คือ ผู้ประกอบการโรงแรม 302 แห่ง และนักท่องเที่ยวในกลุ่มจังหวัดจำนวน 3,825,470 คน กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัยเชิงปริมาณ คือ ผู้ประกอบการธุรกิจโรงแรมจำนวน 170 ตัวอย่าง โดยสุ่มตัวอย่างด้วยวิธีการสุ่มแบบแบ่งชั้นตามสัดส่วน และนักท่องเที่ยวจำนวน 2,000 คนสุ่มตัวอย่างด้วยวิธีการสุ่มแบบแบ่งชั้นแบบแบ่งเท่ากัน กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัยเชิงคุณภาพ คือ ผู้ประกอบการธุรกิจโรงแรม จำนวน 20 คน สุ่มตัวอย่างด้วยวิธีการสุ่มแบบเจาะจง เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ 1) แบบสัมภาษณ์ ผู้ประกอบการธุรกิจโรงแรม 2) แบบสอบถามนักท่องเที่ยวที่มีประสบการณ์ในการใช้บริการที่พักแรม และ 3) แบบสอบถามผู้ประกอบการธุรกิจโรงแรม การวิเคราะห์ข้อมูลเชิงปริมาณโดยใช้ ค่าความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน การวิเคราะห์องค์ประกอบเชิงสำรวจ และการวิเคราะห์องค์ประกอบเชิงยืนยัน การวิเคราะห์ข้อมูลเชิงคุณภาพจากการสัมภาษณ์จากคำถามเชิงลึกและการวิเคราะห์เนื้อหา ผลการศึกษาเชิงคุณภาพ พบว่า ผู้ประกอบการธุรกิจโรงแรมมีความคิดเห็นต่อส่วนประสมทางการตลาดบริการที่มีความสำคัญที่สุดต่อการดำเนินกิจการสำหรับธุรกิจโรงแรม ประกอบไปด้วย 4 ด้านหลัก คือ บุคลากร สินค้า ราคา และการส่งเสริมการขาย ผลการศึกษาเชิงปริมาณ พบว่า ความคิดเห็นของผู้ประกอบการธุรกิจโรงแรมต่อระดับความต้องการในการพัฒนาส่วนประสมทางการตลาดบริการรายด้านมากที่สุด คือ ด้านสินค้า รองลงมา ด้านบุคลากร และด้านกระบวนการ ส่วนนักท่องเที่ยวมีความคิดเห็นต่อระดับความต้องการรายด้าน พบว่า ด้านราคา ต้องการให้มีการพัฒนามากที่สุด รองลงมา ด้านสินค้า และด้านกระบวนการ แนวทางการพัฒนาการตลาดบริการสำหรับธุรกิจโรงแรมในกลุ่มจังหวัดเบญจบูรพาสุวรรณภูมิ สอดคล้องกับข้อมูลเชิงประจักษ์ พิจารณาจาก 2 = 11.274, df = 9,p = .257, 2/df = 1.253, GFI = 0.997, AGFI = 0.990, CFI = 0.999,NFI = 0.997, RMSEA = 0.016 และ RMR = 0.003 โดยด้านที่มีน้ำหนักองค์ประกอบมากที่สุด คือ 1) ด้านบุคลากร รองลงมา 2) ด้านสินค้าและราคา 3) ด้านการส่งเสริมการขาย 4) ด้านสิ่งอำนวยความสะดวก 5) ด้านกระบวนการให้บริการ 6) ด้านช่องทางการจัดจำหน่าย และ 7) ด้านการบริการ ตามลำดับ
Article Details
นโยบายการพิจารณากลั่นกรองบทความ
- บทความวิจัยและบทความวิชาการทุกเรื่องที่จะได้รับการตีพิมพ์ต้องผ่านการพิจารณากลั่นกรองโดยผู้ทรงคุณวุฒิ (Peer Review) ในสาขาที่เกี่ยวข้อง จำนวน 3 ท่าน/บทความ
- บทความ ข้อความ ภาพประกอบและตารางประกอบที่ลงตีพิมพ์ในวารสารเป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้เขียน กองบรรณาธิการไม่จำเป็นต้องเห็นด้วยเสมอไป และไม่มีส่วนรับผิดชอบใด ๆ ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนแต่เพียงผู้เดียว
- บทความที่จะได้รับการตีพิมพ์จะต้องไม่เคยตีพิมพ์ เผยแพร่ที่ใดมาก่อน และไม่อยู่ระหว่างการพิจารณาของวารสารฉบับอื่น หากตรวจสอบพบว่ามีการตีพิมพ์ซ้ำซ้อน ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนแต่เพียงผู้เดียว
- บทความใดที่ผู้อ่านเห็นว่าได้มีการลอกเลียนหรือแอบอ้างโดยปราศจากการอ้างอิง หรือทำให้เข้าใจผิดว่าเป็นผลงานของผู้เขียน กรุณาแจ้งให้กองบรรณาธิการวารสารทราบจะเป็นพระคุณยิ่ง
เอกสารอ้างอิง
Christopher, H. Lovelock &J ochen, Wirtz (2004). Services marketing people, technology, strategy.5th Ed. United States of America: Prentice Hall International.
Diana, Luck. & Geoff, Lancaster. (2003). E-CRM: customer relationship marketing in the hotel industry. Managerial Auditing Journal, 18(3): 213 - 231.
Fangsom, Thanyapornnapas. (2013). Guideline for Marketing Development of 4-Star Hotels for Thai Hotel Local Chain in Pattaya City. Journal of Thai Hospitality and Tourism, 8(1): 49-60.
Kaosa-ard, Mingsarn., Kluafoo, Nukul&Untong Akarapong. (2005). Thailand hotel industry. Chiang Mai: Social research institute, Chiang Mai University.
Karnsawai, Fontip., Pooncharoen, Nattachet & Chamornmarn, Wai. (2012). The Study of Successful Characteristics of Hotel Business Entrepreneurs in the Lower Northern Provinces of Thailand.MIS Journal of Naresuan University, 7(1): 39-50.
Kunarucks, Taksina. (2003). Marketing and purchasing decisions of tourists. Chiang Mai: Chiang Mai University.
Lawrence, S. Meyers, Glenn, C., Gams t& Anthony J. Guarino. (2006). Applied Multivariate Research: Design and Interpretation.CA: Sage Publication, Inc.
Maraphot, Khanchit & Roonpraphan, Chutima. (2014). The Guideline of the Sustainable Development in the Potential of Agro-tourism in BenjaBurapaSuvarnabhum Cluster, Thailand. Chachoengsao: RajabhatRajanagarindra University.
Mohamed, Essawy. (2011). Egyptian hotel marketing managers’ perceptions of the Internet’s impact on marketing. Tourism and Hospitality Research, 11(3): 207-216.
Philip, Kotler., John, Bowen & James, Makens. (1999). Marketing forhospitality and tourism. 2nd Ed. United States of America: Prentice Hall International.
Pongsataporn, Somwong. (2007). The Secret of Service Marketing. Bangkok :SE-EDUCATION.
Prayotamornkul, Ponlarp & Nguanphan, Sasithorn. (2014). Factors that Effect on Customer Satisfaction towards Service of Holiday Inn Resort Phuket. Finance, Investment, Marketing and Business Management, 4(2): 309-332.
Revenue department. (2016). Hotel entrepreneurs list. Retrieved February, 10, 2016, from: http://www.rd.go.th/publish/44132.0.html.
Rex, B. Kline. (2011). Principles and Practice of Structural Equation Modeling. 3rd Ed. NY: Guilford Publications, Inc.
Sangpikul, Aswin. (2013). Research Methodology for Tourism and Hospitality. Bangkok: Dhurakij Pundit University Press.
Sukapong, Sujin. (2011). Managing Service Marketing for Boutique Hotels in Bangkok: Case Study of Metrosexual Men. Sripatum Review of Humanities and Social Sciences, 11(1) : 21-25
The Office of Strategy Management: Mid Central Provincial Cluster. (2016). The general condition of the Mid Central Provincial Cluster. Retrieved March, 17, 2016, from: http://www.osmcentral.moi.go.th.
Tourism Authority of Thailand. (2014). Compass travel. First issue. October – December 2014.
_______. (2014). Statistics of domestic tourists (province).Retrieved July, 23, 2014, from: http://marketingdatabase.tat.or.th.
_______. (2016). Statistics of domestic tourists (province).Retrieved February, 10, 2016, from: http://marketingdatabase.tat.or.th.
Vanichbuncha, Kanlaya. (2005). Statistics for research. Bangkok: Chula Press.
William, Gemmell Cochran. (1997). Sampling Techniques. 3rd Ed. New York: John Wiley & Sons.
Wongrattana, Chusri. (2010). Statistical Techniques for Research. 12th Ed. Bangkok: Taineramitkij Inter Progressive Press.
