การพัฒนาเครือข่ายการศึกษาด้านอุตสาหกรรมไมซ์ในภาคใต้ของประเทศไทย
Article Sidebar
เผยแพร่แล้ว:
ก.ค. 18, 2018
คำสำคัญ:
เครือข่าย การศึกษา การประชุม นิทรรศการ การท่องเที่ยวเพื่อเป็นรางวัล
Main Article Content
บทคัดย่อ
อุตสาหกรรมไมซ์มีการเติบโตอย่างต่อเนื่อง และสร้างรายได้มากมายให้แก่ประเทศไทย แต่การพัฒนาอุตสาหกรรมให้มีความยั่งยืนควรต้องอาศัยการเรียนรู้ไปในคราวเดียวกัน การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาปัจจัยที่ส่งผลต่อการพัฒนาเครือข่ายการศึกษาด้านอุตสาหกรรมไมซ์ และหาแนวทางการพัฒนาเครือข่ายการศึกษาด้านอุตสาหกรรมไมซ์กลุ่มจังหวัดภาคใต้ของประเทศไทย โดยเลือกใช้การวิจัยแบบประยุกต์ ในรูปแบบผสานวิธี คือ วิธีการศึกษาเชิงปริมาณ และการศึกษาเชิงคุณภาพ โดยมีกลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ อาจารย์แนะแนวของโรงเรียนระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย อาจารย์ของวิทยาลัยอาชีวศึกษา อาจารย์ของมหาวิทยาลัย หน่วยงานภาครัฐ และผู้ประกอบการที่เกี่ยวข้องกับอุตสาหกรรมไมซ์ ใน 14 จังหวัดภาคใต้ของประเทศไทย เครื่องมือที่ใช้สำหรับการศึกษา ได้แก่ แบบสอบถาม แบบสัมภาษณ์รายบุคคล และแบบประชุมกลุ่มย่อย ทั้งนี้ผลการศึกษา พบว่า ปัจจัยที่ส่งผลต่อการพัฒนาเครือข่ายแบบมีส่วนร่วมที่มีประสิทธิผล มีจำนวน 1 ปัจจัยเท่านั้น ได้แก่ การสร้างบรรยากาศการมีส่วนร่วม ส่วนแนวทางการพัฒนาเครือข่ายนั้นได้ถูกอภิปรายและสรุปผลเพื่อให้เกิดประโยชน์ในทางทฤษฎีและทางปฏิบัติเอาไว้ในการศึกษาครั้งนี้
Article Details
รูปแบบการอ้างอิง
Nimit Soonsan น. . ซ., Nittaya Prawram น. . พ., ครุธทรง ก., & คงแจ่ม ภ. (2018). การพัฒนาเครือข่ายการศึกษาด้านอุตสาหกรรมไมซ์ในภาคใต้ของประเทศไทย. วารสารวิทยาลัยดุสิตธานี, 11(special), 229–248. สืบค้น จาก https://so01.tci-thaijo.org/index.php/journaldtc/article/view/136204
ประเภทบทความ
บทความวิจัย
นโยบายการพิจารณากลั่นกรองบทความ
- บทความวิจัยและบทความวิชาการทุกเรื่องที่จะได้รับการตีพิมพ์ต้องผ่านการพิจารณากลั่นกรองโดยผู้ทรงคุณวุฒิ (Peer Review) ในสาขาที่เกี่ยวข้อง จำนวน 3 ท่าน/บทความ
- บทความ ข้อความ ภาพประกอบและตารางประกอบที่ลงตีพิมพ์ในวารสารเป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้เขียน กองบรรณาธิการไม่จำเป็นต้องเห็นด้วยเสมอไป และไม่มีส่วนรับผิดชอบใด ๆ ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนแต่เพียงผู้เดียว
- บทความที่จะได้รับการตีพิมพ์จะต้องไม่เคยตีพิมพ์ เผยแพร่ที่ใดมาก่อน และไม่อยู่ระหว่างการพิจารณาของวารสารฉบับอื่น หากตรวจสอบพบว่ามีการตีพิมพ์ซ้ำซ้อน ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนแต่เพียงผู้เดียว
- บทความใดที่ผู้อ่านเห็นว่าได้มีการลอกเลียนหรือแอบอ้างโดยปราศจากการอ้างอิง หรือทำให้เข้าใจผิดว่าเป็นผลงานของผู้เขียน กรุณาแจ้งให้กองบรรณาธิการวารสารทราบจะเป็นพระคุณยิ่ง
เอกสารอ้างอิง
Aiumdee, S, Chaiyagij, M, Ngrorangsri, K, and Chanchalor, S. (2013). The development of the participative education networks system under the management of primary educational service area offices. Journal of Education Naresuan University, 15 (Special Issue), 216 -224.
Bootsitha, D. (2014). Forming and managing a network of a Buddhist community in Banpobthamnamsuk Community, Thungsalieng District, Sukhothai. (Master of Arts). Bangkok: National Institute of Development Administration.
Brown, W.B. and Moberg, D.J. (1980). Organization theory and management: Macro approach. New York: John Wiley and Sons.
Certo, S. C. (2006). Modern management. Upper Saddle River, New Jersey: Pearson Prentice Hall.
Chareonwongsak, K. (2002). Principle to build institute of vocational education network: successful Important strategic to improve learning. Bangkok: Krung Thep Success.
Chuaysook, D, and Kovathanakul, D. (2015). Khonkaen MICE Industry Development Towards Leading Mice City of Thailand. Journal of Thai Hospitality and Tourism, 10 (1), 15-29.
Crowther, J. (1996). Oxford advanced learner’ dictionary. 5th ed. New York: Oxford University.
Davis, L. (1992). Instrument review: Getting the most from your panel of experts. Applied Nursing Research, 5, 104-107
Dachum, P. (2013). The potential development of international convention businesses in Thailand. NIDA Development Journal, 53 (1): 271-296.
Davis, K and Newstrom, J.W. (1985). Human behavior at work: Organizational. 8th ed.
New York: McGraw-Hill.
Fullan, M. (2006). The development of transformational leaders for the educational decentralization. San Francisco: Jossey-Bass.
Glathorn, A. A. (1994). Developing a quality curriculum. Alexandria, VA: ASCD.
Hair, J. F., Anderson, B. W., Babin, B. J., and Anderson, R. E. (2010). Multivariate data analysis with reading. 4th ed. New Jersey: Prentice-Hall
Hersey, P. Blanchard, K.H. and Johnson, D.E. (1996). Management of organizational behavior: Utilizing human resource. Upper Saddle River, New Jersey: Prentice-Hill.
House, R.J. (1971). A path goal theory of leader effectiveness. New York: Free Press.
Jongsatityoo, J. (1993). Participated seminar in building up learning network report.
Nakorn-Patorm: Office of the Basic Education Commission.
Jutanil, S. (2013). Network administration of the community organizations development institute in the northeast of Thailand (Master of Public Administration). Bangkok: National Institute of Development Administration.
Kanjanawasee, S, et.al. (2005). Model of integrated education administration system for Office of the Basic Education Commission. Bangkok: The office of the National Research Council of Thailand.
Kheammanee, T, et. al. (2005). Pattern and instrument in educational research. Bangkok: Chulapress.
Kulkeang, P, and Limboriboon, S. (2001). Participative administration. (Online) Cited in May 31st, 2001 URL: http://area.obec.go.th/mukdahan1/knorleadge/view.php
Ladlia, K. (2014). A development of educational management networks to enhance quality of child care centers of local administrative organization in three southern border provinces. Suthiparithat, 28 (88): 57 – 79.
Leithwood, K. A. (1999). Changing leadership for changing time. Bristol, England: Taylor Frances.
Lussier, R.N. (1996). Human relations in organization. 3rd ed. Chicago: Irwin.
Mahimuang, S, Egwannan, W, and Bhiromrat, K. (2011). Research and development the model of research network for developing classroom action research skills of the in-service teachers (Research project). Bangkok: Suan Sunandha Rajabhat University.
Mesa Public School. (2003). Individual collaboration rubric. Retrieved August 10th, 2003, from http://www.mpsaz.org/webquest/jones/collaboration_rubic.html
Polpanadham, P, Rattanabansakul, P, and Suksai, P. (2011). Social network promoting tourism at Bangnoi float market, Bangkhonthi, Samut Songkhram Province (Research project). Bangkok: Suan Sunandha Rajabhat University.
Pongwiritthon, R. (2015). Development guidelines for sustainable agro-tourism: Pang Da Royal Project. Journal of Suranaree Social Science, 9 (1), 19-35.
Robbins, S. P. (1990). Organization theory: Structure, Design, and applications. 3rd ed. New Jersey: Prentice-Hall Inc
Rungroueng, T, and Suwetwattanakul, C. (2015). MICE industry employee competencies and loyalty of participant. Journal of International and Thai Tourism, 11 (2), 116-147.
Sanjai, P, and Mongkolsrisawat, S. (2015). Guidelines for the development of MICE tourism in Khon Kaen Province. Journal of International and Thai Tourism, 11 (1), 54-67.
Sirirasmi, T, et.al. (2010). The potential development of international convention businesses in Thailand. Journal of Thai Hospitality and Tourism, 5, 17-34.
Soonsan, N. (2015). The service quality assessment of convention hotels in Phuket Province. Journal of International and Thai Tourism. 11 (2), 78-99.
Sukhothai Thammathirat Open University. (2001). Network model. Bangkok: Sukhothai Thammathirat Open University.
Surapee, W, and Pimonsompong, C. (2013). The study of employees’ competency requirement in MICE industry of Thailand. BEC Journal of Naresuan University, 8 (2), 82-88.
Suwanvong, D, and Amage, N. (2016). The phenomenon of success for sustainable network management of local community: Case study in Ban KhokPayom Community, Amphoe La-ngu, Satun Province. The 7th Hadyai International and National Conference (622-632). Songkhla: Hadyai University.
Swansburk, R. (1996). Management and leadership for nurse management. Boston: Jones and Bartlett.
Thailand Convention & Exhibition Bureau. (2016). Development MICE industry potential. Cited in January 30th, 2016. URL: https://www.businesseventsthailand.com/th/why-thailand/mice-capabilities/about-mice-capabilities/overview/
Bootsitha, D. (2014). Forming and managing a network of a Buddhist community in Banpobthamnamsuk Community, Thungsalieng District, Sukhothai. (Master of Arts). Bangkok: National Institute of Development Administration.
Brown, W.B. and Moberg, D.J. (1980). Organization theory and management: Macro approach. New York: John Wiley and Sons.
Certo, S. C. (2006). Modern management. Upper Saddle River, New Jersey: Pearson Prentice Hall.
Chareonwongsak, K. (2002). Principle to build institute of vocational education network: successful Important strategic to improve learning. Bangkok: Krung Thep Success.
Chuaysook, D, and Kovathanakul, D. (2015). Khonkaen MICE Industry Development Towards Leading Mice City of Thailand. Journal of Thai Hospitality and Tourism, 10 (1), 15-29.
Crowther, J. (1996). Oxford advanced learner’ dictionary. 5th ed. New York: Oxford University.
Davis, L. (1992). Instrument review: Getting the most from your panel of experts. Applied Nursing Research, 5, 104-107
Dachum, P. (2013). The potential development of international convention businesses in Thailand. NIDA Development Journal, 53 (1): 271-296.
Davis, K and Newstrom, J.W. (1985). Human behavior at work: Organizational. 8th ed.
New York: McGraw-Hill.
Fullan, M. (2006). The development of transformational leaders for the educational decentralization. San Francisco: Jossey-Bass.
Glathorn, A. A. (1994). Developing a quality curriculum. Alexandria, VA: ASCD.
Hair, J. F., Anderson, B. W., Babin, B. J., and Anderson, R. E. (2010). Multivariate data analysis with reading. 4th ed. New Jersey: Prentice-Hall
Hersey, P. Blanchard, K.H. and Johnson, D.E. (1996). Management of organizational behavior: Utilizing human resource. Upper Saddle River, New Jersey: Prentice-Hill.
House, R.J. (1971). A path goal theory of leader effectiveness. New York: Free Press.
Jongsatityoo, J. (1993). Participated seminar in building up learning network report.
Nakorn-Patorm: Office of the Basic Education Commission.
Jutanil, S. (2013). Network administration of the community organizations development institute in the northeast of Thailand (Master of Public Administration). Bangkok: National Institute of Development Administration.
Kanjanawasee, S, et.al. (2005). Model of integrated education administration system for Office of the Basic Education Commission. Bangkok: The office of the National Research Council of Thailand.
Kheammanee, T, et. al. (2005). Pattern and instrument in educational research. Bangkok: Chulapress.
Kulkeang, P, and Limboriboon, S. (2001). Participative administration. (Online) Cited in May 31st, 2001 URL: http://area.obec.go.th/mukdahan1/knorleadge/view.php
Ladlia, K. (2014). A development of educational management networks to enhance quality of child care centers of local administrative organization in three southern border provinces. Suthiparithat, 28 (88): 57 – 79.
Leithwood, K. A. (1999). Changing leadership for changing time. Bristol, England: Taylor Frances.
Lussier, R.N. (1996). Human relations in organization. 3rd ed. Chicago: Irwin.
Mahimuang, S, Egwannan, W, and Bhiromrat, K. (2011). Research and development the model of research network for developing classroom action research skills of the in-service teachers (Research project). Bangkok: Suan Sunandha Rajabhat University.
Mesa Public School. (2003). Individual collaboration rubric. Retrieved August 10th, 2003, from http://www.mpsaz.org/webquest/jones/collaboration_rubic.html
Polpanadham, P, Rattanabansakul, P, and Suksai, P. (2011). Social network promoting tourism at Bangnoi float market, Bangkhonthi, Samut Songkhram Province (Research project). Bangkok: Suan Sunandha Rajabhat University.
Pongwiritthon, R. (2015). Development guidelines for sustainable agro-tourism: Pang Da Royal Project. Journal of Suranaree Social Science, 9 (1), 19-35.
Robbins, S. P. (1990). Organization theory: Structure, Design, and applications. 3rd ed. New Jersey: Prentice-Hall Inc
Rungroueng, T, and Suwetwattanakul, C. (2015). MICE industry employee competencies and loyalty of participant. Journal of International and Thai Tourism, 11 (2), 116-147.
Sanjai, P, and Mongkolsrisawat, S. (2015). Guidelines for the development of MICE tourism in Khon Kaen Province. Journal of International and Thai Tourism, 11 (1), 54-67.
Sirirasmi, T, et.al. (2010). The potential development of international convention businesses in Thailand. Journal of Thai Hospitality and Tourism, 5, 17-34.
Soonsan, N. (2015). The service quality assessment of convention hotels in Phuket Province. Journal of International and Thai Tourism. 11 (2), 78-99.
Sukhothai Thammathirat Open University. (2001). Network model. Bangkok: Sukhothai Thammathirat Open University.
Surapee, W, and Pimonsompong, C. (2013). The study of employees’ competency requirement in MICE industry of Thailand. BEC Journal of Naresuan University, 8 (2), 82-88.
Suwanvong, D, and Amage, N. (2016). The phenomenon of success for sustainable network management of local community: Case study in Ban KhokPayom Community, Amphoe La-ngu, Satun Province. The 7th Hadyai International and National Conference (622-632). Songkhla: Hadyai University.
Swansburk, R. (1996). Management and leadership for nurse management. Boston: Jones and Bartlett.
Thailand Convention & Exhibition Bureau. (2016). Development MICE industry potential. Cited in January 30th, 2016. URL: https://www.businesseventsthailand.com/th/why-thailand/mice-capabilities/about-mice-capabilities/overview/
